متن ترجمه‌شده: متن سانسورشده

به اجاق خوش آمدید، پی‌اف‌سی آنجل سالازار (با بازی ایزی دیاز) در روایت صدای خود که همراه با ویدئوی اوست، می‌گوید. «یا به عبارتی کمپ کارولینا، خانه دوم ما در این کشور نفرین‌شده.» او بوی بد را متوجه می‌شود، از پادگان فیلم می‌گیرد و به دوستانش می‌گوید لبخند بزنند در حالی که دوربین را به سمت آن‌ها می‌چرخاند. او می‌گوید که «دفتر خاطرات جنگ عراق» او، بلیط ورود او به مدرسه فیلم‌سازی در ایالات متحده خواهد بود. در ابتدای فیلم، تصاویر ایزی همه در مورد هم‌قطارانش است، شکایت‌ها و بحث‌هایشان، سادگی و تکبرشان. همه آن‌ها قبلاً این فیلم را دیده‌اند و با شک و تردید پاسخ می‌دهند: گیِ کتاب‌خوان (با بازی کل اونیل) به فیلم‌برداری اعتراض می‌کند («اگر دوربین داری، جزئی از رسانه هستی، و ما دستورات محکمی داریم که با رسانه‌ها صحبت نکنیم»)، در حالی که مک‌کوی اخلاق‌گرا (با بازی راب دوانِی) دوربین خودش را بیرون می‌آورد و اعلام می‌کند که «اولین قربانی این کل درگیری، حقیقت خواهد بود.» با این مبادلات کوتاه، استدلال اصلی فیلم برایان دی پالما واضح است. او فقط نمی‌گوید که جنگ بد است، بر اساس دروغ است، یا سربازان جوان را به قربانیان گیج یا قاتلان آسیب‌دیده تبدیل می‌کند. نه، پیام او این است که رسانه‌ها هر شباهتی به صداقت در گزارش‌هایشان را از دست داده‌اند. و اگر این داستان دقیقاً خبر نباشد، نسخه دی پالما در سینماهایی می‌رسد که قبلاً بحث‌هایی در مورد امکانات بسیار گفتن حقیقت در زمان جنگ در آن‌ها صورت گرفته است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه استفاده فیلم از انواع مختلف تصاویر برای القای آشفتگی منطقه جنگی صحبت کنند. این استراتژی تا چه حد موثر است؟ چه رسانه‌های مختلفی مورد استفاده قرار گرفته‌اند؟ آیا برخی از آنها تاثیر بیشتری نسبت به دیگران دارند؟ چرا؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد دیدگاه فیلم در مورد نیروهای آمریکایی و آموزش آنها بحث کنند. آیا در این فیلم قهرمانانی وجود دارند؟

والدین باید بدانند که این درام جنگ عراق که برای بزرگسالان است، قطعا مناسب کودکان نیست. این فیلم بر اساس یک داستان واقعی است و با اعمال خشونت‌آمیز مانند تجاوز و قتل (از جمله شلیک به یک زن باردار) سروکار دارد و بی‌حوصلگی، ترس و تنش سربازان آمریکایی را نشان می‌دهد. تصاویر پایانی از اجساد و عزاداران غیرنظامی عراقی واقعی به‌ویژه دشوار است. سلاح‌ها شامل تفنگ، نارنجک و بمب‌های کنار جاده‌ای است؛ صحنه‌های دیگر نوشیدن الکل، اثرات مواد مخدر و سیگار کشیدن را نشان می‌دهد. با توجه به صحنه‌های جنگ، زبان فیلم قوی و مداوم است و بیش از ۱۰۰ بار از کلمه لعنتی و تعداد زیادی توهین نژادپرستانه و زن‌ستیزانه استفاده شده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

متاسفانه بازی‌های ضعیف و تلاش آشکار برای القای پیام، از نقاط ضعف فیلم هستند. با این حال، سکانس پایانی فیلم که شامل تصاویری از اجساد واقعی با عنوان «خسارات جانبی» است، تاثیرگذار است، چه نسخه‌ی سانسور شده‌ی استودیو (با صورت‌های محو شده) را ببینید و چه نسخه‌ی کارگردان (با صورت‌های واضح). در نهایت، مرگ، حقیقت خود را دارد.