لامپ خواب شب

روبین خجالتی (شلبی یانگ) بالاخره فرصتی پیدا می‌کند تا با پسری که دوستش دارد، بن (میتچ هیور)، وقت بگذراند. متاسفانه، او برای بازی «شب‌تاب» دعوت شده است، که در جنگل‌های ترسناکی برگزار می‌شود — جنگل‌هایی که شایعه شده نیروهای شرور و عجیبی در آن زندگی می‌کنند و قوانین سختگیرانه‌ای هم دارد (هرگز اسم خود را در هیچ‌جا حک نکن). بازی شروع می‌شود؛ اساساً مثل بازی قایم‌موشک است اما با چراغ قوه، و روبین خیلی زود خودش را گم و ترسیده می‌یابد. او نیا (کلویی بریجز) را پیدا می‌کند، که ظاهراً بی‌حال و خواب‌آلود است و رفتارهای عجیب دیگری هم از خود نشان می‌دهد. در نهایت، راز روبین فاش می‌شود؛ بهترین دوست او در این جنگل‌ها خودکشی کرده است، و روبین خودش را مقصر می‌داند. آیا دوستانشان می‌توانند از این جنگل‌ها جان سالم به در ببرند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Nightlight صحبت کنند. چه میزان از خشونت نشان داده شده و چه میزان نه؟ آیا این خشونت بیش از حد به نظر می‌رسد یا حس ترس و دلهره ایجاد می‌کند؟
• فیلم ترسناک است؟ چه چیزی در این نوع فیلم‌های ترسناک با دشمنان نامرئی جذاب است؟ و چه چیزی در فیلم‌های ترسناک «فیلم‌های پیدا شده» جذاب است؟ چگونه این فیلم‌ها با دیگر فیلم‌ها متفاوت هستند؟
• فیلم در مورد خودکشی نوجوانان و جوانان چه نظری دارد؟ آیا مناسب است که چنین موضوعی را مطرح کنیم و به آن به صورت جدی نپردازیم؟
• چگونه فشار همسالان در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟

والدین باید بدانند که Nightlight یک فیلم ترسناک با سبک «فیلم‌های مستند» است در مورد گروهی از جوانان که در جنگل‌های تسخیر شده توسط ارواح گم می‌شوند. این فیلم با ویدیو خاطرات یک نوجوان (یا جوان) افسرده شروع می‌شود و به پایان می‌رسد، هرچند به‌طور جدی به موضوع خودکشی نمی‌پردازد. بدترین قسمت فیلم، استفاده مکرر شخصیت‌ها از کلمات زشت و رکیک است. در فیلم خون و خشونت هم وجود دارد. همچنین صحنه‌های ترسناک و صداهای بلند زیادی در فیلم وجود دارد. در یک صحنه، باسن برهنه یک شخصیت مرد نشان داده می‌شود. در یک سوم ابتدایی فیلم، شوخی‌های جنسی و صحبت‌های صریح جنسی وجود دارد. در مجموع، این فیلم یک کپی ضعیف و بی‌روح از پروژه جادوگر بلر است و به قدری بد است که احتمالاً نوجوانان علاقه‌ای به آن نشان نخواهند داد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

از زمان اولین نمایش در سال ۱۹۹۹، پروژه جادوگر بلر الهام بخش ده‌ها تقلید و کپی‌برداری بوده است، اما شاید هیچ‌کدام به اندازه فیلم شب‌تاب به منبع نزدیک نبوده و در عین حال الهام‌بخش نبوده است. گیج‌کننده و به طور مداوم حواس‌پرت‌کننده، این فیلم از چراغ‌قوه به عنوان "دوربین" برای ضبط تمام تصاویر و صداها استفاده می‌کند. اگر نور خاموش شود، هم تصویر و هم صدا قطع می‌شوند. هر زمان که چیزی "ترسناک" ظاهر می‌شود، یا محو می‌شود یا خیلی سریع از بین می‌رود، به لطف اثر تکان‌دهنده و ناگهانی.موسیقی و جلوه‌های صوتی پرطنین، هر بار که قرار است ما بترسیم، با یک «واخ!» ناگهانی و ضربی ما را غافلگیر می‌کنند. هیچ تصویری یا ایده‌ای در این فیلم وجود ندارد که قبلاً استفاده نشده باشد، از جمله صحنه‌های «شخصیتی که پشتش به دوربین است» و «دوربین» که در حال پرواز است و کج و کوله روی زمین فرود می‌آید. شخصیت‌ها به‌سختی وجود دارند، رفتارهایشان گیج‌کننده است و دلایل حضورشان در جنگل («بیایید یک بازی ترسناک بازی کنیم!») مضحک است. شاید بدتر از همه، فیلم به‌طور دست‌وپاگیرانه‌ای از خودکشی نوجوانان به‌عنوان یک موضوع تکرارشونده استفاده می‌کند. این فیلم واقعاً خاموش است.