«روزنوشت‌های بسکتبال»

یادداشت‌های بسکتبال" روایت داستانی از دوران بلوغ جیم کارول (با بازی لئوناردو دی‌کاپریو)، بازیگر، نویسنده و موسیقی‌دان اهل نیویورک است. کارول فرصت دریافت بورس تحصیلی بر اساس استعداد خود در بسکتبال را رها می‌کند و به همراه دوستانش با انجام جرایم کوچک، هزینه‌های مواد مخدر ارزان مثل استنشاق مواد شیمیایی را تأمین می‌کنند. به زودی آنها به سرقت، دزدی و سرقت خودرو روی می‌آورند تا پول لازم برای خرید هروئین را به دست آورند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که حتی قبل از اینکه سوء مصرف مواد مخدر برای کارول و دوستانش از کنترل خارج شود، آنها در مدرسه یا خانه احترام کمی به اقتدار نشان می‌دهند. این موضوع چگونه آنها را در مسیرشان قرار می‌دهد؟ مرگ بابی چگونه به رفتارهای منفی فزاینده دوستانش کمک می‌کند؟ چرا آنها خود را در مواد مخدری که دیده‌اند دیگران را نابود می‌کند، غرق می‌کنند؟ آیا بازپروری و موفقیت نهایی کارول، اقدامات قبلی او را قابل بخشش می‌کند؟»

والدین باید بدانند که این داستان، نگاهی عمیق و تلخ به گروهی از دوستان نوجوان دارد که به اعتیاد به مواد مخدر دچار می‌شوند، و به همین دلیل احتمالاً فقط برای نوجوانان عاطفی و بالغ مناسب است. در اوایل فیلم، دوستان به شدت تحت تأثیر مرگ ناگهانی دوستشان بابی (به دلیل ابتلا به لوسمی) قرار می‌گیرند. استفاده از الفاظ زشت و ناسزا در این فیلم معمول است، و همچنین صحنه‌های خشونت‌آمیز، از جمله سرقت‌ها و دزدی‌هایی که توسط شخصیت‌های اصلی انجام می‌شود. مردها به طور مرتب به کارول پیشنهاد پول در ازای رابطه جنسی می‌دهند، از جمله مربی او. اگرچه در نهایت عواقبی برای این رفتارها وجود دارد، اما صحنه‌هایی که نشئگی و سرخوشی ناشی از مصرف کوکائین و هروئین را نشان می‌دهند، حس شادی و هیجان را منتقل می‌کنند. یکی از این رؤیاهای ناشی از مصرف مواد مخدر، صحنه‌ای است که در آن شخصیت اصلی با کت بارانی، همکلاسی‌هایش را به ضرب گلوله می‌کشد - صحنه‌ای که پس از حادثهٔ دبیرستان کلمباین مورد بحث قرار گرفت. اثر کلی فیلم به عنوان منبع موفقیت واقعی کارول در زندگی واقعی او نشان داده می‌شود. همچنین حضور لئوناردو دی‌کاپریو و مارک والبرگ در این فیلم، آن را برای نوجوانان جذاب‌تر می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

روزنامه‌های بسکتبال یک ملودرام تمام‌عیار است. بازی دی‌کاپریو یکی از بهترین‌های اوست، بدون هیچ ملاحظه‌ای تشنگی بی‌امان یک معتاد را به تصویر می‌کشد. با حمایت بازیگران نقش مکمل قدرتمند، از جمله مارک والبرگ در نقش دوست معتاد نزدیکش، میکِی، و لورن براکو در نقش مادرش، دی‌کاپریو قادر است همدلی برای شخصیتی را ایجاد کند که به نظر می‌رسد خیلی زود در فیلم، هرگونه حس اخلاقی را از دست می‌دهد.در حالی که شخصیت‌های جوان فیلم فاقد اخلاقیات هستند، خود فیلم این‌گونه نیست. عواقب واضحی برای نوجوانان در نتیجه تصمیم‌گیری‌های نادرستشان وجود دارد. از جهتی، این موضوع فیلم را به یک استعاره اخلاقی قدرتمند برای نوجوانان بزرگ‌تر تبدیل می‌کند و آن‌ها را از خطرات سوءمصرف مواد مخدر و جرم و جنایت آگاه می‌سازد. با این حال، ممکن است این موضوع به‌شدت تحمیل‌شده به نظر برسد و نوجوانان بدبین ممکن است فیلم را بیش از حد شبیه یک سخنرانی جدی تلقی کنند و نکات آن را جدی نگیرند. بازی دی‌کاپریو احتمال این امر را کاهش می‌دهد، اما گاهی اوقات، به‌طور ناخواسته، زندگی فلاکت‌بار یک معتاد را جذاب نشان می‌دهد. در نهایت، با توجه به شهرت بعدی جیم کارول به‌عنوان یک زن‌باره و شب‌گرد، او ممکن است صرفاً نسخه‌ای بدشانس از خود بازیگر به نظر برسد.