سیاره میمون‌ها

در این بازسازی از فیلم علمی تخیلی کلاسیک سال 1968، سیاره میمون‌ها، مارک والبرگ در نقش لئو، یک افسر نیروی هوایی ایالات متحده، در یک ایستگاه فضایی در سال 2029 کار می‌کند. یک هواپیمای اکتشافی که توسط یک میمون هدایت می‌شود، در یک میدان الکتریکی مرموز ناپدید می‌شود. لئو، برخلاف دستور فرمانده خود، به دنبال آن می‌رود تا بفهمد چه اتفاقی افتاده است. طوفان او را در زمان و فضا به پیش می‌راند تا اینکه در سیاره‌ای سقوط می‌کند که میمون‌ها بر آن حکومت می‌کنند و انسان‌ها برده هستند. آری (هلنا بونهام کارتر) به لئو و برخی دیگر کمک می‌کند تا به شهری ممنوعه فرار کنند که بخشی از تاریخ سیاره را آشکار می‌کند. اما ژنرال ثید (تیم راث) و ارتشش در تعقیب آن‌ها هستند و دستور نابودی آن‌ها را دارند. همانطور که برتون در مصاحبه‌ها وعده داده بود، این نسخه از پایان معروف فیلم اول که نشان می‌داد سیاره‌ای که آن‌ها در آن فرود آمده بودند زمین است، استفاده نمی‌کند. این نسخه با یک چرخش داستانی به پایان می‌رسد که حتی ممکن است از آن هم بهتر باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد روش بی‌پرده برتون در نشان دادن شباهت‌ها بین دیدگاه میمون‌ها نسبت به انسان‌ها و دیدگاه نژادپرستان و دیگر متعصبان روی زمین صحبت کنند. مانند کسانی که از جداسازی، آپارتاید، نسل‌کشی و پاکسازی قومی دفاع کرده‌اند، میمون‌ها توجیهی برای سرکوب انسان‌ها پیدا می‌کنند با اصرار بر اینکه انسان‌ها موجودات پست‌تری هستند که فاقد روح هستند یا با شیطان‌سازی از آنها. به نظر می‌رسد میمون‌ها مشکلی با تمایز زیرگونه‌ها ندارند و انواع مختلف میمون‌ها بدون هیچ تمایزی کار و اجتماعی می‌کنند.
• این فیلم نه تنها بازسازی یک فیلم علمی تخیلی کلاسیک بود، بلکه بر اساس رمانی از سال ۱۹۶۳ ساخته شده است. چه چالش‌هایی در اقتباس از یک فیلم کلاسیک و همچنین رمانی که هر دو فیلم بر اساس آن ساخته شده‌اند وجود دارد؟
• بسیاری از بینندگان و منتقدان با پایان فیلم مشکل داشتند. پایان فیلم سال ۱۹۶۸ تصویری پایانی مشهور است، حتی برای کسانی که آن را ندیده‌اند، و سازندگان این نسخه ترجیح دادند از آن انحراف داشته باشند. چالش‌های ساخت پایانی که هم بصریاً هیجان‌انگیز باشد و هم منطبق با منطق قوس داستانی پیش از آن، چیست؟

والدین باید بدانند که سیاره میمون‌ها بازسازی سال ۲۰۰۱ تیم برتون از فیلم علمی تخیلی کلاسیک سال ۱۹۶۸ است. این فیلم شامل صحنه‌های طولانی و شدید خطر، خشونت فراوان و مرگ‌های بسیاری است. شخصیت‌های انسانی کتک می‌خورند، برچسب می‌خورند و از نظر جسمی و کلامی مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند. همچنین نشان داده می‌شود که با آهن داغ برچسب می‌خورند؛ میمونی که با سرنوشت انسان‌ها همدردی می‌کند، بعداً برچسب می‌خورد. صحنه‌ای کوتاه از رابطه جنسی ملایم وجود دارد که در آن یک میمون ماده روی میمون نر در تختخواب بالا و پایین می‌پرد. ظاهر و رفتار خشونت‌آمیز بیشتر میمون‌ها ممکن است برای بینندگان جوان‌تر و حساس‌تر ترسناک باشد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این نسخه، بازسازی فیلم کلاسیک با بازی چارلتون هستون نیست، بلکه بازآفرینی آن است. در این نسخه، نه از پارچه‌ای بر کمر میمون‌ها خبری هست و نه مجسمه آزادی و نه راد مک‌داول، اما هستون در یک نقش کوتاه اما تاثیرگذار ظاهر می‌شود، در نقش یکی از میمون‌ها. مانند تمام فیلم‌های تیم برتون، طراحی هنری در سیاره میمون‌ها، پیچیده، دقیق و به‌طور عجیبی زیبا است. هر جزئیات، اثری هنری است، از بافت زره میمون‌ها تا خطوط فضا پیمایشان.والبرگ یک قهرمان آمریکایی جذاب است، اگرچه او در انجام وظیفه‌ی ارائه‌ی یک سخنرانی انگیزشی کوتاه به انسان‌های حاضر موفق نیست. اما در صحنه‌های اکشن خوب عمل می‌کند و چالش بوسیدن زنان دو گونه‌ی مختلف را با ظرافت قابل قبولی انجام می‌دهد. به طور کلی، هنرمندان میمون‌نما بهتر و باورپذیرتر از انسان‌ها هستند. بونام کارتر یک میمون بسیار جذاب را به تصویر می‌کشد و از چشم‌ها و زبان بدن خود برای ارائه‌ی یک بازی واقعی استفاده می‌کند. راث حضوری خشمگین به عنوان شخصیت منفی دارد، مایکل کلارک دانکن وزن جسمی و عاطفی را به نقش افسر وفادار می‌دهد و پل جیاماتی به عنوان یک برده‌دار گروگان گرفته شده بسیار خنده‌دار است.