در آرامش بخواب

نیک واکر (با بازی رایان رینولدز)، کارآگاه پلیس بوستون، می‌خواهد زندگی بهتری به همسرش، جولیا (با بازی استفانی سوستاک)، بدهد. گنجی از طلا که در صحنه جرم پیدا می‌کند، ممکن است بلیط او باشد، اما او دچار تردید شده است. وقتی همکار خلافکارش، هیز (با بازی کوین بیکن)، از این موضوع باخبر می‌شود، نیک را می‌کشد. در زندگی پس از مرگ، نیک ناخواسته عضوی از اداره آرامش در آرامش می‌شود. اکنون با شریک جدیدی به نام روی (با بازی جف بریجز)، نیک به زمین بازمی‌گردد تا به فرستادن مردگان به زندگی پس از مرگ، جایی که متعلق به آن هستند، کمک کند. متاسفانه، به نظر می‌رسد ارتباط عجیبی بین هیز، طلا و توطئه ترسناکی وجود دارد که قصد دارد آخرالزمان را به زمین بیاورد. آیا نیک و روی می‌توانند پرونده را حل کنند و به موقع این نقشه شرورانه را متوقف کنند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت کارتونی فیلم صحبت کنند. آیا ترسناک بود یا هیجان‌انگیز؟ آیا هیچ‌کدام از آن‌ها واقعی به نظر می‌رسید؟
• فیلم ترسناک است؟ چطور هیولاهای این فیلم را نشان می‌دهد؟ آیا آن‌ها خنده‌دار هستند یا غمگین؟
• آیا در فیلم به کلیشه‌ای برخورد کردید؟ نظرتان در مورد نمایش زنان، مردان چینی و غیره در فیلم چیست؟
• آیا ایده‌ی یک شخصیت اصلی مرده، فیلم را غم‌انگیز جلوه می‌دهد؟ چطور فیلمی این‌قدر سبک، با چنین ایده‌ی تاریکی کنار می‌آید؟

والدین باید بدانند که R.I.P.D. یک کمدی علمی-تخیلی است که احتمالاً یادآور فیلم مردان سیاه‌پوش برای بسیاری از بینندگان است. این فیلم درباره شخصیت‌هایی است که می‌میرند و به عنوان «افسران روح» بازمی‌گردند، و وظیفه‌شان گرفتن مردگان سرگردانی است که هنوز در زمین پرسه می‌زنند. خشونت در فیلم رایج است اما معمولاً بدون خونریزی و کارتونی است، با بسیاری از جلوه‌های تصنعی و موجودات تولید شده توسط کامپیوتر (برخی از آنها ممکن است هنوز هم برای بچه‌های کوچک ترسناک باشند) و تعداد زیادی ماشین‌های واژگون شده و ساختمان‌های تخریب شده. همچنین صحنه‌های تیراندازی وجود دارد. وقتی شخصیت اصلی با خداحافظی از همسر محبوبش مواجه می‌شود، فیلم کمی جدی‌تر می‌شود. زبان فیلم شامل چند بار استفاده از کلمه «shit» و همچنین یک یا دو بار استفاده از کلمات «bitch» و «ass» است، و همچنین صحنه‌های بوسیدن و اشاره به رابطه جنسی وجود دارد، و همچنین شوخی‌هایی به هزینه گروه‌هایی مانند زنان و چینی‌ها. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم وقت تلف کردن است؛ شما قبلاً آن را بهتر دیده‌اید. با شباهت‌های زیادی به فیلم‌های مردان سیاه‌پوش، ارواح، شکارچیان روح، بتمن، بهشت می‌تواند صبر کند (و بازسازی آن به نام بازگشت به زمین)، و همچنین بسیاری از فیلم‌های دیگر، R.I.P.D. تقریباً کاملاً بی‌روح به نظر می‌رسد، انگار که به صورت خودکار یا توسط یک کامپیوتر که داده‌های خاصی به آن داده شده و از آن خواسته شده تا یک فیلم را بیرون بدهد، ساخته شده است. حتی بازیگری بزرگ مانند بریجز فقط نقش کابوی نامزد اسکار خود را در فیلم شهامت واقعی تکرار می‌کند... بدون آن همه دیالوگ باهوش یا عمق شخصیت. (حداقل او چند خنده را به دست می‌آورد.)کارگردان رابرت اشونتکه به جلوه‌های ویژه‌ی ضعیف بسنده می‌کند — هیولاهای فیلم ظاهری لاستیکی و غیرواقعی دارند — و داستان‌پردازی آشفته: با دانستن آن‌چه که هیز می‌داند، چرا او نیک را می‌کشد؟ کمدی فیلم بی‌اثر است، اکشن آن هیجان‌انگیز نیست و از همه بدتر، زاویه‌ی عاشقانه‌ی فیلم امیدوارکننده نیست، چرا که قهرمان داستان مرده و همسرش هنوز زنده است؛ این ایده برای فیلمی با این سبک، خیلی سنگین است.