فراسکپ

وقتی که فضانورد شجاع جان کریچتون (با بازی بن برودر) از زمین با سفینه آزمایشی فراسکِیپ وان به فضا پرتاب می‌شود، به‌طور اتفاقی از طریق یک کرم‌چاله عبور می‌کند و در آن سوی کهکشان، درست در میانه یک درگیری سیاره‌ای، ظاهر می‌شود. سفینه او نابود می‌شود و کریچتون پناهگاهی در سفینه‌ای زنده و عظیم به نام مویا پیدا می‌کند که توسط گروهی از یاغیان کهکشانی اداره می‌شود. بسیاری از همکاران جدید او هم مثل این فضانورد گمشده، بی‌خانمان هستند و فراسکِیپ ماجراهایشان را دنبال می‌کند در حالی که تلاش می‌کنند به سیاره‌های خانه‌شان بازگردند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد داستان‌های علمی تخیلی گفتگو کنند. تاریخچه این ژانر چیست؟ مضامین و موضوعات رایج آن کدامند؟ چگونه داستان این نمایش با دیگر برنامه‌های تلویزیونی علمی تخیلی محبوب مقایسه می‌شود؟
• آیا گرد هم آوردن این گروه متنوع از گونه‌ها، احتمال بروز تعارضات بین آنها را بیشتر می‌کند؟ چگونه آنها اهداف و برنامه‌های مختلف خود را با هم هماهنگ می‌کنند؟ وقتی با هم همکاری می‌کنند، آیا به این دلیل است که کار تیمی برای گروه بهتر است یا برای رسیدن به اهداف خودشان؟

والدین باید بدانند که در حالی که فارسکِیپ به اندازه برخی از سریال‌های علمی-تخیلی دیگر خشن نیست، اما درگیری‌های زیادی در زیر سطح آن وجود دارد. تقریبا هر شخصیت بخشی از نژادی، جناحی، یا ارتشی است که حداقل یک دشمن سرسخت دارد و اغلب بیشتر. بسیاری از قسمت‌ها حول این درگیری‌ها شکل گرفته‌اند، و خشم و پرخاشگری به عنوان یک عنصر داستانی معمول به کار می‌روند. نبردهای زیادی اتفاق می‌افتند که منجر به جراحت و از دست دادن جان می‌شوند. گاهی اوقات از کلمات نامناسب (مانند "جهنم" و "پیس") استفاده می‌شود، رفتارهای نادر مستی دیده می‌شود، و همچنین تنش‌های جنسی و لباس‌هایی که سینه را نمایان می‌کنند. ظاهر افراطی بعضی از بیگانگان ممکن است کودکان کوچک‌تر را بترساند.

مجموعه تلویزیونی وارداتی استرالیایی شباهت‌هایی با بسیاری از سریال‌های علمی-تخیلی دیگر دارد، با گروهی از ماجراجویان که در حین کاوش در مرزهای کهکشانی با درگیری‌ها و بحران‌ها روبرو می‌شوند. اما این سریال به لطف جلوه‌های ویژه و ارزش‌های تولیدی خود، متمایز است. چند تن از خدمه مویا عروسک‌های ماپت هستند، اما هرگز کمتر از بازیگران انسان زنده به نظر نمی‌رسند. در همین حال، داستان‌های سریال موفق می‌شوند در نقطه‌ای شیرین قرار بگیرند، بین اینکه خیلی جدی بگیرند و به کلی مبتذل شوند. تمایل کرایتون به ارجاع به فرهنگ عامه قرن بیستم، از فیلم جان سخت تا مونتی پایتون، به‌ویژه دلنشین است.فاراسکیپ مجموعه‌ای پیچیده است با شخصیت‌های متنوعی که هر کدام داستان‌های منحصر به فرد خود را دارند و توضیح می‌دهند که چطور و چرا در نهایت به فرار روی آوردند. اما به همان اندازه که این مجموعه سرگرم‌کننده است، عمق آن هم باعث پیچیدگی‌اش می‌شود و تماشاگران تازه‌کار ممکن است در دنبال کردن آن دچار مشکل شوند، چه برسد به درک دلایل مختلف پشت درگیری جناح‌های مختلف، مگر اینکه از ابتدا تماشایش کنند. اما در مجموع، فاراسکیپ برای طرفداران علمی-تخیلی، سفری سرگرم‌کننده، خلاقانه و اندیشمندانه به جهان است.