جاعلان

غم‌انگیز، جذاب و پیچیده، فیلم جعل‌کنندگان بر اساس داستان واقعی زندگی سالومون سورووویچ (کارل مارکوویس) جعل‌کننده حرفه‌ای ساخته شده است. او مجبور می‌شود تا بر برنامه جعل پول آلمانی‌ها در اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن نظارت کند. فلش‌بک‌ها نشان می‌دهند که او قبل از دستگیر شدنش، نازی‌ها را دست‌کم می‌گرفت و فردی خودخواه، جاه‌طلب و بسیار ماهر در جرایم بود. اما بعد از زندانی شدنش، خودش را در حال مراقبت از زندانیان آسیب‌پذیرتر از خودش (از جمله فردی آرمان‌گرا و دیگری که به شدت بیمار است) می‌یابد. همچنین او برای ناکام گذاشتن نقشه‌های نازی‌ها، به خصوص طرح آنها برای ضربه زدن به اقتصاد بریتانیا و آمریکا با پول تقلبی، توطئه می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد انتخاب‌های غیرممکنی که زندانیان در اردوگاه‌های کار اجباری با آن مواجه بودند، صحبت کنند، به‌ویژه آن‌هایی که در فیلم‌ها به تصویر کشیده شده‌اند. چه نوع مصالحه‌هایی برای زنده ماندن مجبور به انجام آن بودند؟ این موضوع چه تأثیری بر آن‌ها داشت؟ نمایش این صحنه‌های قوی در فیلم چه حسی به شما می‌دهد؟ آیا فکر می‌کنید جنایاتی که در این فیلم به تصویر کشیده شده، می‌تواند دوباره اتفاق بیفتد؟ چرا یا چرا نه؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد مقایسه فیلم با انواع مختلف جنایات بحث کنند. جرائم سولی در مقایسه با نازی‌ها چگونه است؟ چه چیزی برخی جرائم را بدتر از بقیه می‌کند؟

والدین باید بدانند که این درام زیرنویس‌دار، که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده، با موضوعات بالغانه سروکار دارد و تصاویر دشواری از خشونت و قتل در اردوگاه‌های کار اجباری جنگ جهانی دوم را شامل می‌شود. خشونت شامل کتک زدن، مبارزه و تیراندازی است، با خون و کبودی و دیگر نشانه‌های آشکار خشونت. زندانیان گرسنه نگه داشته می‌شوند و نگهبانان بدجنس هستند. دو صحنه کوتاه زنان برهنه یا تقریبا برهنه (از پشت) را نشان می‌دهد. زبان شامل کلمات فحش و توهین به یهودیان است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

کارگردان اتریشی استفان روزویتسکی در این فیلم داستانی هولناک اما به طرز عجیبی جذاب را روایت می‌کند، که بر تکامل اخلاقی سالی، جعل‌کننده تمرکز دارد. پیچیدگی‌های او - آرزوها، ترس‌ها و گرایش به تقلب - به‌طور زیرکانه‌ای در اجرای قابل توجه مارکویچ قابل مشاهده است. تا حدی، این پیچیدگی از طریق مقایسه او با سایر زندانیان به دست می‌آید: آدولف برگر (آگوست دیل) فعال سابق (ضد نازی) و چاپگر و کولیا (سباستین ارزن‌دوسکی) دانشجوی هنر حساس روس. به همان اندازه مسحورکننده، رابطه سالی با فرمانده اردوگاه فریدریش هرتسوگ (دیوید اشتریزو) است که گاهی به نظر می‌رسد خود را «دوست» سالی می‌داند - یا حداقل همکار در کسب و کار غیرقانونی آن‌ها - در حالی که قدرت خود را در نمایش‌های نفرت‌انگیز سادیسم اعمال می‌کند.فیلم از نظر بصری و ساختار نیز بسیار زیبا است. به جای رویکردی متعارف‌تر، مانند نماهای آهسته و طولانی و قاب‌بندی‌های ثابت و غم‌انگیز، موقعیت‌های عاطفی و اخلاقی دشوار فیلم با دوربین روی دست و تنوع تصاویر منتقل می‌شوند: نمای نزدیک از چهره‌های در سایه، یا نماهای دور از فرم‌های خمیده و تنها مردانی در تنگنا. این انتخاب‌های ظریف و دقیق زیبایی‌شناسانه، منعکس‌کننده تغییر مداوم ذهن سالی است، در حالی که ابتدا تلاش می‌کند خود را از نازی‌ها محافظت کند، سپس سعی در فریب آن‌ها دارد، و در نهایت با آن‌ها روبرو می‌شود... و از تبدیل شدن به یک هیولا خودداری می‌کند. اگرچه او قطعاً توسط این تجربه شکسته شده است، اما همچنین مصمم است و توانایی ارزیابی اخلاقی را پیدا می‌کند.