اناپولیس

جیک (جیمز فرانکو) سازنده کشتی نسل دوم در آناپولیس، آرزوی افسر نیروی دریایی آمریکا را دارد. با اینکه پدرش بیل (برایان گودمن) او را از این رویا بازمی‌دارد، جیک درخواست می‌دهد و قبول می‌شود. در مدرسه، جیک یاد می‌گیرد با هم‌اتاقی‌های چندفرهنگی‌اش کنار بیاید: دوقلوهای ناامن (ویکلوس شانون)، استرادا خودخواه (ویلمر کالدورن) و لو سخت‌کوش (روجر فن). در حالی که فرمانده لوتنانت برتون (دانی والبرگ) به آرامی از او حمایت می‌کند، مربی بوکس مک‌نالی (چی مک‌براید) جیک را مثل یک تازه‌وارد رفتار می‌کند. در عین حال، جیک با افسر ناوآموز لوتنانت کول (تایرس گیبسون)، بوکسور عالی، تفنگدار دریایی سابق و رهبر واحد سخت‌گیر، و همچنین با آلی (جوردانا بروستر) همکلاسی بزرگترش، درگیر می‌شود. جیک درس‌های مهمی می‌آموزد، از جمله اینکه چگونه در برابر سختی‌ها تاب بیاورد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد رابطه جیک و پدرش از طبقه کارگر، بیل، صحبت کنند. چگونه آرزوی پسر اول پدرش را تهدید می‌کند، سپس او را به خود می‌بالد؟ چگونه فیلم از روش‌های سنتی برای تعریف مردانگی استفاده می‌کند - بوکس، آزمون‌های فیزیکی، سلطه بر مردان دیگر؟ چگونه بازیگران متنوع فیلم نشان می‌دهند که افراد مختلف می‌توانند با هم کار کنند؟

والدین باید بدانند که این فیلم شامل چند صحنه مشت‌زنی شلوغ و پر سر و صدا است، با دوربینی که از زاویه دید مشت‌زن و مشت‌خور فیلم‌برداری می‌کند. تدوین سریع و قاب‌بندی این تصاویر می‌تواند برای بینندگان جوان آزاردهنده باشد. برخی از مراسم تمرینی برای دانشجویان آکادمی آناپولیس خشن است (افتادن در گل و لای و افتادن از موانع در حرکت آهسته، عرق‌ریزان و ناله). یک افسر از دانشجویی می‌خواهد که داخل کیسه جسد برود و آن را ببندد تا به دانشجویان دیگر مسئولیت‌شان را در قبال وظایف‌شان نشان دهد. دانشجویی افسرده از پنجره بیرون می‌پرد. شخصیت‌ها در یک بار الکل می‌نوشند، یک زوج عاشقانه به هم نگاه می‌کنند و در نور زیبا یکدیگر را می‌بوسند. یک اشاره به فحشا. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

یک ملودرام مردانه، آناپولیس از فیلمنامه‌ای رنج می‌برد که هم کلیشه‌ای و هم ناسازگار است. قابل پیش‌بینی است، جیک به سرعت با الگوهای الهام‌بخش پدرانه مواجه می‌شود (همچنین ببینید: لوئیس گوست جونیور در فیلم افسر و جنتلمن).روجر فن که در فیلم قبلی و بهتر جاستین لین به نام بهتر شانس فردا نقش داریک را بازی کرده بود، کاریزماتیک است و به راحتی می‌توانست نقش اصلی این فیلم را بازی کند، و تایرس گیبسون واقعاً عملکردی جذاب و گیرا دارد.