خواب ممنوع

در فیلم «نخواب»، زک (با بازی دومینیک شرود) و شان (با بازی چارلبی دین کریک) زوج جوانی هستند که به دنبال اجاره اولین خانه‌شان هستند. آنها خانه‌ای را درست در آن طرف خیابان از صاحبخانه‌های جدیدشان، وینسنت (با بازی الکس کارتر) و جو مارینو (با بازی دریا د متئو) پیدا می‌کنند. زک و شان به محض اسباب‌کشی، با کابوس‌های شان مواجه می‌شوند — همان نوع کابوس‌هایی که او در کودکی می‌دید. او به سراغ روانشناس سابقش (با بازی کری الویس) می‌رود، اما اوضاع بدتر می‌شود و او شروع به دیدن ارواح در روز هم می‌کند. سپس پدر وینسنت (با بازی الکس روکو) خودکشی می‌کند و شان مورد حمله فیزیکی قرار می‌گیرد. آیا او می‌تواند راز کابوس‌هایش را پیش از اینکه خیلی دیر شود، کشف کند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در «Don't Sleep» صحبت کنند. خشونت تا چه حد شدید است؟ خون تا چه حد نشان داده می‌شود؟ تا چه حد این موضوع حول محور کودکان می‌چرخد؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• فیلم ترسناک است؟ چه چیزی در مورد فیلم‌های ترسناک جذاب است؟
• چگونه رابطه جنسی در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟ آیا روابط عاشقانه هستند؟
• آیا تا به حال خواب‌های مکرر یا کابوس‌های آزاردهنده داشته‌اید؟ با آن‌ها چگونه برخورد کردید؟

والدین باید بدانند که فیلم «خواب ممنوع» یک فیلم ترسناک در مورد مردی است که کابوس‌های وحشتناکی را که در کودکی تجربه کرده، دوباره از سر می‌گذراند و این کابوس‌ها به زندگی واقعی او راه پیدا می‌کنند. انتظار می‌رود صحنه‌های خشونت‌آمیز متعددی، تصاویر کابوس‌وار و کودکی در خطر (و همچنین دریافت شوک الکتریکی) به همراه مقداری خون، سر بریده و خودکشی را ببینید. چند شخصیت در فیلم می‌میرند. چند صحنه‌ی جنسی و اغواگری وجود دارد، اما معمولاً از نمای نزدیک و بدون برهنگی نشان داده می‌شوند. شخصیت‌ها همدیگر را می‌بوسند و یک جمله‌ی کنایه‌آمیز نیز وجود دارد. زبان فیلم تند است و از کلمات «ف--ک» و «ش--ت» و کلمات دیگر استفاده می‌شود. نوشیدن الکل در جمع نیز نشان داده می‌شود. نه تنها فیلم بد ساخته شده، بلکه احساس بیگانگی می‌دهد، انگار که توسط کسی ساخته شده که قبلاً با انسان‌ها وقت نگذرانده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم ترسناک با ظاهر ارزان و بازیگری ضعیف، کاملا بی‌معنی است و بیشتر آزاردهنده و خجالت‌آور است تا ترسناک؛ و به طور مستقیم در دسته‌بندی «چه فکری می‌کردند؟» قرار می‌گیرد. فیلم «خواب ممنوع» با نقل قولی از نیچه شروع می‌شود که به نظر ارتباطی با موضوع فیلم ندارد. سپس، رفتار شخصیت‌ها به قدری غیرانسانی است که ممکن است بینندگان را به شکلی که فیلم قصد آن را نداشته، آشفته کند. شخصیت اصلی ظاهراً یک دانشجوی حقوق است، اما به نظر می‌رسد بیشتر وقت خود را مقابل آینه می‌گذراند و موهای ژولیده و ریش سه روزه‌اش را مرتب می‌کند تا اینکه درس بخواند.همهٔ دیگران - از جمله مادر و بهترین دوست شخصیت اصلی - مدام رفتاری مشکوک و/یا گناه‌آلود از خود نشان می‌دهند و به‌طور مرتب حرف‌های نامناسب و عجیبی می‌زنند. میکس صدا در فیلم بسیار ضعیف است و از جلوه‌های دیجیتال ارزان و پرش‌های ناگهانی برای ترساندن تماشاگر استفاده شده است. همچنین سرنخ‌های کاملاً غیرمنطقی در فیلم وجود دارند که با افشای نهایی داستان، بی‌معنی و بی‌ارزش می‌شوند. حتی تیتراژ پایانی هم عجیب است، با یک آهنگ نامناسب و عکس‌های ثابت از فیلم. متاسفانه این آخرین حضور سینمایی روکو (پدرخوانده) بود؛ او شایستهٔ بهتر از این بود.