انتخاب سوفی

در بروکلین سال ۱۹۴۷ در فیلم انتخاب سوفی، استینگو (پیتر مک‌نیکول)، نویسنده‌ای جنوبی با جاه‌طلبی و استعداد، به خانه‌ای جذاب در این منطقه شهر نیویورک نقل مکان می‌کند. همسایه‌های طبقه بالایی او، سوفی زاویستوفسکی (مریل استریپ)، بازمانده‌ی کاتولیک اردوگاه‌های کار اجباری از لهستان، و ناتان لاندو (کوین کلاین)، دانشمند یهودی بروکلین‌تبار با استعداد، زوجی پرشور، گرم و مهمان‌نواز هستند. با این حال، حتی در روز اول، استینگو وحشت‌زده می‌شود وقتی ناتان با خشم به سوفی حمله می‌کند و این زن شکننده اما کاملاً وفادار را وحشت‌زده می‌کند. با این حال، دوستی شکوفا می‌شود. لحظات وحشی و شاد با انفجارهای ترسناک خشم و سوءاستفاده متناوب می‌شوند. استینگو هرگز به رفتار ناپایدار ناتان عادت نمی‌کند، اما نزدیک می‌ماند، اگر فقط برای محافظت از سوفی شکننده که عاشق او شده است. سوفی به استینگو توضیح می‌دهد که ناتان زندگی او را نجات داده است، گویی این باید رضایت‌بخش باشد. اما این‌طور نیست، و با گذشت زمان، وقتی استینگو از تجربه‌ی تلخ سوفی در زمان جنگ، "انتخاب" غیرقابل توصیف او، و حقیقت سرنوشت‌ساز ناتان مطلع می‌شود، این نویسنده‌ی جوان به شرکت‌کننده‌ای تقریباً راضی در نتیجه‌ی اجتناب‌ناپذیر تبدیل می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نقش راوی در فیلم‌ها و داستان‌ها صحبت کنند. راوی داستان «انتخاب سوفی» چه کسی است؟ چرا فکر می‌کنید نویسنده انتخاب کرد که داستان را از دیدگاه او روایت کند؟ این روایت چگونه به جذب مخاطب (یا خواننده) به درون داستان کمک می‌کند؟
• برخی منتقدان و مورخان معتقدند که بازی مریل استریپ در نقش سوفی یکی از بهترین بازی‌های تاریخ سینما است. به نظر شما چه چیزی یک بازی فوق‌العالی را رقم می‌زند؟ فکر می‌کنید چه نوع آمادگی برای این نقش لازم بوده؟ آیا شما هم مثل استریپ به کاری علاقه‌مند هستید و مایل به دنبال کردن آن هستید؟ چطور چنین تعهدی می‌تواند یکی از دستاوردهای ارزشمند زندگی باشد؟
• انتخاب سوفی چه بود؟ چگونه شخصیت سوفی و رابطه‌اش با ناتان، با درک نتایج وحشتناک انتخابش برای شما روشن‌تر می‌شود؟
• الکل در این فیلم به‌طور مکرر مصرف می‌شود. چگونه نوشیدن و مستی به درک رفتار شخصیت‌های اصلی کمک می‌کند؟ آیا متوجه شدید که به جز یک گفتگوی کوتاه، به‌طور آشکارا در مورد آن صحبت نمی‌شود؟ با این حال، بر فیلم تأثیر می‌گذارد؛ نشان می‌دهد که چگونه از الکل برای بی‌حس کردن احساسات و ناآرامی خود استفاده می‌کنند. چرا استفاده از الکل برای این اهداف خطرناک است؟

والدین باید بدانند که انتخاب سوفی یک درام فشرده است که در نیویورک، تنها دو سال پس از پایان جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد. این فیلم هم یک داستان عاشقانه پیچیده است و هم تصویری عمیق از یک زندانی سابق اردوگاه کار اجباری. بر اساس رمان تحسین‌شده ویلیام استایرون، این فیلم شخصیت‌های محوری را نشان می‌دهد که یا قربانی یا مرتکب رفتارهای ناپایدار، انفجارهای عاطفی و شرایط سخت هستند. صحنه‌های شور و شادی در مقابل صحنه‌های سوءاستفاده و عذاب قرار می‌گیرند. بینندگان می‌توانند انتظار تصاویر گرافیکی از زندگی اردوگاه کار اجباری را در فلش‌بک داشته باشند، از جمله مرگ، انحطاط، تهدیدات جنسی و بدرفتاری با کودکان. زبان شامل الفاظ رکیک و توهین‌آمیز است (مانند "فحش"، "س--ت"، "فاحشه"، "ک--س"، "ک--ت" و یک بار استفاده از کلمه "N"). اگرچه برهنگی وجود ندارد، اما صحنه‌های شور جنسی شدید وجود دارد: بوسیدن، در آغوش گرفتن، لباس درآوردن. در بسیاری از صحنه‌ها الکل مصرف می‌شود، و برخی مستی و اشاره به اعتیاد، از جمله کوکائین و آمفتامین وجود دارد. این فیلم برنده جایزه سال ۱۹۸۲، به اندازه‌ای که روشنگر است، دل‌شکسته‌کننده است و به خاطر بازی فوق‌العاده مریل استریپ و نگاه بی‌پروایش به پیامدهای کشتار نازی‌ها شناخته شده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

مریل استریپ در این تراژدی تاثیرگذار و فراموش‌نشدنی درباره ماهیت غیرانسانی جنگ و تاثیر ماندگار آن بر معصومین، نمایشی بی‌همتا ارائه می‌دهد. پوست سفید و چشم‌های شفاف او پنجره‌ای به روح زنی است که سعی در گذر از گذشته خود دارد. کو-استار کوین کلاین، در اولین نقش سینمایی خود، نمایشی بدون محدودیت ارائه می‌دهد که حضور او را به عنوان یکی از بهترین بازیگران آمریکا در دهه‌های متمادی اعلام می‌کند. انتخاب سوفی فیلمی چالش‌برانگیز است، همانطور که از مخاطبان خود انتظار دارد، از افرادی که آن را خلق کرده‌اند نیز انتظار می‌رفت. این فیلم اصرار بر توجه کامل دارد: بدون چشم‌پوشی، بدون شتابزدگی از طریق حقایق زشت جنگ و بیماری روانی. در برخی مواقع آهسته و با دقت، فیلم بر پیامدهای بی‌رحمی و تحقیر انسان‌ها تمرکز می‌کند. با ساختاری دقیق و با افشای داستان پس‌زمینه در گام‌های کوچک، و با راوی معصومی که مخاطب معصوم را با خود همراه می‌کند، فیلم موفق می‌شود تا زمانه متلاطم کنونی را در پیشانی داستان حفظ کند. توصیه می‌شود، اما فقط برای نوجوانان بالغ و بزرگسالان.