رؤیای الکتریکی

بر اساس کتاب‌ها و داستان‌های کوتاه علمی-تخیلی محبوب نویسنده فیلیپ کی. دیک، هر کدام از قسمت‌های مجموعه تلویزیونی رؤیای برقی فیلیپ کی. دیک در دنیایی متفاوت اتفاق می‌افتد: یک اداره پلیس در آینده، قطاری که مسافران غمگین را به زندگی خیالی و آرمانی می‌برد، آینده‌ای که در آن زنی مسن می‌خواهد کمی از زندگی‌اش را در زمینِ اکنونِ ویران‌شده از نظر محیطی، بازپس بگیرد. از پنج تا ۵۰۰۰ سال در آینده، هر قسمت به بینش‌های پیشگویانه فیلیپ کی. دیک می‌پردازد و درباره ماهیت انسانیت تأمل می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد برخی از موضوعات مطرح‌شده در رویاهای الکتریکی صحبت کنند. این داستان‌ها چه چیزی در مورد نحوه استفاده جامعه ما از فناوری‌هایی مانند دوربین‌های نظارتی، واقعیت مجازی و تلفن‌های همراه و علاقه مردم به رسانه‌های اجتماعی بیان می‌کنند؟ آیا سبک تاریک و طنزآمیز این نمایش به بیان این نکات کمک می‌کند؟ یا از آن‌ها دور می‌شود؟
• آیا رؤیای الکتریکی عنوان مناسبی برای این مجموعه است؟ چرا؟ این عبارت به چه معناست؟
• آیا داستان‌ها یا کتاب‌های فیلیپ کی. دیک را خوانده‌اید؟ آیا داستان‌هایی که این قسمت‌ها بر اساس آن ساخته شده‌اند را می‌شناسید؟ آیا خواندن منبع اصلی باعث می‌شود علاقه بیشتری به اقتباس‌های تصویری پیدا کنید یا کمتر؟ اگر نمایش‌های مختلف یک داستان را ببینید/بخوانید، آیا تجربه شما را عمیق‌تر می‌کند یا باعث حواس‌پرتی شما از خود داستان می‌شود؟
• آیا فکر می‌کنید فناوری زندگی مردم را بهبود می‌بخشد؟ آیا می‌توانید مثال‌هایی بیاورید که به نظر می‌رسد در زندگی واقعی، فناوری بیش از حد پیش رفته است؟

والدین باید بدانند که فیلیپ کی. دیک الکتریک دریمز یک مجموعه آنتولوژی است که حول موضوعات علمی تخیلی ساخته شده است. این مجموعه بر اساس آثار کلاسیک نویسنده علمی تخیلی فیلیپ کی. دیک ساخته شده است. همانند سایر مجموعه‌های آنتولوژی علمی تخیلی، موضوعات اغلب تاریک و ناراحت‌کننده هستند: زنی که از زندگی خود در خیالات واقعیت مجازی فرار می‌کند، گروهی از افراد دوراندیش که به طبقه پایین جامعه جدید زمین تبدیل می‌شوند، زنی که می‌خواهد به زمین رها شده‌ای سفر کند. خشونت می‌تواند ناگهانی و وحشیانه باشد: شخصیت‌هایی که ناگهان به ضرب گلوله کشته می‌شوند (با خون اما بدون صحنه‌های دلخراش)، مردی که تهدید می‌کند انگشت مرد دیگری را قطع کند و او را وادار به خوردن آن کند. سلاح‌ها و ابزارهای علمی تخیلی، مانند اسکنرهایی که می‌توانند افکار شما را ببینند و دستگاه نورانی که کسی را که با آن برخورد می‌کند فلج می‌کند، رایج هستند. شخصیت‌ها با یکدیگر رابطه جنسی دارند و با حرکات موزون و ناله همراه است؛ برهنگی وجود ندارد، اما انتظار بوسیدن همجنس و دگرجنس، رمانس و رابطه جنسی را داشته باشید. بسیاری از شخصیت‌ها در حال نوشیدن الکل نشان داده می‌شوند (هیچ‌کدام مست نمی‌شوند) و حداقل یک شخصیت سیگار می‌کشد. زنان و افراد رنگین‌پوست نقش‌های قوی دارند، اما الگوها اندک و نادر هستند. فحاشی شامل کلمات فاک، فاکینگ، شیت، لعنتی و اس می‌شود.

هواداران علمی-تخیلی که مشتاق تماشای درام‌هایی با ماشین‌های پرنده و سفینه‌های فضایی هستند، توجه داشته باشید: سناریوهای "آینده‌نگرانه" فیلیپ کی. دیک قدرتمند و جذاب هستند، اما حال و هوای دهه 80 میلادی را با خود به همراه دارند. این موضوع منطقی است، زیرا این نویسنده مشهور در سال 1982 درگذشت و هرگز شاهد بسیاری از شگفتی‌های تکنولوژیکی نبود که ما اکنون آن‌ها را بدیهی فرض می‌کنیم. بنابراین، تکنو-جک‌های مدرن که آماده شگفت‌زده شدن به سبک "آینه سیاه" با ایده‌های جدید و متفاوت هستند، ممکن است کمی از برخی از صحنه‌های کمی کهنه این نمایش ناامید شوند: یک اندروید که می‌خواهد عمر مصنوعی خود را گسترش دهد، داستانی درباره پارانویا که به بازسازی قسمت "هیولاهای خیابان مپل" از مجموعه "منطقه گرگ و میش" در دوران جنگ سرد تبدیل می‌شود.با این حال، بهترین چیز در مورد یک مجموعه این است که حتی وقتی برخی از قسمت‌ها کمی تکراری هستند، می‌توانید از آنها عبور کرده و به قسمت‌های جذاب برسید. و در این مجموعه، قسمت‌های جذابی وجود دارد. در "مسافر"، یک کارگر راه‌آهن سفری با قطار به شهری مرموز دارد که در آن تمام مشکلات شما از بین می‌رود، اما در بازگشت متوجه می‌شود که زندگی واقعی او نیز از بین رفته است. (طرفداران منطقه گرگ و میش ممکن است شباهت سطحی آن را با قسمت کلاسیک "توقف در ویلوبی" متوجه شوند، اگرچه این قسمت تاریک‌تر است.) در "زندگی واقعی"، شخصیتی بین واقعیت و واقعیت مجازی گیج می‌شود، و در "سازنده هود"، یک روانشناس و یک کارآگاه با یکدیگر همکاری می‌کنند تا مردی با ایده‌های خطرناک جدید را دستگیر کنند. همانطور که می‌بینید، هیچ‌یک از این ایده‌ها جدید و تازه نیستند. اما برای طرفداران علمی-تخیلی، همچنان جذاب هستند و در بهترین قسمت‌های "رؤیاهای الکتریکی" فیلیپ کی. دیک، با شدت و هنرمندی آزاردهنده‌ای به تصویر کشیده شده‌اند.