قدیس

سایمون تمپلار (وال کیلمر) - که واقعاً نامش سایمون تمپلار نیست - قدیس است، مردی با نقاب‌های بی‌شمار که روش کارش استفاده از نام یک قدیس متفاوت در هر هویت جدید است. او همچنین یک دزد است که هرگز از دست مقامات در سراسر جهان فرار نمی‌کند. اما وقتی ایوان ترایتاک (راد سربدزیا)، یک میلیاردر سابق کمونیست و تبدیل‌شده به صنعت انرژی، از او می‌خواهد که نقشه‌های محرمانه‌ای را که توضیح می‌دهد چگونه می‌توان با استفاده از همجوشی سرد، در بحران انرژی، انرژی تولید کرد، بدزدد، سایمون با امما راسل (الیزابت شو)، دانشمند درخشانی که فرمول همجوشی سرد را توسعه داده است، آشنا می‌شود و با او هم‌تراز می‌شود. از طریق جادوی نقاب‌ها، از فیزیکدانی عجیب و غریب تا هنرمندی شبیه به لرد بایرون، تمپلار موفق می‌شود اعتماد راسل را جلب کند، اسناد همجوشی سرد را می‌دزدد، اما در عین حال متوجه می‌شود که به او علاقه‌مند شده است. راسل موفق می‌شود تمپلار را در مسکو ردیابی کند، جایی که هر دو باید از دست دولت روسیه و ترایتاک و گانگسترهای مافیای روسی فرار کنند، از وقوع یک انقلاب دیگر در روسیه که توسط ترایتاک تحریک شده است، جلوگیری کنند و به مردم روسیه ثابت کنند که ترایتاک هم یک کلاهبردار و هم یک خائن است. تمپلار همچنین باید در قلب خود به علاقه‌اش به راسل تسلیم شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌هایی که از نسخه‌های قبلی در رسانه‌های مختلف اقتباس شده‌اند صحبت کنند. The Saint ابتدا به عنوان یک سریال رادیویی شروع شد و بعداً در دهه 1960 به عنوان یک برنامه تلویزیونی با بازی راجر مور، که بعداً نقش جیمز باند را بازی کرد، پخش شد. چالش‌های ارائه نسخه‌ای مدرن از یک شخصیت و داستانی با چنین تاریخچه‌ای طولانی چیست؟
• چگونه خشونت در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟ آیا به نظر می‌رسد که برای داستان مهم است یا فقط برای جذاب‌تر کردن صحنه‌های اکشن به آن افزوده شده است؟
• این فیلم در مقایسه با فیلم‌های اکشن دیگری که دیده‌اید، چگونه است؟

والدین باید بدانند که فیلم سینت محصول ۱۹۹۷، یک فیلم اکشن با بازی وال کیلمر در نقش یک دزد مرموز است که با دانشمندی نابغه به بازی الیزابت شو روبرو می‌شود. در فیلم مصرف مواد مخدر وجود دارد - مافیای روسی کوکائین مصرف می‌کنند. صحنه‌های زیادی از تیراندازی و انفجار وجود دارد و یک دختر کوچک از نرده‌های داخل یتیم‌خانه سقوط می‌کند و می‌میرد. یک منشی به‌طور بی‌رحمانه‌ای با شلیک گلوله کشته می‌شود. یک کشیش به‌طور لفظی به پسری جوان توهین می‌کند وقتی که او از پذیرفتن نامی که یتیم‌خانه به او داده است، امتناع می‌کند؛ او در سایه نشان داده می‌شود و صدایی شنیده می‌شود که کشیش او را تنبیه می‌کند. یک بار از کلمه فحش استفاده می‌شود. سینت با لباس مبدل به شکل یک مرد روسی الکلی بی‌خانمان فرار می‌کند و یک بطری ودکا به یک مرد روسی الکلی بی‌خانمان واقعی می‌دهد که بلافاصله از آن می‌نوشد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم بدترین فیلم اکشن دهه ۹۰ نیست اما قطعا بهترین هم نیست. حتما ساختن یک فیلم اکشن با ریشه در توطئه خارجی در سال‌های بین سقوط کمونیسم و ۱۱ سپتامبر عجیب و کمی دشوار بوده است. بدون هیچ دشمنی واضح، بهترین چیزی که این اقتباس از سنت می‌توانست در مورد آنتاگونیست‌ها ارائه دهد، یک میلیاردر صنعتگر انرژی سابق شوروی است که سعی در سرنگونی دولت روسیه با کمک مافیا روسیه دارد. این موضوع تا حدودی قابل قبول است، اما در مقایسه با، به عنوان مثال، گشتاپو یا کا گ ب یا "دشمنان دولت" امروزی، داستانی از پوشش‌ها و قدرت بی‌رحم در این زمینه ناکام می‌ماند. در حالی که هنوز چیزهای زیادی در خطر است، اما به اندازه نجات جهان از نابودی هسته‌ای یا تسلط بر جهان توسط آدم‌های بد، در خطر نیست.همچنین، مسئله وال کیلمر، که نقش قدیس را بازی می‌کند، وجود دارد. درحالی‌که او خیلی بد نیست، اما در هر هویت جدید هم واقعاً اجرای شگفت‌انگیزی ارائه نمی‌دهد. درحالی‌که هویت «هنرمند رنج‌کشیده» در زمینه اجرای کیلمر در نقش جیم موریسون در فیلم «درها» خنده‌دار است، در زمینه داستان خود فیلم، کاملاً احمقانه به نظر می‌رسد که کسی که قرار است به‌هوشمندانه شخصیت الیزابت شوئی باشد، ممکن است به چنین خود-طنزی علاقه‌مند شود. و حتی بین کیلمر و شوئی هم ارتباط زیادی وجود ندارد. به‌طورکلی، احتمال بیشتری وجود دارد که والدین نوستالژیک را به خود جذب کند تا نوجوانان امروزی.