جو

در یک شهر کوچک و غم‌انگیز در تگزاس، جو (با بازی نیکلاس کیج) یک کسب‌وکار کوچک و تلخ را اداره می‌کند، جایی که از تبرهای شیمیایی برای کشتن درختان جنگل استفاده می‌کند تا بتواند آن‌ها را با درختان قوی‌تر جایگزین کند. او بر گروهی از کارگران نظارت دارد، و علی‌رغم سختی کار، همه به او احترام می‌گذارند. همه اهالی شهر جو را می‌شناسند و می‌دانند که می‌توانند به او اعتماد کنند، علی‌رغم گذشته خشونت‌آمیز و دوران زندان او. وقتی گاری جوان (تای شرایدن) برای کار پیش جو می‌آید، جو چیزی ارزشمند در او می‌بیند و قبول می‌کند. متاسفانه، پدر مست و بیرحم گاری شروع به ایجاد دردسر می‌کند، و جو خود را در نقش مراقب گاری می‌یابد. اما یک دشمن قدیمی جو به دنبال انتقام است، و جو باید خود را از روی آوردن به خشونت بازدارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت جو صحبت کنند. این خشونت چه تأثیری دارد؟ چه چیزی در مورد شخصیت‌ها به شما می‌گوید؟ چگونه با چیزی که در یک فیلم ترسناک می‌بینید، مقایسه می‌شود؟ کدام یک ناراحت‌کننده‌تر است و چرا؟
• «چرا فکر می‌کنید این شخصیت‌ها اینقدر الکل مصرف می‌کنند و سیگار می‌کشند؟ پیامدهای آن چیست؟ آیا این رفتارها به نظرتان واقع‌گرایانه است؟»
• «در مورد رابطه گری با پدرش که رفتاری خشونت‌آمیز داشت، چه فکری می‌کنید؟ واکنش دیگر اعضای خانواده‌اش در قبال او چگونه بود؟ آیا فکر می‌کنید راهی برای بهتر شدن این وضعیت وجود دارد؟»
• «درباره جو چه فکری می‌کنید؟ آیا می‌توان بدی‌هایش را به خاطر کارهای خوبش نادیده گرفت؟ آیا او الگوی مناسبی برای گری است؟»

والدین باید بدانند که جو یک درام مستقل شدید و اغلب خشن است که نیکلاس کیج در آن ایفای نقش می‌کند و دیوید گوردون گرین آن را کارگردانی کرده است. این فیلم بر اساس رمانی از لری براون ساخته شده است. محتوای خشونت‌آمیز شامل مبارزه، اسلحه و خون است، همچنین صحنه‌های ناراحت‌کننده‌ای از تهدید و کتک زدن پدر به پسر ۱۵ ساله‌اش و خشونت خونی با سگ‌ها وجود دارد. برخی از صحنه‌ها در یک فاحشه‌خانه اتفاق می‌افتند و چند صحنه شامل تصاویر جنسی قوی و همچنین صحبت‌های جنسی زیادی هستند. زبان فیلم تند است و کلمات «لعنتی» و «خر» به طور منظم استفاده می‌شوند. شخصیت اصلی الکلی است و مست می‌کند و به پسر ۱۵ ساله‌ای آبجو می‌دهد. پدر پسر الکلی خشن و خشنی است که در حالت مستی قادر به اعمال خشونت شدید است. شخصیت اصلی همچنین به طور منظم سیگار می‌کشد و به شدت معتاد نشان داده می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

شرایدن جوان (که در فیلم‌های «درخت زندگی» و «گل و لای» نیز حضور داشته) در نقشی عاطفی و دشوار، بازی درخشانی ارائه می‌دهد. اما نیکلاس کیج است که پس از دو دهه بازی در فیلم‌های نه‌چندان خوب، بار دیگر ثابت می‌کند که یک بازیگر واقعی است و می‌تواند خود را به مرزهای خطرناکی برساند. گری پولتر، که در نقش پدر بداخلاق گری واقعاً ترسناک است، یک مرد بی‌خانمان محلی بود که قبلاً هرگز بازیگری نکرده بود و بعد از پایان فیلم‌برداری درگذشت.«دیوید گوردون گرین، کارگردان، زمان خود را بین کمدی‌های عامه‌پسند (پاین‌اپل اکسپرس، سیتر) و درام‌های عمیق و شاعرانه (فرشتگان برفی، شاهزاده‌ی آوالانچ) تقسیم کرده است، اما این اولین باری است که او به دنیایی خشونت‌بار و ناامیدکننده مانند فیلم جو وارد می‌شود. خوشبختانه، گرین همچنان ناظر و دقیق است و نه تنها جهانی زنده و خودبسنده خلق می‌کند، بلکه آن را با شخصیت‌های جذاب و آسیب‌دیده پر می‌کند. گرین به نظر می‌رسد که انسانیت آن‌ها را درک می‌کند، فارغ از اینکه چقدر پست به نظر برسند.»