ضربات

«بیاتس» در سال ۱۹۹۴ اتفاق می‌افتد و داستان دو نوجوان اسکاتلندی به نام‌های جانو (کریستین اورتگا) و اسپنِر (لورن مک‌دونالد) را روایت می‌کند. این دو با وجود دوستی صمیمی، به‌زودی قرار است راه‌های متفاوتی را در پیش بگیرند. آن‌ها با آگاهی از پایان دوستی‌شان، تصمیم می‌گیرند به یک مهمانی غیرقانونی بروند تا «بهترین شب زندگی‌شان» را تجربه کنند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد مصرف الکل و مواد مخدر در فیلم "بیتس" صحبت کنند. آیا عواقبی وجود دارد؟ آیا آن را جذاب و فریبنده نشان می‌دهد؟»
• «در مورد استفاده از الفاظ و کلمات تند و زننده در این فیلم صحبت کنید. آیا این استفاده ضروری بود یا اغراق‌آمیز؟ چه تاثیری بر فیلم داشت؟»
• درباره دوستی جانو و اسپنِر صحبت کنید. چه چیزی باعث شد که آنها دوستان خوبی باشند؟ چه چیزی باعث از بین رفتن دوستی‌شان شد؟ اگر رسانه‌های اجتماعی در آن زمان وجود داشتند، آیا این موضوع می‌توانست متفاوت باشد؟ آیا شما در طول سال‌ها با دوستانتان ارتباطتان را از دست داده‌اید؟ اگر این‌طور است، دلایل آن چه بود؟

والدین باید بدانند که فیلم «بیتس» — یک درام-کمدی اسکاتلندی فوق‌العاده درباره‌ی صحنه‌ی مهمانی‌های غیرقانونی دهه‌ی ۹۰ در بریتانیا — شامل مصرف فراوان مواد مخدر توسط نوجوانان و بزرگسالان است. در مرکز داستان، دو دوست به نام‌های جاننو (کریستین اورتگا) و اسپنر (لورن مک‌دونالد) قرار دارند که به اولین مهمانی غیرقانونی خود می‌روند. شخصیت‌ها قرص اکستازی مصرف می‌کنند و بدون هیچ عوارض منفی، از خود لذت می‌برند. آن‌ها همچنین به‌طور منظم الکل می‌نوشند و بسیاری از شخصیت‌ها سیگار می‌کشند. در یک صحنه، شخصیتی در حالی که تحت تأثیر مواد مخدر است، با ماشین در بزرگراه رانندگی می‌کند و تقریباً تصادف می‌کند. انتظار کلمات زشت و رکیک زیادی را داشته باشید، از جمله «ک*س» و انواع «ف*ک». اصطلاحات عامیانه‌ی محلی اسکاتلندی نیز در فیلم به چشم می‌خورد. همچنین خشونت‌های تکان‌دهنده‌ای وجود دارد. برادر قاچاقچی مواد اسپنر، فیدو (نیل لیپر)، صورت اسپنر را به سمت اجاق داغ هل می‌دهد. شخصیتی دیگر پس از درگیری، با یک لامپ گدازه به سرش ضربه می‌خورد. و در یک مهمانی غیرقانونی، جاننو توسط یک پلیس کتک می‌خورد و با کمردرد و صورت خونین رها می‌شود. با وجود موضوعات بالغانه، فیلم گرمی و مهربانی دارد و دوستی در مرکز آن قرار دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم کمدی-درام مستقل اسکاتلندی خاطرات برخی را زنده می‌کند و برای دیگران جنبه‌های کمتر دیده‌شده‌ی یک فرهنگ فرعی را آشکار می‌سازد. صحنه‌ی رِیو بریتانیایی در دهه‌ی ۱۹۸۰ و اوایل دهه‌ی ۱۹۹۰ شاهد حضور هزاران نفر در گردهمایی‌های غیرقانونی بود که در آن‌ها تا طلوع آفتاب به رقص و پایکوبی و مصرف الکل و مواد مخدر می‌پرداختند. کارگردان، برایان ولش، با موسیقی متن پرشور، لباس‌های ورزشی غیررسمی و گاه نامناسب، و پخش اخبار در پس‌زمینه، به‌خوبی آن دوره را به تصویر کشیده است. آخرین مهمانی رِیو، صحنه‌ای شلوغ و گرم از نوجوانان و جوانانی است که تمام غم‌ها و نگرانی‌هایشان را کنار می‌گذارند و تا صبح به رقص و پایکوبی می‌پردازند. این صحنه شاید طولانی باشد، اما انرژی و تجربه‌ی خارج از بدن شرکت‌کنندگان در مهمانی را به‌خوبی به تصویر می‌کشد. ولش با استفاده از تصاویر رنگی، تنوعی در این فیلم به وجود آورده است که در غیر این صورت به‌طور کامل به رنگ سیاه و سفید فیلمبرداری شده است.فیلم «بیتس» در سال ۱۹۹۴ اتفاق می‌افتد، زمانی که صحنه مهمانی‌های غیرقانونی در حال افول بود، به‌خصوص به دلیل قوانین دولت بریتانیا که تجمعات گسترده‌ای را که در آن موسیقی با «ضرب‌آهنگ‌های تکراری» پخش می‌شد، ممنوع کرده بود. اما برای شخصیت‌های اصلی و شرکت‌کنندگان تازه‌کار در این مهمانی‌ها، جانو و اسپنِر، این داستان همچنین پایان دوستی آن‌ها را رقم می‌زند. این دو در تضاد کامل با یکدیگرند — جانو خجالتی و محتاط، و اسپنِر برون‌گرا و مهربان، اما از محله‌ای بدنام. بین این دو دوست، نوعی محبت ظریف وجود دارد که به ندرت در میان شخصیت‌های نوجوان مرد به تصویر کشیده می‌شود. بیتس داستانی تاثیرگذار از دوستی دوران نوجوانی است که در پس‌زمینه‌ای از موسیقی پرهیجان روایت می‌شود.