اسیر

متیو (با بازی رایان رینولدز) و دختر خردسالش، کاساندرا، در راه خانه هستند که او در یک رستوران توقف می‌کند تا پای مورد علاقه کاساندرا را بخرد. کاساندرا ترجیح می‌دهد در کامیونت بماند، اما وقتی متیو چند دقیقه بعد بیرون می‌آید، او ناپدید شده است. این اتفاق فلج‌کننده، چیزی است که هر والد یا کودکی را وحشت‌زده می‌کند، اما بیشتر فیلم اسیر بر پیامدهای آن تمرکز دارد. هشت سال بعد، ازدواج متیو با تینا (با بازی میری اینو) فروپاشیده است و یک واحد ویژه پلیس که بر روی پدوفیل‌ها تمرکز دارد، فکر می‌کند که سرانجام سرنخی از یک گروه مجرمانه دارد که ممکن است کاساندرا را در این مدت اسیر کرده باشند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه سازگاری والدین کس با ناپدید شدن دخترشان در سال‌های پس از ربوده شدن او صحبت کنند. چگونه چنین رویدادی می‌تواند یک ازدواج را مختل کند؟ در مورد تلاش‌های متئو برای یافتن دختر گمشده‌اش، حتی سال‌ها پس از ناپدید شدن او، چه فکر می‌کنید؟ آیا او مصمم است یا فقط نمی‌خواهد شکست را بپذیرد؟
• آیا فکر می‌کنید طرح داستان فیلم قابل قبول است؟ آیا به نظر می‌رسد روشی موثر برای هشدار به جوانان در مورد خطرات جهان باشد؟ آیا فکر می‌کنید این هدف فیلم است؟
• آیا این شخصیت‌ها الگو هستند؟ آیا قرار است الگو باشند؟

والدین باید بدانند که فیلم اسیر درباره دختری جوان است که توسط گروهی از کودک‌آزارها ربوده و به مدت چند سال اسیر می‌شود. در چند صحنه، توصیف‌های مبهمی از اعمال ربایندگانش وجود دارد، اما هیچ‌گاه به طور کامل توضیح داده یا نشان داده نمی‌شود. با این حال، موضوع فیلم و فضایی که کل فیلم را فراگرفته، آن را برای نوجوانان جوان نامناسب می‌کند. انتظار وجود فحاشی‌های قوی اما کم‌تعداد (اغلب انواع کلمات فحش) و سکانسی که در آن زنی بزرگسال مورد سوء‌استفاده دارویی قرار می‌گیرد، ربوده می‌شود و برخلاف میلش اسیر می‌شود را داشته باشید. همچنین یک تعقیض و گریز با سرعت بالا و تیراندازی وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

کارگردان اتم ایگویان به خلق فیلم‌هایی با حال و هوای غم‌انگیز خاص شناخته می‌شود، از آن نوع که پس از سال‌ها رنج و درد، شکل می‌گیرد. او در فیلم «اسیر» نیز همین کار را انجام می‌دهد و رویداد منحصربه‌فردی را در مرکز داستان قرار می‌دهد که زندگی همه‌ی کسانی را که با آن در ارتباط هستند، تعریف و نابود می‌کند: ناپدید شدن یک کودک. اما فیلم به خوبی از پس این کار برنیامده است. فیلم بین حداقل سه دوره‌ی زمانی مختلف در رفت و آمد است و همین باعث سردرگمی می‌شود. همیشه زمستان است و بزرگسالان همیشه یکسان به نظر می‌رسند. فقط کاس تغییر می‌کند، اما حضور او در صحنه‌ها به اندازه‌ی کافی نیست تا این تغییر به خوبی دیده شود. رینولدز در نقش پدر داغدار بسیار جذاب است، اما هنوز هم باور کردن برخی از انتخاب‌هایی که او انجام می‌دهد، دشوار است. انوس نیز به همان اندازه خوب است، اما فقط یک نکته در چند صحنه‌ی کوتاه به او داده شده است: مادرِ در آستانه‌ی فروپاشی.هرچند که فیلم اسیر درد و رنج خود را کاوش می‌کند، اما به نظر می‌رسد نمی‌داند با آن چه کند، و آنچه آشکار می‌شود، حتی در نیمه دوم چالش‌برانگیز فیلم، غیرمنتظره به نظر نمی‌رسد. همه چیز سطحی است و با کندی پیش می‌رود، به طوری که دشوار است بگوییم به کجا می‌رود. تا زمانی که به آن نقطه برسیم، علاقه‌مان را از دست داده‌ایم.