برای نجات یک زندگی

جیک (رندی وین) پس از خودکشی دوست دوران کودکی‌اش، راجر (رابرت بیلی، جونیور) — که روزی زندگی‌اش را نجات داده بود و او راجر را به‌خاطر محبوبیت رها کرده بود — در مدرسه، بی‌حال و بی‌هدف می‌شود. او که دانش‌آموز سال آخر دبیرستان و از افراد محبوب است، دیگر شادی را در مهمانی‌هایی که زندگی اجتماعی‌اش را پر کرده‌اند، نمی‌یابد. جیک می‌خواهد انگیزه راجر را درک کند و مشتاق کمی آرامش است. اما به‌دست آوردن آن آسان نیست: دوستان و دوست‌دخترش نمی‌فهمند چرا او این‌قدر عذاب می‌کشد و دیگر نمی‌خواهد بنوشد و چرا به کلیسا کشیده شده است. اما پذیرفتن زندگی مسیحی هم آسان نیست.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد انگیزه‌های جیک برای تغییر صحبت کنند. چرا در ابتدا دوستی خود را با راجر به هم زد؟ چه چیزی به دست آورد؟ و چرا مرگ راجر باعث جستجوی درونی او می‌شود؟
• آیا این فیلم، فیلمی با مضمون اخلاقی است؟ اگر این‌طور است، چگونه این پیام را منتقل می‌کند؟
• والدین، با نوجوانان خود در مورد پیامدهای واقعی رفتارهایی مانند مصرف الکل در سنین پایین و روابط جنسی صحبت کنید. شخصیت‌های این فیلم چه چیزهایی در مورد این موضوعات یاد می‌گیرند؟ آیا این درس‌ها واقع‌گرایانه هستند؟

والدین باید بدانند که اگرچه این درام با تم مسیحی بسیار تاثیرگذار است، اما کمی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد. نوجوانان در این فیلم درگیر انواع رفتارهای کلیشه‌ای «مشکل‌دار» می‌شوند، از جمله نوشیدن الکل، مصرف مواد مخدر، روابط جنسی پیش از ازدواج، قلدری و خودزنی. اما پیام نهایی فیلم به وضوح بیان می‌کند که این رفتارها منفی هستند و عواقبی به دنبال دارند. اگرچه صحنه‌های گرافیکی زیادی در فیلم وجود ندارد، اما یک صحنه ناراحت‌کننده وجود دارد که در آن یک شخصیت مهم سلاح گرمی را به مدرسه می‌آورد و سپس از آن علیه خودش استفاده می‌کند. شرکت تولیدی New Song Pictures بخشی از کلیسای New Song Community Church در ویستا، کالیفرنیا است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

یک کشیش جوان از اعضای کلیسا می‌خواهد که قضاوت نکنند، اما فیلم با دست و دلبازی زیادی این پیام را منتقل می‌کند. نیت فیلم خوب است، اما تلاش زیادی برای رساندن پیامش می‌کند و این باعث می‌شود داستان به صورت نامناسبی روایت شود. راه‌حل‌های ارائه شده برای مشکلات نوجوانان ساده‌انگارانه است، مثل وقتی که دانش‌آموزان دبیرستانی تصمیم می‌گیرند گروه‌های مخالف را دور هم جمع کنند و در حیاط مدرسه بنشینند و همه را دعوت کنند. در صحنه‌ای دیگر، همسایه‌ای از یک فرد مسن دعوت می‌کند که برای خوردن بیسکویت (!) به خانه‌اش برود بعد از اینکه او به او در خریدهایش کمک می‌کند. فیلم مشکل به مشکل را روی شانه‌های شخصیت‌های درگیر مشکل می‌گذارد، انگار که آنها بخاطر زندگی بی‌هدف‌شان مجازات می‌شوند. علاوه بر این، پایان فیلم کلیشه‌ای است. و شخصیت‌های منفی؟ آنها تا استخوان (به صورت کلیشه‌ای) بد هستند.اما برخی لحظات با اصالت می‌درخشند، مانند تلاش جیک برای درک عمل ویرانگر راجر و همچنین آشتی او با مادر راجر پس از مدت‌ها جدایی. شیوه‌ی شیرین و دست و پا چلفتی یکی از پسران برای دعوت دختری به قرار، جذاب به نظر می‌رسد. و توضیح یک کشیش در مورد نقش خدا و ایمان در زندگی فرد، به طرز دلپذیری پیچیده و با سایه‌هایی از ابهام همراه است. با این حال، فیلم هرگز فراتر از حال و هوای ویژه‌ی بعد از مدرسه‌اش نمی‌رود.