مگا پایتون در مقابل گاتروئید

در اورگلایدز، رئیس کلانتر تری اوهارا (تایفانی) مامور از بین بردن یک پایتون قاتل بعد از مرگ نامزدش می‌شود. او با مخالفت فعال حقوق حیوانات دکتر نیکی ریلی (دبی گیبسون) مواجه می‌شود، پس تری با طرح جدیدی پاسخ می‌دهد: او استروئید به تمساح‌ها می‌دهد تا بتوانند پایتون‌ها را از بین ببرند. متاسفانه، طرح او بهم می‌ریزد؛ همه مارها و تمساح‌ها به اندازه‌ی غول‌آسا رشد می‌کنند و شروع به خوردن انسان‌های اطراف می‌کنند. همراه با یک شکارچی خزنده‌شناس خبره (آ مارتینز)، زنان باید با هم متحد شوند تا سیاره را نجات دهند. آیا آنها می‌توانند اختلافاتشان را کنار بگذارند تا به این هدف مشترک برسند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم صحبت کنند. آیا ترسناک بود؟ باعث خنده‌تان شد؟ فکر می‌کنید نیت فیلم‌سازان چه بود؟
• از میان شخصیت‌هایی که تیفانی و دبی گیبسون بازی کرده‌اند، آیا یکی قهرمان و دیگری شرور است، یا اینکه آنها در سایه‌های خاکستری پیچیده‌تری ترسیم شده‌اند؟ آیا یکی از آنها دیدگاه دیگری را درک می‌کند؟
• آیا فیلم دیدگاهی واضح دارد؟ آیا بیننده را به استدلال خاصی متقاعد می‌کند؟
• چرا فکر می‌کنید دو ستاره خواننده دهه هشتاد حاضر شدند در این فیلم بازی کنند؟ چه جذابیتی در حضور آن‌ها در این فیلم وجود دارد؟

والدین باید بدانند که این فیلم هیولایی – که یکی از مجموعه فیلم‌های تلویزیونی موفق ساخته شده برای شبکه سایفای است – حاوی خشونت زیادی از طرف هیولا است، با خون و اعضای بدن، اگرچه جلوه‌های ویژه آن بسیار بد و صحنه‌ها اغلب ناکام در متقاعد کردن (یا ترساندن) هستند. زبان فیلم ملایم است، اگرچه زنان حداقل شش بار به هم می‌گویند «بیچ»، و برخی کنایه‌های جنسی و نوشیدن ملایم هم وجود دارد. حتی اگر نوجوانان از فیلم‌های هیولایی دیگر در این مجموعه لذت برده باشند، این یکی خیلی بد است، حتی برای اینکه به عنوان یک لذت گناه‌آلود «بد به حدی که خوب است» باشد. برای اینکه در جریان فیلم‌های بیشتر مثل این قرار بگیرید، می‌توانید برای ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

تقریباً هر جنبه‌ای از این فیلم فاجعه‌بار است، از جلوه‌های بصری ضعیف تا لطیفه‌های بی‌مزه و منطق بی‌رمق. نقطه‌ی فروش اصلی این فیلم در مجموعه هیبرید هیولاهای شبکه Syfy (فیلم‌های قبلی شامل Sharktopus و Dinocroc vs. Supergator هستند) همکاری دو آیکون موسیقی پاپ دهه 80، دبی گیبسون و تیفانی (فیلم شامل یک آهنگ جدید از هر کدام است) و همچنین یک کارگردان زن از آن دوران است. اما با وجود اینکه مری لمبرت یک کهنه‌کار 20 ساله است -- که فیلم موفق Pet Sematary (1989) را ساخته است، در میان بسیاری از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی دیگر -- در اینجا به عنوان یک آماتور ظاهر می‌شود.بله، دیدن دو زن حدوداً ۴۰ ساله در نقش‌های اصلی یک فیلم، به ویژه با شخصیت‌پردازی خاکستری آنها، که نه قهرمان هستند و نه ضدقهرمان، بسیار دلپذیر است. اما بازیگران در موقعیت‌های ابلهانه‌ای قرار می‌گیرند، از جنگ کیک گرفته تا سکانسی که تری مرغ‌های پر از استروئید را به تمساح‌ها می‌دهد. سایر فیلم‌های هیولایی در مجموعه سایفای ممکن است به عنوان فیلم‌های «بدی که خوب است» کلاسیک در نظر گرفته شوند، اما فیلم MEGA PYTHON VS. GATOROID اغلب به بد بودن خود اشاره می‌کند، که مانع از این می‌شود که مخاطب نیز همین کار را بکند. این فیلم هیولایی را از دست ندهید.