بتمن: حمله به آرکهام

در بتمن: حمله به آرکهام، ریدلر پس از تلاش ناموفق برای ترور توسط والری، مدیر آژانس آرگوس، به آسایشگاه آرکهام بازگردانده می‌شود. در واکنش به این اتفاق، والری گروهی از مجرمان مشهور به نام جوخه انتحار را گرد هم می‌آورد که شامل هارلی کوئین (با صدای هایندن والچ)، ددشات، کیلر فراست و دیگران است. والری به این گروه دستور می‌دهد تا به آرکهام نفوذ کرده و یک حافظه فلش مخفی شده در عصای ریدلر را به دست آورند. در صورت عدم موفقیت یا خودداری از انجام ماموریت، والری آن‌ها را منفجر خواهد کرد. با توجه به خودخواهی و منیت اعضای گروه، جوخه انتحار به خوبی با هم همکاری نمی‌کنند، به خصوص وقتی هارلی کوئین، معشوقه سابق و دور افتاده خود، جوکر را در آرکهام زندانی می‌بیند. علاوه بر این، آن‌ها باید با بتمن (با صدای کوین کانروی) نیز مقابله کنند. بتمن در تلاش است تا بمب کثیفی را که جوکر در گوشه‌ای از گاتهام پنهان کرده، پیدا کند. بتمن باید قبل از انفجار بمب، آن را پیدا کند و جوخه انتحار نیز باید راهی برای فرار از آرکهام پیدا کنند قبل از اینکه توسط والری یا همدیگر کشته شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد سبک و لحن بتمن: حمله به آرکهام صحبت کنند. در حالی که اغلب لحن و نگرش این فیلم‌های بتمن، بدبینانه است، آیا این فیلم هم چنین حالتی دارد؟ چرا یا چرا نه؟
• آیا تلمیحات جوکر در مورد سوءاستفاده‌های فیزیکی از هارلی کویین در طول رابطه‌ی عاشقانه‌شان مناسب داستان بود، یا اینکه به نظر می‌رسید بی‌مورد و غیرضروری است؟ آیا این موضوع به عنوان سبکی گرفتن از سوءاستفاده تلقی می‌شد، یا بیشتر به نشان دادن عمق شرارت و رفتار روان‌پریشانه جوکر کمک می‌کرد؟
• آیا مثال‌های دیگری از فیلم‌هایی که بر اساس بازی‌های ویدیویی ساخته شده‌اند وجود دارد؟ در مورد بازی‌های ویدیویی که بر اساس فیلم‌ها ساخته شده‌اند چه طور؟

والدین باید بدانند که بتمن: حمله به آرکهام یک انیمیشن ابرقهرمانی سال ۲۰۱۴ است که در آن دشمنان بتمن، جوخه انتحار، ماموریتی برای نفوذ به یک تیمارستان دارند. این انیمیشن بر اساس بازی‌های ویدئویی بتمن: آرکهام ساخته شده است. حتی برای کسانی که به بدبینی و طنز تلخ این انیمیشن‌های مرتبط با بتمن عادت دارند، این انیمیشن بدبینانه‌تر و منفی‌تر به نظر می‌رسد. برای مثال، جوکر، که با معشوقه سابقش هارلی کوئین دوباره متحد شده، در آزار و اذیت فیزیکی شدید کوئین شوخی می‌کند. خشونت‌های مکرر شامل اجساد آویزان در یک اتاق هتل، سرهای منفجر شده و نبردهای مسلحانه است. همچنین استفاده مکرر از الفاظ رکیک (s--t, "a--hole," "bitch," و غیره)، نشان دادن انگشت وسط و نوشیدن الکل وجود دارد. شخصیت‌ها در آستانه برقراری رابطه جنسی نشان داده می‌شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در حالی که فیلم‌های انیمیشن دیگر در مجموعه بتمن دی‌سی‌یو سهم خودشان از بدبینی و داستان‌های پیچیده را دارند، این فیلم موفق می‌شود از آن‌ها پیشی بگیرد. بدبینی در این فیلم بیش از حد و سطحی به نظر می‌رسد. شوخی‌های بیمارگونه جوکر در مورد سوءاستفاده فیزیکی او از هارلی کوئین در زمان رابطه‌شان، در بهترین حالت، افشای غیرضروری شخصیت جوکر (تازه فهمیدیم جوکر آدم خوبی نیست) و در بدترین حالت، شوخی با سوءاستفاده است. بازیگران این فیلم زیاد و نامنظم هستند؛ درگیری‌های بین جوخه انتحار تقریبا غیرقابل پیگیری است. بعضی از شخصیت‌ها با هم می‌جنگند، بعضی دیگر با هم می‌خوابند. قرار است به تیمارستان آرکهام بروند، اما درگیری‌های جانبی زیادی وجود دارد که مانع داستان اصلی می‌شود.در فیلم بتمن: حمله به آرکهام، عدم حضور نسبی بتمن برای مقابله با بدذات‌ها و بدذات‌های زن، به‌خوبی جبران نشده است. بتمن مرموز، چه انیمیشنی باشد چه نباشد، معمولاً باعث پررنگ‌تر شدن و اغراق‌آمیزتر شدن شخصیت دشمنانش می‌شود. وقتی تمرکز تقریباً به‌طور انحصاری روی دشمنان بتمن است، این عدم تعادل، بخش مهمی از تضاد کلی را از دست می‌دهد که در فیلم‌های دیگر بتمن حفظ می‌شود. نتیجه، تولیدی بیش از حد پیچیده و بیش از حد بدبینانه است که فقط برای طرفداران سرسخت مجموعه فیلم‌های بتمن یا بازی ویدیویی که این فیلم بر اساس آن ساخته شده است، مناسب است.