سیزده روح

در این بازسازی از فیلم کیتش ویلیام کسل (که عینک‌های مخصوصی را برای تماشای ارواح توسط تماشاگران می‌طلبید)،

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد سطح شدید خشونت در فیلم و ضرورت آن بحث کنند. آیا می‌توانید فیلم‌های دیگری را به یاد بیاورید که بدون نمایش خشونت‌های افراطی، ترسناک بوده باشند؟ خانواده‌هایی که این فیلم را تماشا می‌کنند، همچنین می‌توانند در مورد اعتقاد به ماوراءالطبیعه و دلایلی که برخی افراد را به کنترل دیگران وادار می‌کند، گفتگو کنند.

والدین باید بدانند که خشونت در این فیلم بسیار شدید و خشن است و شامل خونریزی فراوان و تصاویر گرافیکی از جراحات است. در سراسر فیلم از الفاظ تند و زننده استفاده شده است و یکی از ارواح به شکل زن برهنه ظاهر می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این بازسازی پرهزینه واقعا اتلاف وقت و استعداد است. اساسا این یک فیلم ترسناک است. مردم از ارواح غافلگیر می‌شوند و توسط آن‌ها مورد حمله قرار می‌گیرند. فرار می‌کنند و ارواح به دنبالشان می‌آیند. دیالوگ‌های زیادی دارند که شبیه به این‌ها هستند: «چه کسی هستی که خودت را خدا می‌دانی؟» و «همین‌جا صبر کن!» و بعد دوباره مورد حمله قرار می‌گیرند. به نظر می‌رسد کسی به فیلمنامه توجه نکرده است. می‌گویند آرتور استاد ریاضی است، اما بعد او را نشان می‌دهند که با انگشتان دستش حساب می‌کند. و صحنه‌ای که نیاز دارد کتی مدت زیادی در حمام بماند، کاری برای شانون الیزابت باقی نمی‌گذارد جز اینکه موهایش را نوازش کند و آب به صورتش بپاشد. نسخه اصلی فیلمنامه ضعیفی داشت، اما به اندازه‌ای ساده بود که تماشای آن از این آشفتگی لذت‌بخش‌تر بود. این بازسازی از فیلم‌های کلاسیک مثل درخشش، پولترگایست و مهمان ناخوانده سرقت کرده است و با این حال موفق شده خسته‌کننده‌تر از ترسناک باشد. اف. موری آبراهام باید اسکارش را بفروشد قبل از اینکه دوباره موافقت کند در چنین فیلمی بازی کند. شخصیت مگی به‌خصوص توهین‌آمیز است. کلیشه «خدمتکار سیاه‌پوست پررو» بیش از ۵۰ سال است که از مد افتاده است.