شهر مرزی

از خالق سریال فمیلی گای، مارک هنتمن، سریال انیمیشنی بوردرتاون می‌آید، سریالی که نگاهی طنزآمیز به زندگی در نزدیکی مرز آمریکا و مکزیک دارد. مامور کنترل مرزی باد باک‌والد (با صدای هَنک آزاریا) و صاحب شرکت باغبانی ارنستو گونزالس (با صدای نیکولاس گونزالس) همسایه‌های یکدیگر در شهر خیالی مِکسی‌کالیفرنیا در جنوب غربی آمریکا هستند. در حالی که باک‌والد با پیش‌داوری‌های خود و تامین معاش خانواده‌اش دست و پنجه نرم می‌کند، ارنستو گونزالس، همسرش ماریا (با صدای استفانی اسکاجدا)، پسرشان روئیس (با صدای افرِن رامیرز)، و برادرزاده‌شان، دانشجوی فارغ‌التحصیل جی.سی. (با صدای نیکولاس گونزالس)، رویای آمریکایی خود را زندگی می‌کنند. با تغییرات مداوم در مِکسی‌کالیفرنیا، زندگی‌شان بیشتر در هم تنیده می‌شود و هر دو طرف بیشتر در مورد دیگری می‌آموزند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه پوشش رسانه‌های آمریکا در مورد مهاجرت صحبت کنند. چرا این موضوع جنجال‌برانگیز است؟ آیا پوشش این موضوع منصفانه و بی‌طرفانه است؟ آیا استفاده از کلیشه‌ها به عنوان روشی برای پرداختن به مهاجرت در برنامه‌های سرگرمی ایده خوبی است؟
• آیا طنزهای تلویزیونی و سینمایی به منظور واداشتن مردم به تفکر بیشتر در مورد موضوعاتی که به تمسخر می‌گیرند، طراحی شده‌اند؟ یا واقعاً فقط برای خنداندن مردم هستند؟ آیا خط‌هایی وجود دارند که نباید رد شوند؟

والدین باید بدانند که سریال کارتونی Bordertown که خواهر سریال Family Guy است، حاوی کلیشه‌های فراوان است، به‌ویژه در مورد مهاجران مکزیکی و آمریکایی‌های ساکن جنوب غربی. این سریال مخصوص بزرگسالان است و حاوی خشونت‌های فانتزی و خونین، کنایه‌های جنسی قوی (شامل برهنگی جزئی)، شوخی‌های مبتذل و نوشیدن الکل است. مصرف و قاچاق مواد مخدر نیز از موضوعات رایج در این سریال است. زبان سریال نیز تند است (واژه‌هایی مثل خرت و پرت، احمق، حرامزاده و فحش‌های سانسور شده). همچنین این سریال حاوی سخنان ضد مهاجرتی از سوی برخی شخصیت‌ها است، هرچند بسیاری از این سخنان به چالش کشیده می‌شوند.

این طنز بی‌پروا و بی‌ادبانه، مسائل و جنجال‌های مختلف اجتماعی، سیاسی و اقتصادی پیرامون مهاجرت و نگرش‌های غالب در مورد آن را برجسته می‌کند. برای این منظور، از کلیشه‌های سنتی و معاصر استفاده می‌کند -- از آمریکایی‌های بی‌فرهنگ و سیاستمداران فاسد تا باغبان‌های مکزیکی و قاچاقچیان خشن -- تا نکات خود را بیان کند. مطابق با سبک هنتمن، همچنین حاوی سهم عادلانه‌ای از ارجاعات ظریف فرهنگ عامه و شوخی‌های دیوانه‌وار است که به آشفتگی می‌افزاید.با وجود دیوانگی، در اینجا برخی از نظرات هوشمندانه ارائه شده است. اما ممکن است طنز فراملی برای برخی از بینندگان، به ویژه کسانی که معتقدند جمعیت لاتین تبار بیشتر از آنچه در اینجا از تجربه مهاجرانشان (قانونی یا غیرقانونی) به تصویر کشیده شده است، از دست بدهند، چندان خوشایند نباشد. با این حال، افرادی که از این نوع طنز لذت می برند، قطعاً در طول آن خواهند خندید.