برادران سوپر ماریو

ماریو (باب هاسکینز) و لویجی (جان لگویزامو) دو برادر لوله‌کش هستند که در بروکلین برای گذران زندگی تلاش می‌کنند. زندگی آن‌ها وقتی لویجی به یک دانشجوی باستان‌شناسی به نام دیزی علاقه‌مند می‌شود، دستخوش تغییراتی سورئال می‌شود. دیزی در تلاش است تا یک سایت پر از فسیل دایناسور را حفاری کند، با این حال توسط یک شرکت ساختمانی طمع‌کار و ظاهراً وابسته به مافیا تهدید می‌شود. دو نفر از آدم‌های دست‌نشانده شرکت ساختمانی دیزی را ربوده و او را به یک واقعیت جایگزین سورئال می‌برند که توسط پادشاه شرور کوپا (دنیس هوپر) حکومت می‌شود. کوپا پادشاه واقعی، پدر دیزی، را به یک گلوله مخاط تبدیل کرده و می‌خواهد بر هر دو دنیا حکومت کند و برای این کار از یک ماشین دِوو (دِ-اِوولوشن) استفاده می‌کند. حالا وظیفه ماریو و لویجی است تا راهی برای نجات دیزی، متوقف کردن پادشاه کوپا و نجات هر دو دنیا پیدا کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تبدیل بازی‌های ویدیویی به فیلم‌های سینمایی بحث کنند. چالش‌های انجام چنین کاری چیست؟ آیا می‌توانید مثال‌هایی از فیلم‌هایی که به بازی‌های ویدیویی تبدیل شده‌اند و بالعکس، نام ببرید؟
• این فیلم در زمان اکران مورد استقبال قرار نگرفت، اما اکنون طرفداران مختص به خود را دارد؛ طرفدارانش معتقدند به دلیل تفاوت‌های زیاد با بازی ویدئویی، این فیلم «نادرست درک شده» است. آیا می‌توانید مثال‌های دیگری از فیلم‌ها، برنامه‌های تلویزیونی، آهنگ‌ها و آثار هنری بیاورید که با گذشت زمان، برای برخی افراد جذاب‌تر شده‌اند؟ چه موارد سرگرم‌کننده دیگری وجود دارند که طرفداران مختص به خود را پیدا کرده‌اند؟
• چرا فکر می‌کنید طرفداران یک بازی ویدئویی از دیدن نسخه سینمایی آن ناامید می‌شوند، اگر شباهت کافی به بازی اصلی نداشته باشد؟

والدین باید بدانند که سوپر ماریو برادرز فیلمی اکشن و ماجراجویی است که در سال ۱۹۹۳ بر اساس بازی ویدئویی نینتندو دهه ۱۹۸۰ ساخته شده است. کسانی که انتظار ارتباط مستقیم‌تری با اتفاقات بازی ویدئویی را دارند، احتمالاً ناامید خواهند شد. خشونت کارتونی زیادی در فیلم وجود دارد، مانند افتادن و کتک‌کاری‌های کمدی، اما برخی صحنه‌ها فراتر از این هستند، مانند زمانی که دو مرد به زنی در یک در حمله می‌کنند و او فریاد می‌زند. شخصیت‌ها با چراغ قوه به سرشان ضربه می‌خورند. توهین‌های کودکانه‌ای مانند "بو دادن" در فیلم وجود دارد. گاهی اوقات تصاویری از هیولا وجود دارد که ممکن است برای بینندگان جوان‌تر یا کسانی که مستعد کابوس هستند، آزاردهنده باشد. در صحنه‌ای، ماریو در حالی که صورتش را در سینه زنی می‌فشارد، گردنبند دزدیده‌شده را پس می‌گیرد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم که در ابتدا انتظار می‌رفت بیشتر شبیه بازی ویدئویی باشد، حالا به نظر می‌رسد تلاش ناموفقی از دهه ۹۰ برای متفاوت بودن است. این متفاوت بودن و خط داستانی گیج‌کننده باعث می‌شود که توصیه کردن آن دشوار باشد. فیلم تا حدی جذابیت‌های آن دوره را دارد و بازیگران اصلی قطعاً بهترین تلاش خود را کرده‌اند (به‌خصوص دنیس هوپر که به نظر می‌رسد در نقش پادشاه کوپا از خود بی‌خود شده است)، اما در نهایت تهیه‌کنندگان آزادی عمل زیادی در اقتباس از بازی ویدئویی داشتند و فیلمی به طرفداران ارائه کردند که بسیار دور از انتظارات بود.در سال‌هایی که از انتشار این فیلم می‌گذرد، برخی از افراد تلاش فیلم‌سازان را برای انجام کاری متفاوت ارج نهاده‌اند. اگرچه این استدلال‌ها جالب و شاید بی‌ارزش نباشند، اما دشوار است تصور کنیم که برای یک تماشاگر معمولی فیلم‌های سینمایی که با نینتندو، بازی‌های سوپر ماریو و فرهنگ بازی‌های ویدیویی به‌طور کلی آشنا هستند، چندان اهمیتی داشته باشد.