دزدی از هاروارد

جان (با بازی جیسون لی) در این فیلم دنبال می‌شود در حالی که تلاش می‌کند تا پول لازم را برای کمک به فرستادن خواهرزاده‌اش به کالج فراهم کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد طنز موجود در فیلم سرقت از هاروارد صحبت کنند. آیا آن را خنده‌دار یافتید؟ چرا برخی از شوخی‌ها، به‌ویژه در مورد لباس‌های زنانه، ممکن است بحث‌برانگیز تلقی شوند؟ آیا فکر می‌کنید اگر این فیلم در زمان حال ساخته می‌شد، این شوخی‌ها در آن گنجانده می‌شدند؟
• جان قصد دارد پول دزدی کند تا به خواهرزاده اش برای رفتن به دانشگاه کمک کند. آیا شنیده ای که دیگران هم در مورد هزینه های دانشگاه صحبت کنند؟ چرا هزینه های تحصیلات عالی برای خیلی ها زیاد است؟ در این مورد چه فکر می کنی؟
• فیلم رابطه جنسی را چگونه به تصویر کشید؟ آیا محبت‌آمیز بود؟ احترام‌آمیز؟ والدین، با نوجوانان خود در مورد ارزش‌های خود در مورد رابطه جنسی و روابط صحبت کنید.
• درباره‌ی الفاظ زشت در فیلم صحبت کنیم. آیا به نظر ضروری یا اغراق‌آمیز می‌رسید؟ چه تاثیری بر فیلم داشت؟
• چگونه مصرف الکل، مواد مخدر و سیگار کشیدن به تصویر کشیده شده است؟ آیا عواقبی وجود داشت؟ آیا آن را جذاب جلوه داده است؟

والدین باید بدانند که فیلم دزدی از هاروارد، یک کمدی سال ۲۰۰۲ با ارجاعات جنسی، الفاظ ترانس‌هراسانه و یک مورد مصرف مواد مخدر است. جان (جیسون لی) در ماموریتی است تا پول مورد نیاز خواهرزاده‌اش را برای رفتن به کالج فراهم کند. این موضوع باعث می‌شود او با دوست صمیمی سرکشش، داف (تام گرین) تیم شود و در سری اقدامات غیرقانونی برای به دست آوردن پول نقد، با هم همکاری کنند. یک شوخی تکراری قدیمی درباره شخصیتی فرعی وجود دارد که از چند شخصیت مرد می‌خواهد به عنوان زن لباس بپوشند تا به او در سوگواری برای همسر درگذشته‌اش کمک کنند. این موضوع منجر به استفاده از الفاظ ترانس‌هراسانه و همجنس‌هراسانه می‌شود. همچنین فحاشی وجود دارد، از جمله یک مورد استفاده از کلمه لعنتی. چند مورد وجود دارد که خشونت منجر به جراحت خونی می‌شود، اما مرگ یا صحنه‌های خونین وجود ندارد و بیشتر برای خنده است. صحنه‌های جنسی عمدتاً بین شخصیت‌هایی است که کاملاً لباس پوشیده‌اند، اگرچه یک صحنه دوش غیر صریح و چند صحنه وجود دارد که زنان در لباس زیر یا لباس‌های مشابه نشان داده می‌شوند. نوشیدن الکل و سیگار کشیدن هر دو به ندرت و به صورت متعادل انجام می‌شود. با این حال، یک صحنه وجود دارد که در آن شخصیتی درباره مصرف داروی پی‌سی‌پی صحبت می‌کند و رفتاری عجیب و غریب از خود نشان می‌دهد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در سال‌های ابتدایی دهه ۲۰۰۰، لی و تام گرین ستاره‌های درخشانی بودند و این فیلم کمدی، یادداشتی بر رزومه آن‌ها است. این فیلم بیشتر بر پایه شوخی‌های اجباری استوار است تا شیمی واقعی بین بازیگران. در این فیلم، شخصیت‌هایی کلیشه‌ای وجود دارند که انگار نویسندگان انتظار دارند مخاطب، جای خالی را پر کند، چون قبلا همه آن‌ها را دیده‌ایم. لی کار زیادی جز همراهی به عنوان مردی ناراضی در یک مشکل، ندارد. در همین حال، به طرز عجیبی، گرین بیشتر از کمدی فیزیکی و شوخی‌های زننده‌ای که او را مشهور کرده، دور است. مانند اکثر کمدی‌های مردانه آن دوران، بازیگر زن اصلی، لسلی من، به حاشیه رانده شده و به عنوان نامزد جان، در حاشیه است تا اینکه در صحنه پایانی، اجازه همراهی در اوج داستان را پیدا می‌کند.و در حالی که ریچارد جنکینز در مجموعه‌ای از شوخی‌های قدیمی که حول تغییر لباس می‌چرخد، هدر رفته است، خوشبختانه فیلمنامه کلیشه‌ای به طور کامل استعدادهای کمدی بازیگران نقش مکمل را خفه نمی‌کند. حضور جان سی مک‌گینلی، مارتین استار و دنیس فارینا، فضا را شاداب‌تر می‌کند، زیرا به نحوی موفق می‌شوند از این مواد خنده‌هایی را بیرون بکشند. بقیه آن تقریبا به اندازه ضربه خوردن با مجموعه‌ای از بازپرداخت وام‌های دانشجویی سرگرم‌کننده است.