صدای رعد و برق

در یک صدای رعد و برق، شرور نهایی شرکت، چارلز هاتون (با بازی بن کینگزلی) صاحب شرکت تایم سفاری است، آژانسی که افراد ثروتمند را 63 میلیون سال به عقب می‌فرستد تا بتوانند آلوسوروس‌ها را شکار کنند. این فیلم به طور کلی بر اساس داستانی کوتاه از ری بردبری ساخته شده است. فرضیه فیلم این است که کشتن این خزندگان عظیم الجثه تاثیری بر آینده ندارد، اما له کردن یک پروانه باعث هرج و مرج در سال 2055، زمان حال فیلم، می‌شود. تراویس رایِر (با بازی ادوارد برنز)، رهبر تیم بازگشت به گذشته و دانشمند، نارضایتی خود را از این طرح نشان می‌دهد، اما در هر صورت همراه تیم می‌شود. وقتی یک "پرش" در سفر زمان اشتباه می‌رود، ناگهان روزهای زمستانی شیکاگو گرم و مطبوع می‌شوند، درختان از دیوارها رشد می‌کنند، پیاده‌روها ترک برمی‌دارند، برق قطع می‌شود و شهر از سکنه خالی می‌شود. تراویس با سانیا رند (با بازی کاترین مک‌کورمک)، دانشمند خشمگین که این فناوری را اختراع کرده است، ملاقات می‌کند. سانیا توضیح می‌دهد که تغییرات بیشتری از طریق "موج‌های زمانی" رخ خواهد داد، اثرات موجی و سایه‌ای که بر شهر سایه می‌افکنند. سانیا به طور موقت یک منبع تغذیه را برای فرستادن تراویس به عقب آماده می‌کند. تراویس، سانیا و افسر فنی پین (با بازی دیوید اویلوو) باید راه خود را از میان تونل‌های مترو که سیلاب آن را فراگرفته است، باز کنند و با یک مارماهی جهش‌یافته غول‌پیکر و شبیه آناکوندا مبارزه کنند. آیا تراویس می‌تواند به موقع به گذشته بازگردد و همه ویرانی‌ها را از بین ببرد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد برنامه‌ریزی ضعیف دانشمندانِ به‌اصطلاح مسافرِ زمان صحبت کنند: چطور می‌توانند تصور کنند که شکار موجودات ماقبل تاریخ توسط آنها به نحوی بر آینده (حالِ آنها) تأثیر نخواهد گذاشت؟ چگونه تراویس با نجات دادن دنیا حس اعتماد به نفس و احترام به خود را به دست می‌آورد؟

والدین باید بدانند که این فیلم به‌شدت ناکارآمد است: جلوه‌های ویژه آن به‌شدت بد و داستان آن نامفهوم است. علاوه بر این، حاوی خشونت در اشکال مختلف است: مسافران زمان دایناسورها را می‌کشند و توسط موجودات جهش‌یافته مختلف تهدید می‌شوند (نیمه میمون/نیمه خزنده، هیولاهای شبیه خفاش، حشرات بزرگ شبیه سوسک). این صحنه‌ها - در تاریکی میان درختان، در تونل مترو تاریک و آب‌گرفته - ممکن است برای بینندگان جوان ترسناک باشد. رابطه‌ی یک‌شبه یک زوج با خروج مرد از اتاق خواب در شورت و ظاهر شدن زن با پوشش ناقص نشان داده می‌شود. یک شخصیت با شلیک به سر خودکشی می‌کند (به‌صورت گرافیکی نشان داده نمی‌شود، اما واضح است) و دیگری خود را به گروهی از موجودات می‌سپارد تا دوستانش را نجات دهد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در هر سطحی مضحک است، صدای رعد و برق پیش‌فرض ضعیفی دارد، داستانی ابلهانه دارد و پر از کلیشه‌هاست. شخصیت‌ها یک‌بعدی و معمولی هستند. تراویس قهرمان مردانه‌ای است که از این نقش اجتناب می‌کند، سانیا مغز متفکر است و مرد سیاه‌پوست، افسر فنی پین (دیوید اویلوو)، خودش را فدا می‌کند تا بقیه تیم بتوانند به مقصدشان برسند (با این وعده که تراویس بتواند به عقب برگردد و آن را "اصلاح" کند، به این معنی که تمام این ویرانی‌ها پاک می‌شوند. کاش می‌شد همین کار را برای صدای رعد و برق هم انجام داد.