علف‌های وحشی

The Wild Bunch

۷.۹۱۹۶۹۱۳۵ دقیقه

۱۸+

مناسب برای بالای ۱۸ سال

درباره فیلم

فیلم وسترن خشن دهه ۶۰ با صحنه‌های نوشیدن الکل و روابط جنسی.

تصاویر فیلم

نقد و بررسی فیلم علف‌های وحشی محصول سال 1969 | چی‌بینو

پیشنهادهای مشابه

نمایش همه

نقد و بررسی

معتبر: این تحلیل‌ها بهترین و دقیق‌ترین نتایج رو دارن! ما داده‌های کافی و باکیفیت داشتیم و هوش مصنوعی ما نتایج مناسبی رو برای این دسته از فیلم‌ها بهمون داده.

خشونت: خیلی زیاد

در ابتدای فیلم، دستور نمادین «اگر حرکت کردند، بکشیدشان» شنیده می‌شود که نشان‌دهنده‌ی پذیرش شادمانه‌ی خشونت و هرج و مرج در آن است. بسیاری از مردان، زنان و کودکان به‌طور خشونت‌آمیز و خونین، عمدتاً با شلیک گلوله، کشته می‌شوند. بسیاری از این صحنه‌ها با سرعت‌های مختلف آهسته نمایش داده می‌شوند و بر خون فواره‌ای از زخم‌ها تأکید می‌کنند. دیوارها با خون پوشیده شده‌اند. مردان زخمی از هوا به پرواز درمی‌آیند، به‌وسیله‌ی انرژی گلوله‌هایی که به آن‌ها اصابت می‌کند، پرتاب می‌شوند. برخی از ارتفاعات سقوط می‌کنند و می‌میرند. کودکان در حالی که عقرب‌ها را تماشا می‌کنند که توسط هزاران مورچه‌ی گرسنه زنده‌زده می‌شوند، می‌خندند، سپس با شادی آن‌ها را به آتش می‌کشند. جایزه‌بگیران افراد بی‌گناه را می‌کشند، سپس دندان‌های طلای آن‌ها را می‌دزدند و جیب‌هایشان را برای پیدا کردن اشیاء باارزش جستجو می‌کنند. کودکان خندان مرد خون‌آلودی را که توسط یک ماشین کشیده می‌شود، تعقیب می‌کنند. زنی به مردش خیانت می‌کند و او را برای یک رهبر ثروتمندتر و قدرتمندتر سیاسی ترک می‌کند. بسیاری از اسب‌ها در طول تیراندازی‌ها و زمانی که گروهی از افراد مسلح از تپه‌ای پایین می‌آیند، سقوط می‌کنند. بعد از انفجار یک پل، مردان و اسب‌ها به آب زیر آن سقوط می‌کنند. (یک اسب به‌وسیله‌ی آوار بیهوش شد و ظاهراً غرق شد.) خشونت مورد احترام و ستایش قرار می‌گیرد و تا حد صداهای همراه با هر نوع شلیک گلوله، مورد تجلیل قرار می‌گیرد. مردی زخم بزرگی روی پایش دارد. لوکوموتیو با بخار کامل به واگن‌های ثابت راه‌آهن برخورد می‌کند و باعث مجروح شدن مردان و اسب‌ها می‌شود. گلوی یک مرد در دید کامل بریده می‌شود. قاتلان از افراد به‌عنوان سپر انسانی در برابر گلوله‌های پرنده استفاده می‌کنند.

ترس: خیلی زیاد

در صحنه‌ای از این مستند، کودکان عقرب‌های زنده را داخل لانه مورچه‌ها می‌اندازند که ممکن است برای برخی از بینندگان ناراحت‌کننده باشد. در نمای نزدیک، می‌بینیم مورچه‌ها عقرب‌ها را از پا درمی‌آورند.

ناهنجاری اجتماعی: زیاد

این فیلم حاوی صحنه‌هایی از خشونت شدید، مصرف الکل، سیگار کشیدن و روابط نامناسب است که ممکن است با ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی جامعه ما در تضاد باشد. به عنوان مثال، شخصیت‌ها مرتباً درگیر درگیری‌های خشن و مصرف الکل هستند، که می‌تواند تاثیر منفی بر بینندگان بگذارد. همچنین، استفاده از الفاظ رکیک و صحنه‌های نامناسب، این فیلم را برای تماشای خانوادگی نامناسب می‌کند.

الگوی مثبت: خیلی کم

اعضای این گروه دزدی و قاتل، مشروب‌خوار و معاشر زنان خیابانی هستند و جز رمانتیک‌گرایی نوستالژیک پکینپا، چیزی برای رستگاری‌شان وجود ندارد. یکی از شخصیت‌ها به‌عنوان بزِ یهودا توصیف شده، حیوانی که آموزش می‌بیند تا گله‌اش را به کشتارگاه ببرد، درحالی‌که خودش اجازه زندگی دارد. این گروه گاهی اخلاق‌گرا و گاهی غیراخلاقی عمل می‌کند. در یک مورد، آن‌ها یکی از اعضای خود را در تیراندازی رها می‌کنند تا بمیرد، اما در مورد دیگر، حتی به فکر رها کردن مردی که تا حد مرگ کتک خورده هم نیستند. بعدتر، انگار در نمایشی از سرکشی، برمی‌گردند تا او را نجات دهند، اما خیلی دیر شده است. یکی از اعضای قاتل گروه فکر می‌کند از ارتش قاتل مکزیکی بهتر است، چون «ما کسی را نمی‌آویزیم.»

پیام مثبت: کم

دزدها در حالی که وسایل دیگران را می‌دزدند و زنان و کودکان را می‌کشند، وانمود می‌کنند که شرافت دارند. همه فاسد و فاسق هستند. حتی مادرت هم به تو خیانت خواهد کرد. مهم این نیست که قول بدهی، مهم این است که به چه کسی قول می‌دهی که تعیین می‌کند آیا باید به قولت پایبند باشی یا نه. قتل و دزدی می‌تواند سرگرمی خنده‌داری باشد.

خلاصه فیلم

ویرایش

در روزهای پایانی غرب وحشی، فیلم THE WILD BUNCH با سرقت از دفتر راه‌آهن یک شهر کوچک آغاز می‌شود. پنج دزد که خود را به عنوان سربازان آمریکایی جا زده‌اند، توسط افراد مسلح استخدام‌شده توسط راه‌آهن مورد کمین قرار می‌گیرند. یک تیراندازی خونین رخ می‌دهد و مردان، زنان، و کودکان شهر در میان آتش متقابل گرفتار می‌شوند. بعد از آن، صاحب راه‌آهن عصبانی است که Pike Bishop (ویلیام هولدن)، رهبر گروه شورشی "باند وحشی"، با بیشتر اعضای گروهش فرار کرده است. هیچ توجهی به شهروندان کشته‌شده و مجروح نشده و این موضوع، پایه‌ی بدبینانه‌ی فیلم را شکل می‌دهد، مبنی بر اینکه مردم خودخواه هستند و تنها به قدرت، پول، و رابطه‌ی جنسی و -- برای تعداد کمی از فردگرایان باقی‌مانده در روزهای افول غرب وحشی -- خودمختاری علاقه دارند. دکه (رابرت رایان)، شریک سابق پایک، توسط راه‌آهن از زندان آزاد شده تا پایک را بکشد و او ممکن است تنها شخصی در فیلم باشد که چیزی شبیه وجدان دارد. پایک و گروهش سلاح‌هایی را از ارتش آمریکا می‌دزدند برای گروهی از افسران فاسد ارتش فدرال مکزیک که سعی در سرکوب انقلاب مکزیک دارند. به زودی آمریکایی‌ها و شکارچیان جایزه‌بگیر راه‌آهن به دنبال بیسکوپ و گروهش هستند و آنها را به لانه‌ی فدرالی‌های غیرقابل اعتماد می‌فرستند تا از آنها محافظت کنند. یک کشتار اجتناب‌ناپذیر و حماسی اردوگاه غبارآلودشان را در خون قرمز تیره‌ی فیلم می‌شوید.

درباره این موارد گفتگو کنید

خانواده‌ها می‌توانند در مورد تاثیر تماشای خشونت هنری بر بینندگان صحبت کنند. آیا استفاده از حرکت آهسته و خون قرمز روشن در فیلم «باند وحشی» خشونت را وحشتناک‌تر نشان می‌دهد، یا استفاده از تکنیک‌های سینمایی چشمگیر توجه بیننده را از کشتار به تحسین هنر فیلمسازان منحرف می‌کند؟
این فیلم القا می‌کند که همه افراد، حتی کودکان، فاسد و خشن هستند. آیا با این دیدگاه موافقید؟
دیدن خشونت در فیلم‌ها آیا باعث می‌شود که بیننده در مواجهه با خشونت واقعی کمتر وحشت‌زده شود و احتمال خشونت‌طلبی او بیشتر شود؟

آنچه والدین باید بدانند

ویرایش

والدین باید بدانند که فیلم دسته وحشی، وسترنی محصول ۱۹۶۹ به کارگردانی سم پکین‌پا است. این کارگردان به خاطر ساختن تصاویر سینمایی بدبینانه و خشونت‌آمیزی که بدترین جنبه‌های طبیعت انسان را به نمایش می‌گذارند، شناخته شده است. این فیلم شامل چندین کشتار باله‌وار و آهسته است که در آن مردان، زنان و کودکان کشته می‌شوند، گاهی در نمای نزدیک، با حداکثر استفاده از خون تقلبی، به گونه‌ای که برای مخاطبان امروزی ممکن است شبیه به طنز به نظر برسد. «قهرمانان» این فیلم اعضای یک گروه دزد و قاتل هستند که مشروب می‌خورند و با روسپی‌ها معاشرت می‌کنند، و چیزی برای نجات آنها وجود ندارد به جز رمانتیک‌سازی نوستالژیک پکین‌پا از آنها. یک قاتل گروگان‌ها را با اسلحه تهدید می‌کند و در اقدامی تحقیرآمیز جنسی، زبانش را در گوش یک گروگان زن می‌گذارد. قاتلان از مردم به عنوان سپر انسانی در برابر گلوله‌های شلیک شده استفاده می‌کنند. الفاظی مانند «بی‌شرف»، «احمق»، «لعنتی» و «خر» در فیلم به کار رفته است. سینه یک مادر شیرده در نمای نزدیک نشان داده می‌شود. مردی دستش را داخل پیراهن زنی می‌کند تا سینه‌اش را لمس کند. مردان سیگار برگ می‌کشند. مردم ویسکی و شراب می‌نوشند و به وضوح مست می‌شوند. انجمن فیلم آمریکا در ابتدا در نظر داشت به دلیل خشونت شدید فیلم، درجه سنی X به آن بدهد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم چه نکات مثبتی دارد

تماشای این فیلم ۱۴۵ دقیقه‌ای ممکن است مثل طولانی‌ترین سال زندگی‌تان به نظر برسد؛ اگرچه در زمان اکران اولیه به عنوان شاهکاری اعلام شد، اما مورد انتقاد شدید منتقدان نیز قرار گرفت. یک چیز قطعی است: خشونت فراوان است و اگرچه امروز کمتر از زمان اکران شوک‌آور است، اما همچنان هم دفع و هم مسحور می‌کند. پکینپا گفت که می‌خواست تماشاگران وحشت واقعی خشونت را احساس کنند و کلیشه‌های تصفیه‌شده فیلم‌های وسترن قدیمی را رد کنند. اما او این موضوع را با کنار گذاشتن ظرافت‌های هنری و ضربه زدن به سر مخاطب بیان کرد. فیلم با صحنه‌ای از گروهی از کودکان خندان آغاز می‌شود که با شادی نظاره‌گر هزاران مورچه هستند که چند عقرب بدشانس را می‌خورند. این کودکان چه نوع کودکانی هستند؟ پاسخ پکینپا؟ "کودکان معمولی." بقیه فیلم دفاع او از این نتیجه است. بیش از دو ساعت بعد، دو مرد قاتل پس از نجات از کشتاری که دوستان مجرم، سربازان فاسد و زنان و کودکان بی‌گناه را کشت، به طور کنترل‌نشده‌ای می‌خندند. بنابراین کدام یک از این گروه‌های پرخاشگر و خشونت‌آمیز مورد اشاره عنوان فیلم است؟ کودکان سادیسمی، فدرالی‌های "وحشی" یا شکارچیان جایزه راه‌آهن "وحشی"؟ یا آیا منظور شورشیان مسن رمانتیک‌شده است؟ اصطلاح "وحشی" با معنای دلپذیر و دوست‌داشتنی طنین‌انداز است. این گروه‌ها "وحشی" نیستند. آن‌ها ذاتاً بد هستند.باند وحشی درست بعد از اکران فیلم سرنوشت‌ساز و خشونت‌بار Bonnie and Clyde ساخته شد، در زمانی که تصاویر خبری کشتار جنگ ویتنام هر شب در اتاق‌های نشیمن آمریکایی‌ها پخش می‌شد. با مونتاژهای آهسته و تدوین دقیق کشتار، این فیلم زشتی چنین خشونتی را به شکلی پارادوکسیکال به زیبایی تبدیل کرد، در حالی که با تلاش پکینپا برای نمایش وحشت واقعی خشونت در تضاد بود. اثر کلی این فیلم پرسش‌های پایداری را در مورد اینکه آیا مواجهه با خشونت در فیلم و بازی‌ها، خشونت را در زندگی واقعی پرورش می‌دهد، مطرح می‌کند. در هر صورت، بچه‌ها ممکن است در حیرت بمانند که کدام‌مان مورچه هستیم و کدام‌مان عقرب.