لستر لپرکان آخر

در زیرزمین یک عمارت ایرلندی، سیمپسون پیشکار (دیوید وارنر) طلسمی می‌خواند و یک بانشی را به زندگی بازمی‌گرداند، امیدوار است که بانشی به او در یافتن طلا و ثروتمند شدن کمک کند. در عوض، بانشی تقاضا می‌کند که جسم انسانی را تسخیر کند، و در همین حال، بانو خانه، لورا (ورونیکا هامل)، از پله‌های زیرزمین پایین می‌آید. سیمپسون، بانشی را در لورا قرار می‌دهد و متوجه می‌شود که بانشی به او خدمت نخواهد کرد، بلکه برعکس است. در همین حال، دو کودک از آمریکا، اتل و تامی، برای زندگی با نامادری آینده‌شان لورا فرستاده می‌شوند در حالی که منتظر رسیدن پدرشان (جک اسکالیا) هستند. وقتی متوجه می‌شوند که لورا و سیمپسون چیزهای وحشتناکی هستند، شروع به دیدن یک لپرکان به نام فین می‌کنند. بچه‌ها باید هم فین و هم پدرشان را از دست لورا و سیمپسون نجات دهند، و باید به پدرشان ثابت کنند که لورا در واقع یک بانشی است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های لپرکان صحبت کنند. این فیلم چگونه به فیلم‌های دیگر با موضوع لپرکان شباهت دارد و در چه مواردی با آن‌ها تفاوت دارد؟
• فیلم چگونه فرهنگ و فولکلور ایرلندی را به تصویر کشید؟ آیا این نمایش دقیق و درست بود؟ آیا چیزی در مورد فرهنگ ایرلندی یاد گرفتید؟
• آیا داستان را گیج کننده یافتید؟ چگونه می‌توان داستان را به صورت واضح‌تری بیان کرد؟

والدین باید بدانند که آخرین لپرکان فیلمی است محصول سال ۱۹۹۸ درباره یک لپرکان و دو کودک که تلاش می‌کنند نقشه‌های شیطانی یک پیشخدمت طماع و یک زن ترسناک تسخیر شده توسط بانشی را خنثی کنند. زن بانشی بزرگترین نگرانی است، به خصوص برای بینندگان جوان‌تر، زیرا او بسیار ترسناک است و با فریاد و ناله‌های تند و تیز، برای بینندگان حساس، کابوسی در حال شکل‌گیری است. جدا از این، پیشخدمت علاقه زیادی به خوردن حشراتی دارد که در طویله‌ها پیدا می‌کند، بدون هیچ دلیل مشخصی. همچنین مقدار زیادی افتادن‌های کمدی وجود دارد، شخصیت‌هایی که از پنجره‌ها می‌افتند، داخل آبشخور خوک‌ها می‌افتند و غذا را به صورت هم پرتاب می‌کنند. برای اینکه در جریان فیلم‌های بیشتری مثل این قرار بگیرید، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

فیلم آخرین لپرکان توسط جلوه‌های صوتی بد و بازی اغراق‌آمیز، به‌خصوص در مورد ورونیکا هامل، مخدوش شده است. او در نقش زنی حریص که توسط بانشی تسخیر شده، جیغ و ناله و زوزه می‌کشد. در واقع، بیشتر فیلم اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد. چرا پیشخدمت در طویله سوسک می‌خورد؟ چرا این همه افتادن‌های خنده‌دار وجود دارد؟ چرا دعواهای غذایی؟ به نظر می‌رسد همه این‌ها فقط برای ایجاد شوک و نگه داشتن مخاطب از طریق داستانی ضعیف انجام شده است.درباره: در حالی که داستان باید راحت قابل دنبال کردن باشد، اغلب اینطور نیست. یک پیشخدمت یک بانشی را به شکل رئیسش به زندگی برمی‌گرداند، و او می‌خواهد زمین را به منافع انرژی بفروشد در حالی که شوهر آینده‌اش را شستشوی مغزی می‌دهد در حالی که سعی می‌کند بچه‌های شوهر آینده‌اش را بترساند، در حالی که یک لپرکان در اطراف پرسه می‌زند و مقداری طلا در جایی پنهان کرده است، و بچه‌ها باید پدرشان را متقاعد کنند که نامزدش در واقع یک بانشی است. چیزی مثل این. خیلی چیزها برای درک کردن وجود دارد، بدون هیچ پاداشی، و همه چیز درباره بازیگری و جلوه‌های ویژه این یکی را دشوار می‌کند -- اگر نه غیرممکن -- برای مراقبت از هر دو طرف، به طوری که به طور قابل پیش‌بینی، به پایان می‌رسد.