رگرسیون

در سال ۱۹۹۰، در مینه‌سوتا، کارآگاه پلیس بروس کِنِر (با بازی ایتان هاوک) پرونده مردی را که متهم به آزار جنسی دختر نوجوانش، آنجلا (با بازی اما واتسون) است، مورد بررسی قرار می‌دهد. این مرد معتقد است که گناهکار است، اگرچه نمی‌تواند به یاد بیاورد که واقعاً کاری کرده باشد. پروفسور کنت رِینِس (با بازی دیوید تیولیس) فراخوانده می‌شود تا هیپنوتیزم رگرسیونی انجام دهد، که افشای پیشنهادهای ترسناکی از آیین‌های فرقه‌ای شیطانی را به همراه دارد. هرچه بروس بیشتر در پرونده کاوش می‌کند، تصاویر عمیق‌تری از این اعمال شرورانه در ذهن او حک می‌شود. با این حال او نمی‌تواند حتی یک ذره مدرک پیدا کند. آیا بروس می‌تواند به حقیقت این پرونده عجیب برسد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم رگرسیون صحبت کنند. چه میزان خشونت در فیلم نشان داده شده و چه میزان نه؟ تاثیر کلی آن چیست؟ تاثیر رسانه‌های خشونت‌آمیز بر کودکان چیست؟
• نقش رابطه جنسی در این داستان چیست؟ آیا به عشق یا خشونت مربوط می‌شود؟ این موضوع چه پیامی را منتقل می‌کند؟
• نکته اصلی فیلم این است که انسان‌ها مستعد تسلیم شدن در برابر هیستری جمعی هستند. آیا با این موضوع موافقید؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که رگرسیون یک فیلم تریلر با عناصر وحشت است. این فیلم با موضوع فرقه‌های شیطانی و شامل صحنه‌هایی از مراسم خیالی/رویا پردازانه است، از جمله بریدن و خوردن نوزادان (این موضوع به شدت القا می‌شود اما به طور مستقیم نشان داده نمی‌شود). صحنه‌هایی از خون و بحث در مورد سوءاستفاده یک پدر از دختر نوجوانش وجود دارد؛ و همچنین لحظات خشونت‌آمیز و ناراحت‌کننده‌ای مانند خودکشی، دعوا، مشت زدن و کشیدن اسلحه (اما شلیک نمی‌شود). زنی با مردی رابطه جنسی دارد، احتمالا در یک رویا؛ او بر او سوار می‌شود و باسن او در حالی که بر او می‌رقصد، نشان داده می‌شود. تصویری بسیار کوتاه دیگر از یک زوج در حال رابطه جنسی در ماشین وجود دارد. استفاده از الفاظ زشت در فیلم کم است اما شامل کلماتی مانند فحش، بی‌شعور و آشغال است. فیلم تلاش می‌کند نکته‌ای را در مورد خطر تسلیم شدن به هیستری جمعی بیان کند، اما واقعا موفق نیست. علی‌رغم حضور اما واتسون، بازیگر هری پاتر، بسیاری از نوجوانان به این فیلم علاقه‌ای نخواهند داشت. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این یک فیلم است که به دلیل سروکار داشتن با اسرار، وعده هیجان و احتمالاً مقداری ترس می‌دهد، اما همه‌چیز بر پایه ضد اوج است و نتیجه یک «خب، پس چی؟» طنین‌انداز است. در ابتدای کارش، کارگردان اسپانیایی، الخاندرو آمنابار، تریلر فوق‌العاده و ذهن‌آزار «چشمانت را باز کن» را ساخت که الهام‌بخش بازسازی آمریکایی آن (وانیل اسکای) شد. او پس از آن با داستان ارواح فوق‌العاده «دیگران» ادامه داد، اما از آن زمان، کارش پر آب و تاب و نامنظم شده است.و او به نظر می‌رسد که با رگرسیون در حالت خودکار است، پیچش‌ها و شگفتی‌های اجباری را از فیلم‌های قبلی‌اش نصب می‌کند بدون اینکه متوجه شود که پیام اصلی فیلم (درباره هیستری جمعی) با رویکردی مستقیم بهتر ارائه می‌شد. در نتیجه، بازیگران به نظر جدا افتاده می‌آیند، انگار مطمئن نیستند که شخصیت‌هایشان به کجا می‌روند. به خصوص، شخصیت‌های هوک و تِولیس می‌توانستند یک تیم جالب باشند، اما واقعاً ارتباط برقرار نمی‌کنند. هیچ چیز دیگری در این فیلم هم ارتباط برقرار نمی‌کند.