روبی بریجز

رابی بریج بر اساس داستان واقعی زندگی دختری سیاه‌پوست ۶ ساله (چاز مونِت) ساخته شده است که به دلیل نمرات بالا در آزمون‌ها توسط انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP) برای حضور در مدرسه‌ای تمام سفیدپوست در نیواورلئان در سال ۱۹۶۰ انتخاب شد. اگرچه ادغام مدارس قانون ملی بود، اما بسیاری از مناطق در جنوب به کندی یا با مقاومت در اجرای این سیاست عمل می‌کردند. در این فیلم، والدین رابی (مایکل بیچ و لیلا روچون) موافقت می‌کنند او را به مدرسه بفرستند، اگرچه او باید توسط مارشال‌های ایالات متحده محافظت شود، زیرا اعتراضات خشونت‌آمیز در خارج از مدرسه رو به افزایش است. والدین دیگر، فرزندان سفیدپوست خود را از کلاس‌ها خارج می‌کنند و حضور رابی باعث ایجاد نارضایتی در میان کارکنان تمام سفیدپوست مدرسه می‌شود. خانم هنری (پنلوپه آن میلر)، که به تازگی از بوستون به نیواورلئان نقل مکان کرده است، به عنوان معلم رابی منصوب می‌شود و از حقوق دانش‌آموز خود و ادغام حمایت می‌کند. خانواده رابی همچنین از انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان، جامعه محلی خود و یک روانپزشک سفیدپوست (کوین پولاک) که خدمات خود را داوطلبانه ارائه می‌دهد، حمایت می‌گیرند. با سپاس از این حمایت، به همراه عشق و ایمان قوی که توسط خانواده‌اش در او نهادینه شده است، رابی قادر به تحمل این تجربه و ایجاد تاثیری مهم است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تاریخ ادغام نژادی مدارس در ایالات متحده و همچنین داستان زندگی واقعی روبی بریجز صحبت کنند. از کجا می‌توانید اطلاعات بیشتری کسب کنید؟
• چرا فکر می‌کنید روبی اینقدر شجاع بود؟ می‌توانید تصور کنید که تجربه‌ای مثل او را داشته باشید؟ چطور می‌توانید از آن عبور کنید؟
• آیا فکر می‌کنید والدین روبی تصمیم درستی گرفتند که او را به مدرسه‌ای تمام سفیدپوست فرستادند؟ چرا بله یا خیر؟
• چرا فکر می‌کنید معترضان نسبت به روبی اینقدر نفرت داشتند؟ در مورد واکنش‌های دیگر بچه‌ها به روبی چه احساسی دارید؟
• آیا توضیح خانم هنری در مورد برده‌داری برای دانش‌آموز کلاس اول مناسب بود؟ آیا چیزی در مورد تاریخ کوکلاکس‌کلان می‌دانید؟

داستان واقعی روبی بریجز از نظر تاریخی مهم و الهام بخش است، اما از نظر احساسی بسیار تاثیرگذار و عمیق. روبی تنها 6 سال داشت که به عنوان اولین دانش آموز سیاهپوست در یک مدرسه تمام سفیدپوست در نیواورلئان در سال 1960 ثبت نام کرد، و با این حال در برابر تهدیدات و توهین های روزانه ایستادگی کرد و برای ورود به مدرسه از محافظین مسلح اسکورت می شد. بیشتر بینندگان صحنه های تهدید و توهین بزرگسالان به یک دانش آموز کلاس اول را ناراحت کننده خواهند یافت. آنها از توهین های نژادپرستانه مانند کلمه "N" و توهین های دیگر استفاده می کنند. برده داری نیز توسط معلمی به زبان ساده توضیح داده می شود. بسته به بیننده و تجربه شخصی او با نژادپرستی، فیلم می تواند واکنش های مختلفی را برانگیزد، از شناخت و خشم تا شگفتی و غم. اما مهم است که کودکان درک گسترده ای از تاریخ آمریکا، به ویژه جنبه های ناخوشایند تر که اغلب نادیده گرفته می شوند، داشته باشند تا زمینه ای برای برخی از مسائل امروزی فراهم شود. در یک صحنه، روبی از ترس مسمومیت از خوردن غذا امتناع می کند و ناهار خود را پنهان می کند، که ممکن است برای کودکانی که رابطه پیچیده ای با غذا دارند، دشوار باشد. این فیلم همچنین پیام قوی مسیحی در مورد قدرت ایمان و اعتقاد به عیسی دارد، اگرچه شخصیت ها همچنین تصویر عیسی به عنوان یک مرد سفیدپوست را زیر سوال می برند. برای اطلاع از فیلم های مشابه، می توانید برای دریافت ایمیل های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم تمام ویژگی‌های یک فیلم تلویزیونی را دارد، با گفتگوهای توضیحی بیش از حد و موسیقی دست و پاگیر که به بینندگان دقیقاً می‌گوید در صحنه‌های کلیدی چه فکر و احساسی داشته باشند. این نوع کارگردانی دستکاری‌کننده معمولاً مخاطبان بالغ‌تر را از تماشای فیلم منصرف می‌کند، اما داستان واقعی روبی بریجز حتی سردترین بینندگان را بی‌تفاوت نمی‌گذارد. مونِه با احساسات قابل توجهی این نقش را بازی می‌کند، و روبی کوچک شخصیتی بسیار تأثیرگذار است که در مقابل تهدید به مرگ، توهین‌های نژادپرستانه و طرد شدن توسط دیگر بچه‌ها، مصمم و استوار به تصویر کشیده شده است.تجربه روبی در یک نقاشی مشهور از نورمن راکول جاودانه شد که او را به عنوان یک قهرمان تنها به تصویر می‌کشد. فیلم دیدگاهی متفاوت دارد و نشان می‌دهد که چگونه روبی با تروما و تجربه‌اش با حمایت گسترده مادر مصمم، پدر مهربان (با بازی بیچ)، روانپزشک (با بازی پولاک که در این نقش کمی خشک به نظر می‌رسد) و اعتقادات مذهبی دست و پنجه نرم می‌کند. به روبی گفته می‌شود که عیسی هم با جمعیتی مواجه شد، درست مثل تو. این پیام‌های مقاومت مصمم در برابر تبعیض هنوز هم بسیار مرتبط و مهم هستند.