مجازاتگر

فرانک کسل (با بازی جان برنثال) زمانی سرباز و مرد خانواده بود. اما این قبل از آن بود که درگیر کاری کثیف شد و قبل از آن که به خانه بازگشت و همسر و فرزندانش را کشته شده دید. حالا، بعد از انتقام گرفتن از کسانی که مسئول این تراژدی بودند، مردی که قبلاً به عنوان مجازاتگر شناخته می‌شد، در حال پنهان شدن است، از نامی جدید استفاده می‌کند و در کاری بن‌بست در ساخت و ساز مشغول به کار است و با کسی صحبت نمی‌کند. اما وقتی فرانک توطئه‌ای را کشف می‌کند که حتی عمیق‌تر از دنیای زیرزمینی کنترل شده توسط مافیا در نیویورک است، متوجه می‌شود که ناعدالتی‌های بیشتری وجود دارد که باید اصلاح شود. بدکاران، مراقب باشید! مجازاتگر در خیابان‌های نیویورک قدم می‌زند و شاید شما نفر بعدی باشید.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «مجازاتگر» صحبت کنند. خشونت در این فیلم چگونه با دیگر فیلم‌ها یا سریال‌های ابرقهرمانی مقایسه می‌شود؟ آیا شخصیت‌های ماورایی یا دارای ابرقدرت، خشونت را غیرواقعی‌تر نشان می‌دهند؟ خشونت در رسانه‌ها چه تأثیری بر کودکان دارد؟
• آیا مجازاتگر یا هر یک از همکارانش الگو هستند؟ چرا بله یا خیر؟
• ضدقهرمان به چه معناست؟ چرا ضدقهرمان‌ها جذاب هستند؟ چه چیزی آن‌ها را از قهرمانان معمولی متمایز می‌کند؟

والدین باید بدانند که سریال مجازاتگر مارول بر اساس شخصیتی از کتاب‌های کمیک ساخته شده که از روش‌های بسیار خشونت‌آمیز برای مبارزه با جرم و جنایت استفاده می‌کند. خشونت مداوم و وحشیانه، نگرانی اصلی والدین خواهد بود، به خصوص که هم «قهرمانان» و هم شخصیت‌های شرور، دیگران را می‌کشند و شکنجه می‌دهند. شخصیت‌ها به طور ناگهانی کشته می‌شوند (با جسم سخت مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند، شلیک می‌شوند، خفه می‌شوند، در بتن مایع غرق می‌شوند) و خون‌ریزی، صداهای خرد شدن استخوان‌ها و له شدن بدن‌ها، زخم‌های شدید و مغز پاشیده شده به تصویر کشیده می‌شود. برخی از صحنه‌های خشونت‌آمیز، حاوی صحنه‌های جنسی هستند، مانند زمانی که مردانی، خفه کردن در توالت را با یک رابطه جنسی اشتباه می‌گیرند. و یک شخصیت در حالی که در حال دریافت رابطه جنسی دهانی است، مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد. الفاظ زشت و رکیک به طور مکرر استفاده می‌شوند. مردی که به عنوان معلول ذهنی شناخته می‌شود، توسط همکارانش با الفاظی مانند «احمق» و «معلول» مورد تمسخر قرار می‌گیرد. گروهی از همکاران در یک بار تا حد مستی الکل مصرف می‌کنند؛ و این موضوع به طور ضمنی نشان می‌دهد که یکی از شخصیت‌های اصلی، با مشکل اعتیاد به الکل دست و پنجه نرم می‌کند.

حضور جادویی جان برنثال این مجموعه مارول را ارتقا می‌دهد، اما ریتم‌های آشنای زیادی دارد که کل روند آن تکراری به نظر می‌رسد. فرانک مردی است که چیزی برای از دست دادن ندارد، و با قلب شکسته و آسیب‌دیده‌اش به تلاش‌های بزرگی (و اغلب وحشیانه) برای ریشه‌کن کردن جرم و جنایت برانگیخته می‌شود. طرفداران کتاب‌های کمیک حتی کلمه‌ای برای توصیف شخصیت‌های زن دارند که به روش‌های وحشتناکی از بین می‌روند تا انگیزه‌ای به شخصیت مرد داستان بدهند: «فریجینگ». این کلمه به تمایل دوست‌دخترها و همسران کتاب‌های کمیک اشاره دارد که در نهایت به قتل می‌رسند و در یخچال گذاشته می‌شوند تا مردان ابرقهرمانشان آن‌ها را پیدا کنند، تا او را به انتقام‌جویی مرگبار از مجرم وادار کنند. هم پسرفت و هم ناامیدکننده است که «پانیشر» خانواده فرانک را فریج کرد -- و اگرچه ممکن است برای نسل دیگری از طرفداران، خیال‌پردازی انتقام‌جویی خوب باشد، اما برای بینندگان امروزی اینطور نیست.بینندگانی که از این بخش از اخلاق مبهم عبور کنند، از بازی برنثال در نقش مجازاتگر لذت خواهند برد: غرش به سمت بدذات‌ها به شیوه‌ای وحشی و متقاعدکننده در حالی که کلاه‌گیس بر سر دارد، و حضور در جلسات مشاوره VFW برای جذب مثبت‌اندیشی از یک دوست قدیمی ارتشی (جیسون آر. مور). شخصیت‌های فرعی نیز کمی جذابیت دارند: ایبون ماس-باخراخ در نقش یک کارآگاه جوان و کنجکاو، که به دنبال همان توطئه‌ای است که فرانک و مأمور دیناه مادانی (امبر رز ریوا) درگیر آن هستند. قبلاً این نوع از طرح‌های "شرور بزرگ با نقشه‌های بزرگ" را دیده‌اید، اما بازیگران آن را به اندازه کافی جذاب و گیرا می‌کنند، به شرط اینکه خشونت و پیام‌های متناقض شما را آزار ندهد. اگر والدین اجازه تماشای این سریال را به نوجوانان بدهند، ممکن است بخواهند چند سوال هدفمند در مورد خشونت سریال و معنای آن بپرسند: آیا مجازاتگر یک قهرمان است؟ اگر این یک قهرمان است، یک شرور چگونه به نظر می‌رسد؟