فعالیت فراطبیعی ۴

در پایان فعالیت فراطبیعی ۲، کیتی (کیتی فترستون) و برادرزاده جوانش ناپدید شدند. در فعالیت فراطبیعی ۴، با خانواده جدیدی آشنا می‌شویم، زوجی با دختر نوجوانشان، الکس (کاترین نیوتون)، و پسرخوانده‌شان، وایات (ایدن لووکمپ). پسر همسایه عجیب، رابی (بردی الن)، شروع به ظاهر شدن و وقت گذراندن با وایات می‌کند؛ اتفاقات عجیب شروع به رخ دادن می‌کنند و رابی به نظر می‌رسد که قادر به دیدن و صحبت با نوعی دوست خیالی مرموز است. دوست الکس، بن (مت شیولی)، کامپیوترهای خانواده (یکی در هر اتاق؟) را طوری تنظیم می‌کند که همه چیز را ضبط کنند. در همین حال، الکس با کیتی، مادرخوانده رابی، در خانه روبرویی ملاقات می‌کند. اینجا چه خبر است و چگونه به گذشته شرورانه کیتی مرتبط است؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فعالیت فراطبیعی ۴ صحبت کنند، هم خشونت‌های تلویحی و هم خشونت‌های آشکار. کدام نوع خشونت تاثیر بیشتری دارد؟ چرا؟
• فیلم چقدر ترسناک بود؟ چه چیزی شما را بیشتر ترساند و چرا؟ وقتی ترسیده بودید چه حسی داشتید؟
• تاثیر فیلمبرداری مداوم از زندگی شما چیست؟
• آیا الکس، دختر نوجوان، الگوی مناسبی است؟ او چه کارهایی انجام می‌دهد که مودبانه و مفید است، و چه کارهایی انجام می‌دهد که مودبانه و مفید نیست؟

والدین باید بدانند که فعالیت فراطبیعی ۴ چهارمین فیلم در مجموعه ترسناک فعالیت فراطبیعی است. خشونت در این فیلم تقریباً مشابه قسمت‌های قبلی است: بیشتر خشونت‌ها به صورت تلویحی و غیرمستقیم است، اگرچه گاهی فعالیت‌های ناگهانی و شدید «شیطانی» (یعنی پرتاب و آسیب دیدن شخصیت‌ها توسط نیروهای نامرئی) وجود دارد. گردن یک نوجوان با خشونت شکسته می‌شود و چهره‌های هیولا مانند و کمی خون (بیشتر در فلش بک) نیز در فیلم وجود دارد. زبان فیلم کمی تندتر است و چندین بار از کلمات «فحش» و «کثافت» استفاده شده است. یک پسر و دختر نوجوان با هم شوخی‌های ملایمی دارند اما بیشتر به نظر می‌رسد که فقط دوست هستند. ایکس باکس با کینکت به یک ابزار مهم برای روایت داستان تبدیل می‌شود. نوجوانانی که سه فیلم اول را دیده‌اند احتمالاً تمایل دارند این فیلم را نیز تماشا کنند، اما کاملاً مشخص است که این مجموعه در حال از دست دادن جذابیت خود است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

داستان اینجا، حول یک چرخش بزرگ، کاملاً بی‌معنی است و هر همدردی که قبلاً با کیتی داشتیم، حالا از بین رفته است. کارگردانان هنری یوست و آرییل شولمن - که ایده‌های الهام‌بخشی برای فعالیت فراطبیعی ۳ داشتند و همچنین فیلم ناراحت‌کننده کت‌فیش را ساختند - به نظر نمی‌رسد بتوانند دلیلی برای وجود فعالیت فراطبیعی ۴ پیدا کنند.ترس‌ها هم تنبل شده‌اند. سکانس‌های شبانه، که معمولاً برای صحنه‌های بزرگ در نظر گرفته می‌شوند، حالا سرد و ناامیدکننده هستند، و سکانس‌های روز، که معمولاً برای استراحت در نظر گرفته می‌شوند، حالا پر از صحنه‌های مضحک ترسناک و شوکه‌کننده هستند، که اغلب ارتباطی با ماوراءالطبیعه ندارند (مثلاً یک گربه که به داخل قاب می‌پرد). حتی تصاویر نظارتی هم به صورت تصادفی توضیح داده می‌شوند، در حالی که در فیلم‌های قبلی همیشه دلیلی برای آن وجود داشت. تنها عامل جالب توجه این است که فیلم به کاوش خود در مورد خانواده‌های "شکسته" و/یا غیر سنتی ادامه می‌دهد. اما متاسفانه، این کافی نیست تا این دنباله خسته‌کننده را توصیه کنیم.