خوب بد جلف رادیواکتیو

در ادامه‌ی جریان ارتش سری، می‌بینیم که کار پژمان و سام، شوخی‌شوخی به جاهای باریک کشیده شده است. آصف خان، رئیس گروه فداییان داغستان که در پوشش آبدارچی در گروه کارگردانی فربد بود، این دو را در قطار گروگان گرفته و بنا دارد آنها را تحت‌الحفظ و با تهدید به کشتن به سبک داعشی، به چچن منتقل کند. از طرفی، فربد هم به‌دنبال عملیات جاسوسی کیک زرد، پژمان و سام را تحت نظر دارد. دو سلبریتی سربه‌هوا، نادانسته، تحت نظر دو گروه جاسوسی تروریستی هستند. باید منتظر بود، چه بر سرشان خواهد آمد.

• ژانر کمدی فیلم، مجوز نمایش هرچیزی را به سازندگان می‌دهد؟ به نظرت چه نوع طنزی، فاخر محسوب می‌شود؟ با توجه به حضور گروه تروریستی در داستان، فیلم چه میزان جدی است؟ خلاصه: به نظرت تاثیر خشونت طنز بیشتر است یا جدی؟ کدام یک بیشتر تو را تحت تاثیر قرار می دهد؟

احتمالاً انتظار دارید در محصول حاضر، خشونت، تحت‌الشعاع ژانر کمدی قرار گرفته و کم‌اثر باشد، حال آنکه اینگونه نیست. اغراق نیست اگر بگوییم که خشونت طنز، به مراتب اثرگذارتر و ترساننده‌تر از خشونت جدی است. اگر مخاطب، آگاه به ژانر کمدی فیلم نباشد و موسیقی متن را هم درنظر نگیرد، صحنه‌های خشنی چون شکستن گردن، شلیک‌های پی‌درپی و خونریزی‌ها، تفاوت چندانی با یک فیلم اکشن میخکوب‌کننده ندارد. توصیه می‌شود کودک کم‌سن را درگیر تماشای فیلم نکنید. خلاصه: طنز فیلم، اثر خشونت بی‌پرده را خنثی نمی‌کند. لذا دیدن فیلم توسط مخاطبین حساس و کم سن توصیه نمی‌شود.