دیگه بچه‌ای نیست

بر اساس رمان دنیس لهان با همین نام، بن افلک در اولین تجربه کارگردانی خود در فیلم «GONE BABY GONE» از برادر کوچکترش کیسی افلک در نقش پاتریک کنزی دعوت به همکاری کرد. پاتریک یک کارآگاه معمولی است که وارد دنیای بزرگتر می‌شود، زمانی که او و شریکش (در کسب و کار و موارد دیگر)، آنجی جنارو (میشل موناهن)، توسط همسایه‌ای استخدام می‌شوند تا در تحقیقات مربوط به ناپدید شدن آماندا مک‌کریدی ۴ ساله (مادلین اوبراین) کمک کنند. آماندا مانند بسیاری از بچه‌هایی نیست که متاسفانه وقتی ربوده می‌شوند، در اخبار شبکه‌ها دیده می‌شوند؛ او از دورچستر، یک محله جنوب بوستون است که با مواد مخدر و جرم و جنایت دست و پنجه نرم می‌کند. مادرش، هلن (امی رایان، در نقشی تاثیرگذار و موثر)، یک معتاد است و پدرش هیچ‌جا پیدا نمی‌شود. قربانیانی مانند آماندا مستعد افتادن در شکاف‌های معروف هستند: تاکنون پلیس هیچ سرنخی پیدا نکرده است. علی‌رغم تردیدهایشان، پاتریک و آنجی ممکن است تنها امید آماندا باشند، اما انتخاب آنها برای درگیر شدن - و درگیر ماندن حتی زمانی که جواب‌ها "پیدا" شده‌اند - ممکن است آنها و رابطه‌شان را برای همیشه تغییر دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل تمایل مردم برای تماشای این فیلم صحبت کنند - آیا به خاطر داستان آن است یا به این دلیل که بن افلک آن را کارگردانی کرده است؟ چرا فکر می‌کنید برخی از بازیگران انتخاب می‌کنند که به سمت کارگردانی بروند؟ کدام نقش به آنها قدرت بیشتری در صنعت رسانه می‌دهد و چرا؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد نحوه پوشش رسانه‌ها از داستان‌های افراد گمشده، به ویژه کودکان، بحث کنند. آیا فکر می‌کنید موارد مختلف بر اساس شرایطشان به صورت متفاوتی پوشش داده می‌شوند (مثلاً ربودن کودکی از یک محله کارگری سخت در مقایسه با یک حومه شهر زیبا و مرتب)؟ اگر اینطور است، چرا؟

والدین باید بدانند که این فیلم جنایی (که اولین تجربه کارگردانی بن افلک است) در برخی صحنه‌ها به قدری تکان‌دهنده است که حتی ممکن است بزرگسالان را هم شوکه کند. این فیلم از عناصر تاریک داستان دوری نمی‌کند، که ربودن یک کودک ۴ ساله تنها آغاز آن است. همچنین مواردی از غفلت، مصرف مواد مخدر، دعواهای الکلی، تیراندازی، قتل و استفاده فراوان از الفاظ زشت (از جمله "لعنتی") در آن وجود دارد. با این حال، نوجوانان بزرگتر و بزرگسالانی که این فیلم را تماشا می‌کنند احتمالا قادر خواهند بود از شخصیت‌های منفی و نفرت‌انگیز فیلم عبور کرده و بازیگران اصلی را که با دلسوزی و تعهد برای عدالت مبارزه می‌کنند، تحسین کنند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلمی تاثیرگذار و با اعتماد به نفس که به خوبی خشونت و احساسات را با هم ترکیب می‌کند، و نشان می‌دهد که استعداد بن افلک، که در فیلم «ویل هانتینگ خوب» بسیار مورد تحسین قرار گرفت، هنوز هم پابرجاست. از اولین صحنه، علاقه و احترام بن افلک به شهر زادگاهش قابل لمس است؛ او به جای رمانتیک کردن آن، آن را به همان شکل واقعی و با زشتی‌هایش به تصویر می‌کشد. او تلاش زیادی برای به تصویر کشیدن اصالت و واقع‌گرایی کرده است (فیلمبرداری در دورچستر و استفاده از بازیگران محلی در تقریبا هر صحنه) و این تلاش نتیجه داده است. خوشبختانه این فیلم فاقد جلوه‌های بصری بسیاری از فیلم‌های جنایی دیگر است، حتی آنهایی که به خوبی ساخته شده‌اند (مانند «خارج از دید» برای مثال). حتی پایان پیچیده فیلم بیشتر به یک عنصر ضروری در داستان احساس می‌شود تا یک ابزار. داستان لیهان، مانند رنگ و لحن فیلم، تاریک و تلخ است. این فیلم حتی ممکن است فیلم تحسین شده دیگری که از داستان‌های لیهان الهام گرفته است، یعنی «رودخانه میستیک»، را نیز تحت‌الشعاع قرار دهد.فیلم در ابتدا کمی کند است و به دلیل توضیحات بیش از حد کمی گیج کننده است. (این قاچاقچی مواد مخدر است؛ این هم شاید پلیس فاسد باشد؛ و غیره.) و متاسفانه شخصیت آنجی کمی سطحی است (هرچند موناهان تلاش زیادی می‌کند.) اما فیلم به سرعت به ریتم خوبی می‌رسد، که تا حد زیادی به خاطر بازی درخشان بازیگران است. آیا مورگان فریمن و اد هریس می‌توانند اشتباه کنند؟ و فیلمنامه‌ای که توسط بن افلک و آرون استوکارد نوشته شده است و از پیچیده و مبهم بودن آن نمی‌ترسد. درست مثل این نسخه جدید از خود افلک.