وقتی نوجوانی خیال‌پرداز به نام لوز (با صدای سارا-نیکول روبلز) به طور اتفاقی خانه جغد و دنیایی از فانتزی و جادو را کشف می‌کند، می‌داند که زندگی‌اش دیگر مثل قبل نخواهد بود. ناگهان ایده گذراندن تابستانی کسل‌کننده در اردوگاه "واقعیت‌سنجی" محو می‌شود و لوز به جای آن با جادوگری سرکش اما مهربان به نام ادا (وندی مالیک) و همراه کوچک او، شاه (الکس هیرش) دوست می‌شود. به همراه دوستان جدیدش، لوز درگیر جستجوی آنها برای آزادی‌های فردی می‌شود و جامعه مطیع جزایر جوشان را به چالش می‌کشد. با تابستانی که در پیش رو دارد، لوز خود را وقف یادگیری جادوگری به عنوان شاگرد مشتاق ادا می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تصمیم لوز برای ماندن با ادا و کینگ در خانه جغد صحبت کنند. چه چیزی او را به این کار تشویق می‌کند؟ آیا تصمیمی که او می‌گیرد عواقبی هم دارد؟ در دنیای واقعی، چه خطراتی در تصمیم‌گیری مشابه باید در نظر گرفته شود؟
• چرا فردیت و خودنمایی در جزایر جوشان نکوهش می‌شوند؟ چگونه وادار کردن همه به رفتار مشابه، کنترل آن‌ها را آسان‌تر می‌کند؟
• آیدا مربی خوبی برای لوز است؟ آیا این واقعیت که او جادوگر است و/یا علیه قوانین شورش می‌کند، بر نظر شما تأثیر می‌گذارد؟ شورشیان چگونه می‌توانند نمونه‌های خوبی از شجاعت یا صداقت باشند؟
• چگونه لوز و شخصیت‌های دیگر در خانه جغد همدلی را نشان می‌دهند؟ چگونه در گذشته این قدرت شخصیتی را نشان داده‌اید و چگونه به تلاش برای آن ادامه خواهید داد؟

والدین باید بدانند که خانه جغد یک مجموعه انیمیشن فانتزی است که در آن نوجوانی به نام لوز (با صدای سارا-نیکول روبل) با یک جادوگر و یک دیو متحد می‌شود تا رؤیای یادگیری جادوگری را برآورده کند. این مجموعه شامل برخی موقعیت‌های پیچیده است که والدین باید در تعیین آمادگی فرزندانشان برای داستان در نظر بگیرند، از جمله اینکه لوز به مادرش دروغ می‌گوید تا بتواند به دنبال علاقه زندگی‌اش برود و با یک جادوگر سرکش دوست می‌شود که قوانین جامعه را می‌شکند تا آزادی فردی خود را به دست آورد. اما بیشتر کودکان بزرگ‌تر و نوجوانان پیام‌های مثبت آشکار این مجموعه در مورد اعتماد به نفس، دلسوزی و فردیت را درک خواهند کرد. خانه جغد اولین شخصیت دوجنس‌گرا و اولین بوسه همجنس‌گرایانه در مجموعه‌های دیزنی را به نمایش می‌گذارد، به علاوه شخصیت‌های دیگری که از نظر جنسیت، گرایش جنسی و قومیت متنوع هستند. شخصیت‌ها به یکدیگر علاقه دارند، می‌بوسند، قرار می‌گذارند و در مورد روابط قبلی خود صحبت می‌کنند. انتظار می‌رود خشونت کارتونی (زدن، سیلی زدن، اسیر کردن و سر بریدن گاه‌به‌گاه که به سرعت درمان می‌شود) و توهین‌هایی مانند "احمق" و "بی‌ادب" را ببینید.

این نمایش جذاب، فراگیر و بصری، ترکیبی از قصه‌های پریان، رمان‌های گرافیکی و مجموعه‌های کلاسیک کودکان است که موضوعات اجتماعی واضح و ارزشمندی را به تصویر می‌کشد. وقتی این اجزا را کنار هم قرار می‌دهید، خانه جغد را خواهید داشت، داستانی دوست‌داشتنی و منحصر به فرد در مورد نوجوانی مشتاق که اجازه نمی‌دهد دیگران چگونگی دیدن خود و ارزش‌های درونی‌اش را به او دیکته کنند. در عوض، لوز فرصت را غنیمت می‌شمارد تا به قلبش گوش دهد و به دنبال علایقش برود، حتی اگر این کار با هنجارهای جامعه انسانی و دنیای شیطانی جدیدی که وارد آن شده، در تضاد باشد.البته برای انجام این کار، او باید برخی از قوانین را زیر پا بگذارد. او مادرش را فریب می‌دهد تا در جزایر جوشان بماند و با جادوگران و شیاطین همراه شود. اما این واقعیت که دوستان جدید او از انواع مشهور و بدنام سنتی هستند -- از جمله یک جادوگر، شیطان، باسیلیسک و دیگر موجودات فانتزی -- به بینندگان یادآوری می‌کند که نباید ظاهر افراد را ملاک قضاوت قرار دهند. با این حال، این عوامل بالقوه گیج‌کننده باید در نظر گرفته شوند تا آمادگی فرزندان شما برای تماشای این نمایش ارزیابی شود. خبر خوب این است که خانه جغد به‌شدت به‌خوبی نوشته شده و تماشای آن به همراه فرزندان بزرگ‌تر و نوجوانان لذت‌بخش است و به شما فرصت می‌دهد تا این نوع موضوعات را به‌طور مستقیم با آنها بحث کنید.