تعمیرگاه بدنه آمریکایی

اگر از برنامه‌های واقع‌نمای کلیشه‌ای و ماشین‌محور خسته شده‌اید، احتمالاً از «کارگاه بدنه آمریکایی» لذت خواهید برد، یک طنز خنده‌دار از مجموعه‌های واقع‌نمای زیادی که در گاراژها اتفاق می‌افتند. «بدنه و سفارشی‌سازی بیابانی» یک کارگاه بدنه و جزئیات خودرو است که توسط افراد نالایق و ناکارآمد اداره می‌شود. سم (پیتر هلنه)، رئیس، درگیر مشکلاتی است که از عهده‌اش خارج است. او دائماً در تلاش‌هایش برای اداره یک کسب‌وکار موفق توسط همکارانش و اخلاق قابل‌تأمل خودش ناکام می‌ماند. افرادی مثل راب (نیک آفرمن) با سم کار می‌کنند، یک تکنسین عجیب با تمایل به راه‌حل‌های افراطی برای مشکلات کوچک. راب دوست دارد لوئیس (فرانک مرینو) مهاجر پرویی را به زیر خودروها ببندد تا مشکلات را بررسی کند، اگرچه او دائماً از ماشین می‌افتد. لوئیس همچنین هدف توهین‌های نژادپرستانه بروکلین جانی (جان دی‌رستا) است؛ بقیه گروه هم به همین اندازه آشفته‌اند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد سبک طنز این نمایش صحبت کنند. تفاوت خنده‌دار و توهین‌آمیز در چیست؟ آیا چیزی در این نمایش وجود دارد که از حد مجاز فراتر رود؟ چه کسی تعیین می‌کند که «حد و مرز» کجاست و در وهله اول، چه زمانی از آن عبور می‌شود؟ این نمایش از چه چیزی تمسخر می‌کند؟ آیا فکر می‌کنید کسی آن را با یک برنامه واقعی اشتباه بگیرد؟

والدین باید بدانند که این برنامه شوخی‌های نامناسبی در مورد افراد مبتنی بر معلولیت، قومیت، جنسیت، نژاد و سن انجام می‌دهد. شوخی‌ها هم بی‌ادبانه و هم (گاهی) خنده‌دار هستند و تمایل به شوخی‌های فیزیکی و کلامی دارند. (به عنوان مثال، در یک صحنه، شخصیت‌ها توضیح می‌دهند که قربانی یک فاجعه شیمیایی چگونه مجبور شد پوست قسمت پایین بدنش را به صورت پیوند بزند و به همین دلیل به او لقب «صورت خر» داده شد.) تمام شخصیت‌ها رفتارهای غیراخلاقی از سرقت تا رشوه و تعقیب آمبولانس دارند. شوخی‌هایی به هزینه کارمند اسپانیایی‌زبان مهاجر مغازه وجود دارد، اگرچه بینندگان بالغ طنز سیاسی ذاتی در کمدی را درک خواهند کرد. کلمات زشت سانسور می‌شوند، اما کلماتی مثل «خر» و موارد مشابه از فیلتر عبور می‌کنند.

شوخی‌ها به‌طور مداوم تلاش می‌کنند مرزها را جابجا کنند، و نژاد، معلولیت و جنسیت همگی هدف طنزهای افراطی هستند. انتظار می‌رود تقلیدهایی از افراد معلول، عباراتی مانند «سرتowel» و تشویق به «صحبت به زبان آمریکایی» و همچنین توضیح مفصلی در مورد «بازسازی پرده بکارت» وجود داشته باشد. آنچه این شوخی‌های بحث‌برانگیز را آسان‌تر برای خندیدن می‌کند، این واقعیت است که شخصیت‌ها همه احمق‌های واضحی هستند.آمریکن بدی شاپ در میانه‌ای نامناسب قرار می‌گیرد: از نظر محتوا، برای بینندگان جوان مناسب نیست، زیرا ممکن است در تشخیص تفاوت میان طنز و تعصب دچار مشکل شوند. و تماشاگران بزرگسال با سلیقه‌های متفاوت هم ممکن است آن را چندان جذاب ندانند. با این حال، در میان کمدی مبهم این مجموعه، گهگاه جواهراتی یافت می‌شود که برای کسانی که مایل به تحمل بقیه‌ی آن هستند، جذاب است.