آسمان تاریک

در روزهای سخت، دنیل بارت (جاش همیلتون) نمی‌تواند شغلی پیدا کند و همسرش لاسی (کری راسل) باید به عنوان فروشنده املاک و مستغلات خانواده را سر پا نگه دارد. علاوه بر این، به نظر می‌رسد مهاجمان به خانه آنها وارد می‌شوند، آشفتگی به وجود می‌آورند و عکس‌ها را می‌دزدند، و همچنین مجسمه‌های عجیبی از وسایل آشپزخانه می‌سازند. به زودی پسر کوچک‌ترشان، سام (کادان راکت)، رفتارهای عجیبی از خود نشان می‌دهد و صدها پرنده ناگهان به خانه آنها برخورد می‌کنند. و پسر بزرگ‌تر جسی (داکوتا گویو) شروع به تجربه سختی‌های زندگی نوجوانی می‌کند. بازدید از یک متخصص مرموز (جی. کی. سیمونز) تأیید می‌کند که موجودات فرازمینی - به نام "گریز" - از آنها بازدید کرده‌اند و کاری از دست آنها برنمی‌آید تا یک ربوده شدن احتمالی را متوقف کنند. یا شاید راه حلی وجود داشته باشد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «آسمان تاریک» صحبت کنند. چه مقدار از خشونت واقعاً به تصویر کشیده شده است؟ چه مقدار تهدید می‌شود، اما نشان داده نمی‌شود؟ کدام یک ترسناک‌تر است و چرا؟ تفاوت بین ترس‌های ناگهانی و تصاویر کابوس‌وار چیست؟
• چه رابطه ای بین این چهار عضو خانواده وجود دارد؟ چه اشتباهاتی مرتکب می شوند؟ چه کار درستی انجام می دهند؟
• چه چیزی باعث محبوبیت فیلم‌های حمله بیگانگان می‌شود؟ این فیلم در مقایسه با فیلم‌های مشابهی که دیده‌اید، چگونه است؟

والدین باید بدانند که فیلم آسمان تاریک، فیلمی در مورد حمله بیگانگان است که اگرچه خیلی عالی نیست، اما حداقل ظریف‌تر و شخصیت‌محورتر از بسیاری از فیلم‌های این ژانر است؛ تمرکز فیلم بر حل مشکلات است تا کشتن هیولاها. اما همچنان صحنه‌های ترسناک زیادی دارد، از جمله چند صحنه ترسناک و تصاویری شبیه کابوس (شامل خون، اسلحه و مرگ). بیشتر مسائل محتوایی فیلم در مورد یک شخصیت فرعی است، نوجوانی که با شخصیت اصلی ۱۳ ساله ارتباط دارد: او الفاظ بد (s--t، p---y و غیره)، پورنو (یک نوار ویدئویی ملایم اما نامناسب) و مواد مخدر (پیشنهاد می‌شود که نوجوانان ماری‌جوانا مصرف کرده‌اند) را معرفی می‌کند. به طور کلی، فیلم یادآور فیلم‌های غمگین دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ است، اما محتوای زیادی ندارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

بدون موجودات فضایی، شاید این فیلم واقعاً به یک درام جالب تبدیل می‌شد. اسکات استوارت، کارگردان، که قبلاً در شرکت جلوه‌های ویژه The Orphanage در سان فرانسیسکو کار می‌کرد، دو فیلم زیبا اما آشفته ساخته است، Legion و Priest، که هر دو از ایده‌های قوی گذشته الهام گرفته‌اند اما نتوانسته‌اند چیز جدیدی از آن‌ها خلق کنند. او در این فیلم هم در همان مسیر ادامه می‌دهد، اگرچه DARK SKIES حداقل ظریف‌تر و شخصیت‌محورتر از حد انتظار است.با وجود این، به نظر می‌رسد که این فیلم به شدت از فیلم‌هایی مثل برخورد نزدیک از نوع سوم و پولترگایست الهام گرفته است، و با ایجاد راز و رمز و استفاده از سکوت و فضاهای خالی، در کنار درام‌های کوچک شخصیت‌ها، یک معمای پیچیده می‌سازد. متاسفانه، این فیلم در مجموع بسیار ضعیف است. داستان به طور عجیبی بدبینانه است. هیچ چیز آموخته نمی‌شود، هیچ پیروزی به دست نمی‌آید، و حتی پایان «غیرمنتظره» فیلم به طور عجیبی کسل‌کننده است. انگار که بیگانگان از قبل پیروز شده‌اند.