هانا

هانا (سیرشا رونان) یک دختر معمولی ۱۵ ساله نیست. او در جنگل‌های برفی و دورافتاده فنلاند توسط پدرش، اریک هلر (اریک بانا) بزرگ شده است. پدرش در خانه به او ادبیات جهان، زبان‌شناسی و هر روش کشتنی را که تصور کنید، آموزش داده است. یک روز، او یک دستگاه مرموز را از زیر خاک بیرون می‌آورد و به هانا می‌گوید که اگر "آماده" است، می‌تواند کلید آن را بزند تا حضور او به ماریسا ویجلر (کیت بلانشت)، مامور بلندپرواز سیا، اعلام شود. هانا دستور دارد که به هر قیمتی شده، او را بکشد تا بتواند با پدرش دوباره ملاقات کند. هانا کلید را می‌زند و به این ترتیب، یک بازی گربه و موش در سراسر جهان بین قاتل جوان و آنتاگونیستش آغاز می‌شود. در طول مسیر، هانا متوجه می‌شود که او، پدرش و ماریسا به روشی که هرگز تصور نمی‌کرد به هم مرتبط هستند و از نظر ژنتیکی "غیرعادی" است. اگر هانا موفق شود، ماریسا را خواهد کشت، اما مامور ویجلر از یک مزدور کثیف (تام هالندر) کمک خواسته تا قبل از هر اتفاقی هانا را دستگیر کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد میزان خشونت در فیلم صحبت کنند. آیا همیشه لازم است که نشان داده شود هانا چطور می‌کشد؟ آیا فیلم با خشونت تصویری کمتر بهتر یا بدتر می‌شد؟
• ماریسا می‌گوید که کودکان هم می‌توانند آدم‌های بدی باشند. در مورد محبوبیت قاتلان جوانی مثل هانا و دخترِ ضربه‌زننده، یا حتی کتنیس در کتاب‌های بازی‌های گرسنگی چه فکر می‌کنید؟ چرا جنگجویان زن تا این حد جذابیت دارند؟

والدین باید بدانند که این فیلم اکشن و مهیج به‌طور شگفت‌انگیزی خشن و پر از صحنه‌های خونین است و مرزهای رده‌بندی PG-13 را به چالش می‌کشد. میزان قابل توجهی از خشونت بسیار واقع‌گرایانه در فیلم وجود دارد، حتی اگر بسیاری از سکانس‌های اکشن به شیوه‌ای سبک‌پردازانه و با تدوین سریع فیلمبرداری شده باشند. شخصیت‌ها به انواع مختلف کشته می‌شوند - با تیر و کمان، چاقو، اسلحه، مشت و اشیاء روزمره که به سلاح تبدیل می‌شوند. با این تعداد زیاد کشته و مرگ‌های خونین (از جمله شکنجه و مرگ‌های تلویحی افراد بی‌گناه)، این فیلم برای نوجوانان جوان چندان مناسب نیست. علاوه بر خشونت، برخی صحنه‌های جنسی (شنیدن صدای عشق‌بازی یک زوج متأهل و بوسیدن یا تلاش برای بوسیدن نوجوانان) و الفاظ نامناسب وجود دارد، از جمله یک کلمه "f--k" به یادماندنی. در نهایت، پیام‌های فیلم نسبتاً منفی هستند و این ایده را القا می‌کنند که اگر غریزه کشتن در شما وجود دارد، سرنوشت شما تسلیم شدن به آن است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شب فیلم خانوادگی" ثبت‌نام کنید.

با نگاهی به فیلم‌های قبلی او، از جمله غرور و تعصب و جبران، دشوار است باور کنیم که جو رایت کارگردانی فیلم انتقام‌جویانه و پرهیجان هانا را بر عهده داشته است. اما با پیش‌روی فیلم، لمس‌های امضای او را می‌یابید، به‌ویژه این واقعیت که به رونان اعتماد کرده است، کسی که برای بازی صحنه‌دزدی‌اش در جبران نامزد اسکار شد، تا به‌قدری باورپذیر به قاتل کامل تبدیل شود. اما برخلاف قاتل بددهن مشهور سال ۲۰۱۰، دختر ضربه‌زننده در فیلم کیک-اس، هانا در مورد مهارت‌های دقیق و تیزش خجالتی و دخترانه نیست. او شعار پدرش را، «سازگار شو یا بمیر»، به‌دل گرفته است، اما بیش از حد دستکاری‌کننده نیست. وقتی که درحالی‌که زن مورد نظرش را در آغوش گرفته و می‌گرید، از تسلی واقعی‌ای است که می‌تواند زن مورد نظرش را که برای کشتنش آموزش دیده است، از میان بردارد. رونان واقعاً یکی از بااستعدادترین بازیگران جوان در حال کار در فیلم‌هاست. دیدن او در کنار بلانشت در صفحه نمایش هیجان‌انگیز است، چون می‌دانید که روزی این بازیگر نوجوان به‌اندازه بازیگر بزرگ‌ترش الهی خواهد بود.عشق رایت به موسیقی متن قدرتمند نیز آشکار است. او به‌یادماندنی از کلیر دو لون دبوسی در فیلم «کفاره» استفاده کرد و برای سکانس‌های اکشن سریع در فیلم «هانا»، از کمک گروه موسیقی الکترونیک «شیمی‌برادرز» بهره می‌گیرد، که ریتم‌های بی‌امان (و گاهی سردردآور) آن‌ها به‌خوبی خشونت و سردرگمی بی‌پایان زندگی هانا را در بیشتر فیلم همراهی می‌کنند. بلانشت و بانا همچنان ثابت می‌کنند که می‌توانند خود را در هر شخصیتی غرق کنند، و حیف است که آن‌ها بیش از چند دقیقه در یک قاب حضور ندارند. رایت همچنین استعداد دیگری را به نمایش گذاشته است، جسیکا باردن، که در نقش سوفی، نوجوانی انگلیسی باهوش و با زبانی تند و تیز است که با هانا عجیب و غریب در طول سفر جاده‌ای خانوادگی در مراکش و اسپانیا دوست می‌شود. صحنه‌های باردن با رونان، لحظات موردنیاز طنز را در این ماجراجویی پرتنش به ارمغان می‌آورند.