در گرمای شب

بر اساس رمان ۱۹۶۵ و فیلم ۱۹۶۷ با همین عنوان، در گرماي شب (۱۹۸۸-۱۹۹۵) مجموعه‌ای درام با موضوع پلیسی است که در شهر خیالی اسپارتا، میسیسیپی اتفاق می‌افتد. وقتی کارآگاه پلیس ویرجیل تیبس (هاوارد رولینز) برای شرکت در مراسم خاکسپاری مادرش به اسپارتا بازمی‌گردد، رئیس پلیس ویلیام گیلسپی (کارول اوکانر) او را متقاعد می‌کند که در اسپارتا بماند و رئیس کارآگاهان محلی شود. به دلیل برخی تنش‌های نژادی در تیم و عدم آموزش کافی افسران مانند کاپیتان بابا اسکینر (الن اتری)، پارکر ویلیامز (دیوید هارت)، جونیور آبرناتی (کریستین لبلانک) و لونی جمیسون (هیو اوکانر)، هدایت تحقیقات همیشه آسان نیست. تیبس و گیلسپی هم همیشه با هم هم‌عقیده نیستند. اما تعهد آن‌ها به اجرای قانون باعث می‌شود که از مشکلات فراتر روند و پرونده‌هایشان را یکی یکی حل کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد جنوب صحبت کنند. برخی از کلیشه‌های این منطقه چیست؟ آیا این مجموعه آن‌ها را تقویت می‌کند یا به چالش می‌کشد؟
• برخی از تفاوت‌های سریال‌های پلیسی تلویزیونی ۲۵ یا ۳۰ سال پیش با سریال‌های امروزی چیست؟ آیا سبک داستان‌گویی است؟ میزان خشونت؟ یا موضوع سریال؟
• چه چیزهایی را می‌توان از برنامه‌های تلویزیونی که سال‌ها پیش پخش شده‌اند، آموخت، حتی اگر برای اهداف آموزشی طراحی نشده باشند؟

والدین باید بدانند که سریال کلاسیک پلیسی در گرمای شب (1988-1995) از نظر استانداردهای امروزی نسبتا ملایم است اما همچنان موضوعات متنوعی را برای بزرگسالان مطرح می‌کند، از جمله نژادپرستی، تعصب، خیانت، تجاوز و رابطه جنسی با محارم. صحنه‌های خشن وجود ندارد، اما اسلحه قابل مشاهده است و اجساد نشان داده می‌شوند. همچنین حاوی برخی کنایه‌های جنسی ملایم و نوشیدن گاه‌به‌گاه الکل است.

این سریال جنایی فکری و مردمی، نگاهی به جنوب معاصر آمریکا دارد، جایی که تغییر و مدرن شدن اغلب با نگرش‌های نژادپرستانه و تفکرات محافظه‌کارانه همراه است. برای برجسته کردن این تنش‌ها، این سریال به‌طور عمدی به موضوعات بحث‌برانگیزی از جمله رابطهٔ جنسی با خویشاوندان و ایدز می‌پردازد. در این میان، نگرش‌های پایدار جامعه در مورد این موضوعات را نشان می‌دهد و نحوهٔ تغییر آن‌ها را به تصویر می‌کشد. همچنین تلاش می‌کند بدون تکیه بر کلیشه‌های سنتی، این کار را انجام دهد.در طول سال‌ها، شخصیت‌های جدید، تغییر رهبران و دیگر تحولات، این نمایش را برای زمان خود مناسب نگه داشت. با این حال، احتمال زیادی وجود دارد که مخاطبان تلویزیونی امروزی (به خصوص جوان‌ترها) ریتم آن را کمی کند بدانند، به ویژه در مقایسه با درام‌های پلیسی امروزی. ممکن است حس شوخ‌طبعی آن هم کمی قدیمی به نظر برسد. با این حال، کسانی که این نمایش را تماشا می‌کنند، نگاهی دقیق به زندگی در جنوب بیش از ۲۵ سال پیش خواهند داشت.