جان کثیف

DIRTY JOHN داستان دردسرهای دبرا نیول (کانی بریتون) را دنبال می‌کند — مادری با چهار ازدواج ناموفق و طراح داخلی موفق — در حالی که در دهه پنجاه زندگی‌اش دوباره به دنیای قرار ملاقات‌های آنلاین قدم می‌گذارد. بعد از یک قرار ملاقات ناموفق و دیگری، او به خوشبختی می‌رسد وقتی که با جان میهان (اریک بانا)، یک دکتر خوش‌تیپ با استعداد در گفتن همه چیز درست، آشنا می‌شود. اگرچه او گاهی اوقات دست و پا چلفتی است و همه چیز در مورد گذشته‌اش درست به نظر نمی‌رسد، اما دبرا که عاشق شده است، به سرعت مجذوب معشوق جدیدش می‌شود که بعد از فقط دو ماه کوتاه، همسرش می‌شود. هیچ‌کدام از این اتفاقات برای دختران بزرگسال مشکوک دبرا، ورونیکا (جنو تمپل) و ترا (جولیا گارنر) مناسب نیست، که با اضطراب در گذشته ناپدری جدیدشان را بررسی می‌کنند، تحقیقی که در نهایت عواقب مرگباری دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایلی که باعث می‌شود زنان گاهی در روابطی که به خشونت کشیده می‌شوند، احساس گرفتاری کنند، صحبت کنند. جان از چه روش‌هایی برای منزوی کردن و دستکاری دبرا استفاده می‌کند؟ چه چیزی باعث می‌شود دختران دبرا بتوانند از ابتدا از این موضوع آگاه شوند، در حالی که دبرا در ابتدا قادر به درک آن نبود؟
• آیا کسی را می‌شناسید که در زندگی واقعی یا آنلاین مورد آزار و اذیت قرار گرفته باشد؟ چه اقداماتی می‌توان برای محافظت از خود در برابر خواستگاران وسواسی انجام داد؟
• چه نقشی فناوری در داستان جان کثیف بازی می‌کند؟ چگونه جنبه‌های خاصی از برنامه‌های دوست‌یابی و رسانه‌های اجتماعی ممکن است جعل هویت را برای افراد آسان‌تر کند؟

والدین باید بدانند که دِرتی جان یک مجموعه آنتولوژی جنایی واقعی در مورد قتل‌هاست. فصل اول بر اساس تحقیقات و پادکست لس آنجلس تایمز با همین نام ساخته شده است. این پرونده در مورد زنی است که در نهایت با مردی قرار ملاقات می‌گذارد و با او ازدواج می‌کند که در نهایت معلوم می‌شود یک مجرم حرفه‌ای و معتاد به مواد مخدر است و زمانی که زن رابطه را به پایان می‌رساند، خانواده را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهد. بزرگسالان کوکتل و شراب می‌نوشند و چند صحنه بوسیدن وجود دارد (همه لباس‌هایشان را به تن دارند). فحش‌های گاه‌به‌گاه شامل کلمات «لعنتی» و «جهنم» می‌شود. حوزه‌های اصلی نگرانی والدین در اینجا موضوعات کلی تهدید، تعقیب و آزار و خشونت است، همچنین درگیری با چاقویی که منجر به مرگ یک شخصیت می‌شود. فصل دوم پرونده‌ای متفاوت را بررسی می‌کند (داستان بتی برودریک) اما موضوعات مشابهی از روابط خانوادگی، حسادت و قتل دارد.

انتقال داستان از پادکست جنایی واقعی به مجموعه تلویزیونی به‌طور کلی روان است، حتی اگر در این اقتباس کمی از تعلیق داستان اصلی فدای فضایی سبک‌تر و شبیه به مجموعه خانه‌های واقعی شود. بازیگران قوی‌ترین نقطه سریال هستند، با بازی بی‌نقص بانا در نقش یک مجرم حرفه‌ای و استاد فریبکاری با چشمانی بی‌روح و رفتاری سرد و گرم. بریتون در نقش دبرا، زنی ثروتمند و بی‌خبر، هدف ایده‌آل اوست؛ زنی رمانتیک که به راحتی علائم هشداردهنده متعدد را نادیده می‌گیرد، در حالی که برای بینندگان در خانه کاملاً واضح است.داستان ممکن است تمام ویژگی‌های یک فیلم «تعقیب‌کننده هفته» به سبک شبکه لایف‌تایم را داشته باشد، اما خود مجموعه هیچ‌گاه به آن حد از اغراق‌آمیزی نمی‌رسد، شاید به این دلیل که این مجموعه بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است که از یک گزارش تحقیقی شروع شد. نزدیک‌ترین چیزی که در این مجموعه به آن لذت‌های گناه‌آلود احساس می‌شود، تماشای دختران سرسخت دبرا است، با موهای بلوند و صدای خش‌دارشان، که دست‌کم در مورد ورونیکا، به نظر می‌رسد به همان اندازه از مادرشان عصبانی هستند که توجهش را از او برداشته و به مرد جدیدی معطوف کرده است، و به دلیل بی‌توجهی آزاردهنده‌اش به جنبه‌های واقعا مشکوک جان. این مجموعه، به هیچ وجه، تصویری ظریف از مردان و روابط آزاردهنده ارائه نمی‌دهد، اما بازیگران اصلی آن ارزش تماشا را دارند.