ما برای بودن در کنار هم آفریده شده‌ایم

«ما برای هم ساخته شده‌ایم» از ابتدا زیر متن شرورانه‌ای دارد، بنابراین وقتی استاد دانشگاه توماس (چارلز مالیک ویتفیلد)، پدری عزادار که از طلاق و الکلیسم رنج می‌برد، توسط تریسی (درایا میشل)، دانشجویی زیبا اما عجیب و غریب مورد آزار قرار می‌گیرد، باید زنگ خطر به صدا دربیاید. توماس به تازگی از مگان (الیز نیل)، زنی که هنوز دوستش دارد، طلاق گرفته و شش ماه است که از الکل دوری کرده و توانسته حق ملاقات بدون نظارت با دختر کوچکش را به دست آورد. با این حال، او تنها به‌طور ملایمی نسبت به پیشروی‌های تریسی مقاومت می‌کند و سپس رابطه غیرعاقلانه را آغاز می‌کند. حامی توماس در گروه الکلی‌های گمنام به او هشدار می‌دهد، اما توماس یک تصمیم بد پس از دیگری می‌گیرد. خیلی زود، تریسی بیش از حد مالکیت‌گر و حتی تهدیدآمیز می‌شود، او توماس را وادار به نوشیدن الکل می‌کند، اصرار دارد که دختر کوچکش را خیلی زود در رابطه جدید ملاقات کند و همسر سابقش را تعقیب می‌کند. اتفاقات بدی برای افراد حاضر در زندگی توماس رخ می‌دهد؛ دستیار مورد اعتمادش از پله‌ها به پایین پرت می‌شود و می‌میرد. زنی در یک تصادف مشکوک اتومبیل دچار آسیب‌های مغزی می‌شود. پلیس سرانجام به دنبال مظنون درست می‌گردد، اما به نظر نمی‌رسد که عدالت اجرا شود.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره این صحبت کنند که والدین چگونه با مرگ فرزند خود کنار می‌آیند. معمولاً چه اتفاقی برای زندگی زناشویی زوجینی که فرزندشان را از دست می‌دهند، می‌افتد؟ چرا؟
• چگونه فیلم "ما به هم تعلق داریم" اعتیاد توماس به الکل را توجیه می‌کند؟ آیا فکر می‌کنید او دوباره به نوشیدن الکل روی می‌آورد و خطر از دست دادن فرزندش را به جان می‌خرد؟
• این فیلم چه نکاتی را در مورد رابطه احتمالی بین بیماری روانی و جرم‌های خشن مطرح می‌کند؟

والدین باید بدانند که فیلم «ما برای بودن کنار هم ساخته شده‌ایم» در دسته فیلم‌هایی با موضوع عاشق/شریک زندگی به عنوان یک تعقیب‌کننده/قاتل قرار می‌گیرد. مردی که اخیرا اعتماد همسر سابق خود را به دست آورده و اجازه دارد بدون نظارت با فرزندشان ملاقات کند، به طور عجیبی تصمیم می‌گیرد که با دانش‌آموزش که رفتاری تهاجمی دارد، رابطه برقرار کند. به زودی معلوم می‌شود که یک قاتل روانی آزادانه در حال تهدید کسانی است که این مرد آنها را عزیز می‌داند. گفته می‌شود که زنی در گذشته فردی را کشته است. زنی مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد، خفه می‌شود و از بالای پله‌ها به پایین پرت می‌شود و می‌میرد. ترمزهای ماشین دستکاری می‌شوند که باعث یک تصادف بد می‌شود. فردی، معلولی که روی صندلی چرخدار است را کتک می‌زند. کودکی ربوده می‌شود و او را بسته و دهانش را بسته پیدا می‌کنند. مردی را پیش از رابطه جنسی می‌بندند و الکل را گلوی او می‌ریزند. ماشینی تقریبا با یک عابر پیاده تصادف می‌کند. گزارش می‌شود که کودکی بر اثر سندروم مرگ ناگهانی نوزاد فوت کرده است. الکلی بودن در پیشبرد داستان نقش دارد.

این فیلم یک کپی‌برداری بد نوشته‌شده، ساده‌لوحانه و کلیشه‌ای از داستان‌های عاشقانه‌ای است که به تراژدی ختم می‌شوند. می‌توانید تصور کنید که «جذبه مرگبار» بدون پردازش شخصیت یا «گرماي بدن» بدون هیچ انگیزه محسوسی برای بدکاری. وقتی که این شخصیت شرور محض، روان‌پریش، قاتل و فراری از تیمارستان، استاد دانشگاهش را فریب می‌دهد، سعی می‌کند همسر او را بکشد و دخترش را می‌رباید، فیلم هیچ پاسخی برای چرایی این اعمال ارائه نمی‌کند. تا پایان فیلم «ما با هم هستیم»، ما از سایر اعمال مجرمانه‌ای که توسط این شخصیت شرور انجام شده آگاه می‌شویم، اما حداقل آن جنایت‌ها افرادی را درگیر می‌کرد که او را خوب می‌شناختند، و این امکان را به ذهن می‌آورد که شاید او به مرور زمان دلیل و انگیزه‌ای برای انجام بدترین اعمالش پیدا کرده باشد.در مقابل، او توماس انتخاب‌شده به‌صورت تصادفی و خانواده‌اش را تنها پنج دقیقه می‌شناسد، که زمان زیادی برای ایجاد افکار جنایت‌کارانه نیست. به همین دلیل فیلم چیزی بیش از مجموعه‌ای از نقاط داستانی (با کمی صحنه‌های جنسی) به نظر نمی‌رسد که توسط بازیگران بااستعداد اما محدود اجرا می‌شود. همچنین، تصمیمات بد غیرقابل‌باوری که بارها توسط مردی باهوش گرفته می‌شود، که دلایل قانع‌کننده‌ای - قانونی و شخصی - برای رفتار به شیوه دیگری دارد، آزاردهنده است. و فقط کنجکاوی می‌کنم که چطور کسی که تازه از زندان فرار کرده، یک بی‌ام‌و مدل بالا می‌راند؟ همسو با نبود توسعه و قوس دراماتیک در بقیه فیلم، پایان آن ناگهانی و آشفته است و جایگاهی برای دنباله‌ای احتمالی باز می‌کند. توجه داشته باشید که بازیگر نقش همسر سابق توماس، الیز نیل، تنها شش سال از بازیگر نقش مادر همسر سابق، والری پتیفورد، جوان‌تر است.