اعمال تصادفی خشونت

در فیلم "اعمال تصادفی خشونت"، خالق کتاب‌های مصور تاد والکلی (جسی ویلیامز) و ناشرش عزرا (جی باروشل) با عنوان مستقل درجه R خود به نام Slasherman که بر اساس یک پرونده واقعی بود، موفقیت بزرگی کسب کردند. برای تبلیغ آخرین شماره این کتاب، تاد و عزرا به همراه دوست‌دختر تاد، کتی (جوردانا بریستر) و دستیارش، آرورا (نیم ویلسون) سفری جاده‌ای را آغاز می‌کنند. آنها از منطقه کوچک و اصلی قاتل واقعی عبور می‌کنند. کتی امیدوار است کتابی درباره قربانیان قاتل بنویسد، در حالی که تاد بی‌فایده به دنبال پایان مناسب برای داستان خود است. متاسفانه، یک سری قتل‌های جدید اتفاق می‌افتد و صحنه‌های جرم به طور ترسناکی شبیه صحنه‌هایی از کتاب‌های مصور تاد هستند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت به تصویر کشیده شده در فیلم «اعمال تصادفی خشونت‌آمیز» صحبت کنند. چه میزان از آن شوکه‌کننده است و چه تأثیری بر شما داشت؟ همچنین می‌توان در مورد تأثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان گفتگو کرد.
• آیا هنر زندگی را تقلید می‌کند، یا زندگی از هنر تقلید می‌کند؟ یا شاید ترکیبی از هر دو باشد؟ چگونه و چرا؟
• آیا این فیلم ترسناک است؟ جذابیت فیلم‌های ترسناک در چیست؟
• تفاوت کتی که می‌خواهد درباره‌ی قربانیان بنویسد و تاد که از خشونت برای کتاب کمیک خود بهره می‌برد در چیست؟ چرا فکر می‌کنید این کتاب کمیک تا این حد موفق بوده است؟
• این فیلم در چه مواردی با کتاب مصوری که بر اساس آن ساخته شده، متفاوت است؟

والدین باید بدانند که فیلم «اعمال تصادفی خشونت‌آمیز» که توسط جِی باروشل، بازیگر فیلم، کارگردانی شده است، یک فیلم اسلشر فراداستانی است که بر اساس یک کتاب مصور با همین نام در سال ۲۰۱۰ ساخته شده است. خشونت در این فیلم بسیار شدید و خونین است و شامل چندین صحنه قتل با چاقو، اسلحه و قمه، و همچنین خفه کردن است. در این فیلم با تصاویری از اجساد، سرهای بریده، بدن‌های بی‌سر، احشاء و موارد دیگر مواجه می‌شوید. همچنین تصاویر کتاب‌های مصور شامل برهنه‌گی مختصری از زنان (قربانیان خونین) می‌شود. الفاظ نامناسب نیز در فیلم استفاده می‌شود که شامل کلمات "کـثـافـت"، "ایـن مـنـحـرف" و "عیسی مسیح" (به عنوان یک ناسزا) می‌شود. نوجوانان در فیلم ماری‌جوآنا می‌کشند و سیگار کشیدن نیز نشان داده می‌شود. پیام فیلم درباره تقلید هنر از زندگی، چندان واضح نیست.

اقتباس جی باروشل از یک کتاب کمیک در سال 2010، پر از صحنه‌های خونین و چند شخصیت قابل ارتباط است. اما موضوع اصلی آن، تفکری فراداستانی درباره خشونت در رسانه‌ها و زندگی واقعی است که به طرز عجیبی سطحی باقی مانده است. در حالی که فیلم «اعمال تصادفی خشونت» با نگاهی جذاب به رابطه تاد و کتی آغاز می‌شود، گویی قرار است به توسعه شخصیت‌ها متعهد باشد. قطعا شخصیت‌های فیلم - از جمله عزرا و آرورا - سرگرم‌کننده و/یا دوست‌داشتنی هستند، اما طولی نمی‌کشد که متوقف می‌شوند و پیش نمی‌روند. برای مثال، بن‌بست نویسندگی تاد، پویاترین یا بصری‌ترین چیز نیست، و عزرا چیزی بیش از یک آفت نیست که همیشه تاد را برای تمام کردن کتابش تحت فشار قرار می‌دهد.علاوه بر این، تفاوت میان کتاب همدلانه کتی درباره قربانیان و کتاب مصور تاد درباره قاتل که بهره‌برداری‌گرایانه است، باید داستان و شخصیت‌ها را به سمت کشمکش‌های دراماتیک بیشتری سوق می‌داد. اما فیلم «اعمال تصادفی خشونت‌آمیز» هیچ‌گاه به عمق نمی‌رود. وقتی قتل‌ها آغاز می‌شوند، همه آنها شخصیت‌های جدیدی هستند که لحظاتی قبل معرفی شده‌اند، بنابراین هیچ ارتباط عاطفی برای بینندگان ایجاد نمی‌شود. در نهایت، تفسیر فیلم درباره خشونت تنها در دایره‌ای باطل از تقلید زندگی از هنر و هنر از زندگی می‌چرخد، بی‌آنکه ایده خاصی را مطرح کند. البته طرفداران خشونت و خونریزی از قتل‌های خلاقانه فیلم لذت خواهند برد، اما «اعمال تصادفی خشونت‌آمیز» قول می‌دهد و می‌توانست بسیار بیشتر از این باشد.