تعطیلات آخر هفته در برنی

برنی (تری کیزر) یک تاجر بی‌اخلاق بیمه است که متوجه می‌شود مدیران زیردستش، لری (اندرو مک‌کارتی) و ریچارد (جاناتان سیلورمن)، به طرح اختلاس او پی برده‌اند. برنی آنها را برای یک آخر هفته به خانه ساحلی مجللش دعوت می‌کند تا ترتیب کشتن آنها را بدهد. اما آدمکش به اشتباه برنی را می‌کشد و وقتی مدیران بی‌خبر جسد او را پیدا می‌کنند، به جای اطلاع به پلیس، تصمیم می‌گیرند آخر هفته‌شان را بدون مزاحمت تحقیقات قتل در ساحل بگذرانند. خانه پر از میهمانان جشن می‌شود و این دو تلاش می‌کنند برنی را «زنده» نشان دهند و او را سرپا نگه داشته و همه جا با خود می‌برند. شوخی‌های مربوط به جسد مرده ادامه پیدا می‌کند و کیزر با عینک آفتابی و لبخندی ژوکوند، برنی را به تصویر می‌کشد که پشت قایق موتوری کشیده می‌شود، میزبانی یک مهمانی را بر عهده دارد و با «لطافت» و بامزگی از اشیای بی‌جان می‌پرد. در نهایت، این دو نفر نقشه برنی را کشف می‌کنند و حدس می‌زنند که نفرات بعدی در لیست ترور هستند. ریچارد در حالی که بین عروسک گردانی برنی و گریز از خطر در نوسان است، به این ترکیب کمدی، طعم عاشقانه‌ای اضافه می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که چرا وقتی افراد می‌میرند، معمولاً غمگین است، اما در نهایت ما اینقدر در مورد برنی می‌خندیم که مرده است؟ آیا موضوعاتی وجود دارند که نتوان از آنها مطالب طنز ساخت؟
• آیا فیلمسازان می‌خواهند شما باور کنید که رویدادهایی که در فیلم رخ می‌دهند، واقعی یا ممکن‌الوقوع هستند؟ فکر می‌کنید این فیلم هدف چه کسانی است؟
• آیا با پذیرش میهمانان مهمانی، برنای مرده به عنوان یک فرد زنده، فیلمسازان در حال اظهار نظری درباره میزان تاثیر مصرف الکل بر قضاوت هستند؟

والدین باید بدانند که "هفته‌ای در خانه برنی" یک کمدی دهه ۸۰ است که با بی‌احترامی به مرگ، ممکن است کودکان حساس را آشفته کند. در حالی که یک قاتل حرفه‌ای به دنبال رئیس مرده آنها است، دو کارمند رده پایین که مدام با هم بحث می‌کنند، به مهمانی می‌روند. در فیلم بسیار به بی‌اعتنایی و خودخواهی پرداخته می‌شود، اما دیالوگ‌های بامزه (که خودخواهی شخصیت‌ها را برجسته می‌کند) و همچنین شخصیت اصلی - یک جسد دوست‌داشتنی - که طوری نمایش داده می‌شود که گویی زنده، فعال و خوشحال است، فیلم را از سایر فیلم‌ها متمایز می‌کند. خشونت در فیلم بیشتر به سبک کمدی اسلپ‌استیک و بدون خونریزی است و شوخی‌های زیادی در آن وجود دارد که نشان می‌دهد در هنگام ساخت فیلم، کسی واقعا آسیب ندیده است. انتظار می‌رود که در فیلم بسیار نوشیدنی مصرف شود، همچنین مصرف مواد مخدر (هرچند دیده نمی‌شود)، سیگار کشیدن، الفاظ زشت (از جمله "شیطنت")، طرح‌ریزی با انگیزه‌های جنسی، ایما و اشاره‌های جنسی، بوسیدن و در آغوش گرفتن با لباس وجود دارد. شخصیت‌های اصلی به زنانی که لباس شنا به تن دارند نگاه می‌کنند.

وقتی کمدی‌های فیزیکی خوب از کار دربیایند، مثل همین فیلم که اغلب این‌طور است، می‌توانید لغزش‌ها در طرح و باورپذیری را ببخشید. نوجوانان و جوانان ممکن است از تماشای Silverman و McCarthy لذت ببرند که مثل بازیگران فیلم‌های صامت در تلاش برای برابری با کسی هستند که در هر صحنه می‌درخشد. و صحنه‌های اکشن آنقدر کارتونی هستند که عامل ناخوشایندی که یک رویکرد واقع‌گرایانه‌تر ایجاد می‌کند را کاهش می‌دهد.کایسر و گروهش به طور انکارناپذیری بامزه هستند، که به ایجاد فضایی کمک می‌کند که هر گونه اضطرابی را که sometimes بدذات‌ها با اسلحه ایجاد می‌کنند، تضعیف می‌کند. علاوه بر این، قاتل در اینجا احتمالاً بیش از حد کاریکاتور است تا هر گونه تهدید واقعی ایجاد کند. بامزه - خیلی بامزه - ممکن است بر نگرانی غلبه کند.