باران سیاه

در باران سیاه، کارآگاهان شهر نیویورک نیک کانکلین (مایکل داگلاس) و چارلی وینسنت (اندی گارسیا) به ژاپن سفر می‌کنند و در جنگی با یاکوزا درگیر می‌شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم باران سیاه صحبت کنند. چه تاثیری داشت؟ چه عواقبی به دنبال داشت؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز، کودکان را نسبت به خشونت بی‌تفاوت می‌کند؟
• رویکرد کانکلین به کار پلیس خود را مورد بحث قرار دهید. نگرش او نسبت به دیگران چگونه با گذشت زمان تغییر کرد؟ همکاری با همکاران بین‌المللی چگونه به این موضوع کمک کرد؟
• درباره‌ی زبان تند و خشن فیلم صحبت کنید. آیا ضروری به نظر می‌رسید یا اغراق‌آمیز؟ چه تأثیری بر فیلم داشت؟

در این فیلم جنایی دلهره‌آور دهه ۱۹۸۰، خشونت خونین و الفاظ تند و زننده از جمله توهین‌های نژادپرستانه وجود دارد. مایکل داگلاس در نقش نیک کانکلین، افسر پلیس آمریکایی، به همراه همکارش چارلی وینسنت (اندی گارسیا) به ژاپن سفر می‌کند و در آنجا با افراد زیرزمینی مواجه می‌شوند در حالی که تلاش می‌کنند قاتلی را به دست قانون بسپارند. کانکلین در کارش مهارت دارد اما به دلیل تفاوت در روش‌های کاری و دیدگاه‌های متفاوت در مورد کشورشان، اغلب با همکار ژاپنی‌اش، ماساهیرو (کن تاکاکورا) درگیر می‌شود. در این فیلم، مرگ‌های خونین متعددی وجود دارد که توسط گانگسترها رقم می‌خورد. مبارزات با چاقو و اسلحه در چند صحنه رخ می‌دهد و شخصیت‌هایی را نشان می‌دهد که گلویشان بریده شده، تیر خورده و حتی سرشان بریده شده است. با این حال، جزئیات جراحت‌های خونین معمولاً مختصر است. الفاظ زشت و تند به طور مداوم در فیلم تکرار می‌شود و از انواع مختلف کلمات "f--k" و "s--t" استفاده شده است. همچنین یک مورد استفاده از الفاظ نژادپرستانه علیه یک شخصیت ژاپنی وجود دارد. سیگار کشیدن و نوشیدن الکل به صورت گاه به گاه نشان داده می‌شود، اما برخی از صحنه‌های مستی و اشاره به الکلیسم وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم به طور تقریبی بخشی از ژانر فیلم‌های زوج‌های عجیب و غریب دهه 1980 است، تلاشی جاه‌طلبانه اما کلیشه‌ای برای پیوند دادن دنیای پلیس‌های آمریکایی و ژاپنی با صحنه‌های تیراندازی پرتنش. در نقش نیک کانکلین، ضدقهرمان فیلم باران سیاه، داگلاس باید با برخی کلیشه‌های قابل پیش‌بینی (ازدواج ناموفق، نوشیدن الکل بیش از حد، و اتهامات فساد) و همچنین برخی دشمنان قدرتمند از دنیای زیرزمینی ژاپن مبارزه کند. متاسفانه انتقال بخش عمده داستان به اوزاکا فضایی برای ایده‌های جدید ایجاد نمی‌کند، اما گارسیا با بازی در نقش چارلی وینسنت، شریک دست و پا چلفتی نیک، یک نمایش لذت‌بخش ارائه می‌دهد.کنکلین چطور به نتایج می‌رسد، خیلی هم قابل تصور نیست. اما ریدلی اسکات به خوبی صحنه‌های اکشن را در دو کشور کارگردانی کرده است، جایی که زنان به وضوح غایب هستند. این موضوع بیش از هر چیز دیگری فیلم باران سیاه را قدیمی جلوه می‌دهد، به این معنی که بعید است کسی که این فیلم مهیج سال ۱۹۸۹ را در اولین اکرانش ندیده، چیزی را از دست داده باشد، مگر اینکه از طرفداران دوآتشهٔ داگلاس یا اسکات باشد.