ارواح در کنتیکت

در فیلم «ارعاب در کانکتیکات»، خانواده کمبل خانه‌ای را خریداری می‌کنند تا پسرشان مت (کایل گالنر) بتواند به درمان سرطان خود دسترسی بهتری داشته باشد. اما به زودی مشخص می‌شود که این خانه قبلاً یک خانه تشییع جنازه بوده است. ارواح آشفته‌ای که در آنجا رنج می‌بردند، اکنون برای آزار و شکنجه خانواده کمبل بیدار شده‌اند. مت به ظرفی برای خشم ماورایی آن‌ها تبدیل می‌شود. آیا عشق مادر (ویرجینیا مادسن) و پدر مت (مارتین دانوان) و تلاش‌های یک کشیش بیمار سرطانی (الیاس کوتیاس) می‌تواند ارواح خشمگین خانه قدیمی را آرام کند و خانواده را نجات دهد؟

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد جذابیت فیلم‌های ترسناک صحبت کنند— چرا ما دوست داریم چیزهایی را تماشا کنیم که ما را می‌ترساند؟»
• «کدام یک ترسناک‌تر است: فیلمی با یک شخصیت شرور ماورایی یا فیلمی با یک شخصیت منفی واقعی؟ و چرا؟»
• «فیلم‌هایی که بر اساس داستان‌های واقعی ساخته می‌شوند، تا چه حد باید دقیق و صحیح باشند؟ آیا فیلم‌سازان می‌توانند تغییراتی را اعمال کنند، حتی زمانی که از این برچسب "بر اساس داستان واقعی" استفاده می‌کنند؟ آیا این کار پذیرفتنی است؟ چرا ممکن است بخواهند چیزهایی را تغییر دهند؟»

«والدین باید بدانند که این نقدی بر نسخه‌ای از فیلم است که در سینما اکران شده و نسخه ویژه بدون رده‌بندی سنی نیست که حتماً محتوای ترسناک‌تر و خشن‌تری دارد. این فیلم ترسناک "بر اساس یک داستان واقعی" ساخته شده و اگرچه از فیلم‌هایی مانند اره ملایم‌تر است، اما همچنان برای کودکان بسیار ترسناک و آزاردهنده است. این فیلم پر از صحنه‌های خشونت‌آمیز، اجساد مثله‌شده، خونریزی، خشونت ماوراء طبیعی، و تصاویر پزشکی و کالبدشکافی است. همچنین بحث‌های جدی در مورد چالش‌های یک نوجوان مبتلا به سرطان مطرح می‌شود. یکی از شخصیت‌ها الکلی بهبودیافته است که دوباره شروع به نوشیدن می‌کند و در نهایت رانندگی در حالت مستی می‌کند. اما زبان فیلم قوی‌تر از کلماتی مانند "جهنم" و "ای خدا من" نیست و مسائل جنسی و تبلیغات محصول در آن وجود ندارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شب فیلم خانوادگی" ثبت‌نام کنید.»

فیلم «ارعاب در کانکتیکات» شبیه به سایر حماسه‌های خانه‌های ارواح مانند «ترس آمیویل» است؛ در واقع، شباهت آن‌ها به حدی است که ممکن است از خود بپرسید هدف از ساختن آن چه بوده است. علی‌رغم حضور بازیگران ممتاز، فیلم کسل‌کننده و یکنواخت است و برای ترساندن مخاطب به پرش‌ها و جهش‌های آشکار و جلوه‌های ویژه خشونت‌آمیز متکی است که به بدی ساخته شده و خسته‌کننده است.اگر فیلم «ارعاب در کانکتیکات» بهتر ساخته می‌شد، شاید این‌قدر آشنا به نظر نمی‌رسید. اگر داستان آن از فیلم‌های «ارعاب در آمیتی‌ویل»، «جن‌گیر»، «حلقه» و ده‌ها فیلم دیگر تقلید نمی‌کرد، شاید خستگی فیلم این‌قدر آزاردهنده نبود. این فیلم پر از کلیشه‌ها، خسته‌کننده و پر از جهش‌های ارزان است و ترس و تعلیق واقعی در آن وجود ندارد. «ارعاب در کانکتیکات» پر از اجساد است، اما به‌طور کامل فاقد هرگونه دلیلی است که بیننده را به شخصیت‌های زنده علاقه‌مند کند.