مرده مثل من

در سریال مرده مثل من، گروهی از مردگان به نام دروگرها روح انسان‌ها را در لحظه‌ای قبل از مرگشان جمع‌آوری می‌کنند. الن ماث در نقش جورجیا لاس، دانشجوی ۱۸ ساله‌ای که از کالج انصراف داده، بازی می‌کند. در قسمت اول سریال، جورجیا در اثر برخورد با صندلی توالت که از ایستگاه فضایی میر افتاده، می‌میرد. در این لحظه او با روب (مندی پاتینکین)، رهبر دروگرها، ملاقات می‌کند و متوجه می‌شود که به جمع آن‌ها ملحق شده است. دروگرها، از جمله میسون (کالم بلو)، رُکسی (جاسمین گای) و دیزی (لورا هریس)، افرادی هستند که با مسائل حل‌نشده مرده‌اند و مسئول جمع‌آوری تعداد مشخصی روح از افرادی هستند که در شرف مرگ هستند. وقتی سهمیه خود را تکمیل کنند، به مرحله بعدی در زندگی پس از مرگ می‌روند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اتفاقاتی که بعد از مرگ رخ می‌دهد صحبت کنند. موضوعات احتمالی شامل مراسم تدفین، سوزاندن جسد، زندگی پس از مرگ، و سنت‌ها، اعتقادات و آیین‌های دیگر مرتبط با مرگ است. نوجوانان دوست دارند چگونه به یاد آورده شوند؟ دوست دارند زندگی‌شان چگونه گرامی داشته شود؟ اعتقادات والدین در مورد زندگی پس از مرگ، سوزاندن جسد و تابوت چیست؟ سنت‌های مربوط به مراسم تدفین چگونه شکل گرفته‌اند؟ فرهنگ‌های دیگر چگونه به مردگان خود احترام گذاشته و با آنها رفتار می‌کنند؟

والدین باید بدانند که شخصیت‌های اصلی در این درام-کمدی همه مرده‌اند. آنها به عنوان «فرشته‌های مرگ» یا ارواح خدمت می‌کنند که روح دیگران را درست قبل از مرگشان جمع‌آوری می‌کنند. بنابراین، تعجبی ندارد که این نمایش در مورد مرگ (در هر قسمت شخصی می‌میرد) و زندگی پس از مرگ است، که ممکن است بینندگان جوان‌تر یا حساس را ناراحت کند. برخی از صحنه‌های مرگ نیز بسیار گرافیکی و به‌طور بالقوه ترسناک هستند. این نمایش همچنین موضوعات سنگینی را از جمله تراجنسیتی و قلدری بررسی می‌کند.

مخاطبان بالغ، سریال مرده مثل من را مجموعه‌ای هوشمند و اندیشه‌برانگیز خواهند یافت که پرسش‌هایی در مورد مرگ، معنویت و موضوعات بسیار دیگر را مطرح می‌کند. اما والدین با فرزندان جوان‌تر که به عنصر علمی-تخیلی/فانتزی این سریال جذب شده‌اند، ممکن است بخواهند تماشای آن را تحت نظارت داشته باشند.