اول پدرم را کشتند.

پنوم پن، کامبوج، خانه بزرگ و شاد خانواده اونگ است، زمانی که سربازان مسلح خمرهای سرخ وارد شهر می‌شوند در اولین قتل پدرم: دختر کامبوج به یاد می‌آورد. با زمان اندک برای تخلیه خانه راحت خود، "پا" (فونگ کمپیاک عالی) عزیزانش را همراهی می‌کند، از جمله لونگ (سرم سری موچ)، دختر کوچکی که به نظر می‌رسد هر ظرافت در اطرافش را درک می‌کند، از میان جمعیتی که شهر را ترک می‌کنند. این خروج به خشونت، قحطی و ترس می‌انجامد. مجموعه‌ای از پناهگاه‌های موقت، اردوگاه‌ها و مخفیگاه‌ها به خانه‌های موقت تبدیل می‌شوند، در حالی که خانواده اونگ دعا می‌کنند وابستگی دولتی پا فاش نشود. با افزایش فجایع و نجات برخی از افراد، خانواده از هم جدا می‌شود. لونگ خود را تنها و بخشی از تلاش فشرده برای تلقین کودکان و تبدیل آنها به سرباز می‌یابد. تنها ذهن روشن، روحیه مقاوم و تعهدش به خانواده به لونگ اجازه بقا و بازگشت به آغوش هر خانواده‌ای را می‌دهد که ممکن است برای او باقی مانده باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «اول پدرم را کشتند» صحبت کنند. آیا تماشای خشونت در این فیلم دشوارتر است چون می‌دانید که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟ آیا فکر می‌کنید این تاثیر زمانی که داستان بر اساس حقایق واقعی است، حتی بیشتر می‌شود؟
• این داستان چگونه در دنیای امروز مرتبط است؟ آیا از مکان‌هایی در سراسر جهان با چنین درگیری‌های مداوم آگاه هستید؟ چرا مهم است که از این وقایع آگاه باشیم؟ منظور از جمله فیلم چیست: یک دختر به خاطر می‌آورد تا دیگران هرگز فراموش نکنند.
• فیلم چگونه بر نقاط قوت شخصیتی مهمی مانند استقامت و شجاعت تأکید می‌کند؟
• آیا این فیلم انگیزه‌ای شد تا در مورد رویدادهای کامبوج و دیگر کشورهای جنوب شرق آسیا در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بیشتر بدانید؟ چگونه می‌توانید اطلاعات بیشتری به دست آورید؟

والدین باید بدانند که فیلم «اول پدرم را کشتند: خاطرات دختر کامبوجی» داستان واقعی لونگ اونگ، فعال حقوق بشر آمریکایی است. این فیلم که از کتاب او اقتباس شده، داستان کودکی او را روایت می‌کند، زمانی که شهر پنوم پن، پایتخت کامبوج، در سال ۱۹۷۵ توسط خمرهای سرخ، رژیم کمونیستی وحشیانه، مورد حمله قرار گرفت. این فیلم به دلیل مبتنی بودن بر واقعیت و اینکه وقایع تنها از چشم‌های جوان لونگ دیده می‌شوند، قدرتمندتر است و لحظات ناراحت‌کننده، غم‌انگیز و حتی وحشتناکی دارد. اگرچه نویسنده و کارگردان آنجلینا جولی در نمایش خشونت محتاطانه عمل می‌کند، اما تماشاگران شاهد کتک خوردن، مرگ با شلیک گلوله، انفجار و آتش، نبردهای مسلحانه و مهم‌تر از همه، کودکان در خطر و قربانیان بدرفتاری خواهند بود. اجساد انباشته می‌شوند، عزیزان می‌میرند و اندوه ملموس است. این درام جذاب که در کامبوج ساخته شده و دارای زیرنویس انگلیسی است، یادآوری مهمی است که still drive whole cultures از خانه‌هایشان still drive whole cultures در ترس برای جان خود still drive whole cultures. اما همچنین تم‌های قوی شجاعت، همدلی، پشتکار و خودکنترلی را دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این تصویر هنرمندانه از خشونتی که خمرهای سرخ بر مردم کامبوج روا داشتند، به دلیل اینکه فقط از چشم و قلب یک دختر ۷ ساله دیده می‌شود، تاثیرگذارتر است. آنجلینا جولی، فیلمساز، به دلیل تعهد شخصی‌اش به کودکان در سراسر جهان، وسیله‌ای مناسب برای این تعهد یافته است و ساروم سری موچ در نقش لونگ خیره‌کننده است. مانند پیشگامان خود، امپراتوری خورشید و جانوران هیچ ملتی، این فیلم داستان جنگ را از طریق ترس، اندوه و تاب‌آوری نهایی یک کودک روایت می‌کند. جولی مراقب است تا لحظات خشونت شدید را به حداقل برساند. آنچه لونگ می‌بیند، تماشاگران نیز می‌بینند، و این کافی است. اگر شاهد بودن دلیل وجود فیلم‌ها باشد، فیلم «اول پدرم را کشتند» هدف قوی دارد. برای نوجوانان بالغ توصیه می‌شود.