یخ‌زده

دانشجو کالج دان (کوین زیگرز)، بهترین دوستش جو (شاون اشمور) و دوست دخترش پارکر (اما بل) برای یک سفر اسکی آخر هفته می‌روند. چون پارکر مبتدی است، بیشتر روز را در تپه‌های کوچک می‌گذرانند. با نزدیک شدن شب و طوفان، آن‌ها تصمیم می‌گیرند یک بار دیگر از تپه‌ها بالا بروند. متاسفانه، به دلیل یک سری سوءتفاهم و این واقعیت که آن‌ها با رشوه سوار تله‌اسکی شدند به جای خرید بلیط، در نیمه راه کوه گیر می‌افتند، چون پیست اسکی برای یک هفته تعطیل می‌شود. تله‌اسکی خیلی بلند است و خیلی سرد. کابل آن تیز است و در جنگل گرگ وجود دارد. این سه نفر چگونه از این وضعیت ترسناک خلاص می‌شوند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد راه‌هایی که می‌توانست از بروز این مشکل جلوگیری کند، صحبت کنند. آیا ارتباط بهتر می‌توانست کمک کند؟ گوش دادن بهتر؟
• این خشونت در فیلم چه تاثیری بر شما گذاشت؟ آیا ترسناک بود؟ کدام قسمت وحشت‌آورترین بود؟ آیا متوجه شدید که بعضی از صحنه‌های خشونت‌آمیز در فیلم به نمایش درآمدند یا خیر؟
• شخصیت‌های سه‌گانه فیلم رابطه‌ای عجیب و غریب دارند. دو پسر بهترین دوستان هم هستند و دوست‌دختر یکی از پسران تلاش می‌کند که بین آن‌ها فاصله نیندازد. آیا تا به حال در زندگی واقعی چنین تنش‌های عاشقانه‌ای را تجربه کرده‌اید؟

والدین باید بدانند که فیلم «منجمد» یک تریلر/وحشت از کارگردان آدام گرین است که فیلم قبلی او یک فیلم کمدی اسلشر به نام «هچت» بود. این فیلم بسیار جدی‌تر است؛ پر از تعلیق دردناک و موثر است، اما در عین حال هوشمندانه نیست. این فیلم از آن دست فیلم‌هایی است که تماشاگران معمولا دو قدم از شخصیت‌ها جلوتر هستند. فیلم سهم خود از خون و خشونت را دارد، به خصوص در نیمه دوم. زبان فیلم نسبتا قوی است و از کلمات «لعنتی» و «خرابکاری» در آن استفاده شده است. شخصیت‌ها، که همگی دانشجوی کالج هستند، سیگار می‌کشند و به ماری‌جوانا اشاره می‌شود. تماشاگران ممکن است همزمان بسیار مضطرب و عصبانی شوند. این فیلم بسیار پرتنش است، اما در مقایسه با بسیاری از فیلم‌های دیگر ژانر وحشت، نسبتا ملایم است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

آدام گرین کارگردان با فیلم هکتی به ژانر وحشت وارد شد، فیلمی که با نگرش درست ساخته شد و سرگرم‌کننده است. فیلم بعدی او فروزن جدی‌تر است و به اندازه‌ی هکتی سرگرم‌کننده نیست. قطعاً تعلیق در فیلم وجود دارد و می‌تواند آزاردهنده باشد. اما تقریباً تمرین خالی است، چون خود فیلم محتوای زیادی ندارد.از یک طرف، شخصیت‌ها هرگز باهوش به نظر نمی‌رسند و تقریباً همیشه دو قدم از مخاطب عقب‌تر هستند. (برخی از موقعیت‌هایی که خودشان را در آن قرار می‌دهند می‌تواند آزاردهنده باشد.) علاوه بر این، ایده صندلی آسانسور گیر کرده از نظر بصری خیلی پویا نیست. بنابراین گرین به تعداد زیادی از سکانس‌های نشستن و صحبت کردن متوسل می‌شود تا تعلیق را بشکنند و اگرچه این سکانس‌ها گاهی لذت‌بخش هستند، اما دقیقاً شکسپیر نیستند. به عبارت دیگر، فیلم جریان خوبی دارد و می‌داند چطور هیجان ایجاد کند، اما شخصیت‌ها، موقعیت و دیالوگ‌ها کمی کشدار هستند.