برداشت تلخ

در سال ۱۹۳۰ اوکراین تحت محاصره ژوزف استالین قرار می‌گیرد، که نیروهای اتحاد جماهیر شوروی را به این کشور می‌فرستد تا مزارع را به وحشت بیندازد و به صورت جمعی اداره کند، و در نتیجه زمین‌داران و خانواده‌هایشان در قحطی‌ای که اکنون به عنوان هولودومور شناخته می‌شود، از گرسنگی می‌میرند. در این بستر، فیلم داستان عشق بین مرد جوانی به نام یوری (مکس آیرونز) و ناتالکا (سامانتا بارکس)، دوست و معشوقه‌اش از دوران کودکی را روایت می‌کند. اگرچه پدر و پدربزرگ یوری (ترنس استامپ) هر دو به خاطر استعدادشان در میدان نبرد مشهورند، اما یوری ترجیح می‌دهد شور و شوق خود را روی بوم نقاشی بریزد. او به کی‌یف می‌رود تا هنر بخواند و کار پردرآمدی پیدا کند تا بتواند ناتالکا و بقیه خانواده‌اش را در خانه تغذیه کند، اما وقتی نسل‌کشی به گوشه‌ای از اوکراین که آنها در آن زندگی می‌کنند می‌رسد و هر دو به حد نهایی خود می‌رسند، یوری یاد می‌گیرد که چگونه مبارزه کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت‌های به تصویر کشیده شده در فیلم «بیتِر هاروست» صحبت کنند. آیا فکر می‌کنید این خشونت‌ها برای روایت داستان ضروری بوده‌اند؟
• در مقایسه با خشونتی که در فیلم‌های اکشن می‌بینید، خشونت اینجا چگونه است؟ آیا زمینه تاریخی تماشای آن را آسان‌تر یا دشوارتر می‌کند؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• آیا گنجاندن یک طرح عاشقانه از فجایع قلب داستان دور می‌کند یا حواس را پرت می‌کند؟ یا آیا به فیلم‌سازان کمک می‌کند تا این بخش از تاریخ را به شیوه‌ای صمیمی‌تر بررسی کنند؟

والدین باید بدانند که فیلم برداشت تلخ به بررسی بخش تاریکی از تاریخ می‌پردازد: ورود اتحاد جماهیر شوروی به اوکراین در دهه ۱۹۳۰. اگرچه داستان از دریچه‌ی یک رابطه‌ی عاشقانه روایت می‌شود، اما همچنان صحنه‌های خشونت‌آمیز زیادی در آن وجود دارد. می‌توان انتظار مبارزات شمشیر، کتک‌کاری (مثلاً مردی لگدی به صورت دیگری می‌زند)، تیراندازی (برخی از قربانیان در حال مرگ به‌طور نزدیک نشان داده می‌شوند)، گور دسته‌جمعی (با کرکس‌هایی که بر روی اجساد می‌چرند)، غارت و تجاوز را داشت. همچنین مقداری نوشیدن الکل و بوسیدن در فیلم وجود دارد، اما خشونت نگرانی اصلی در اینجا است. از طرف دیگر، پیام‌هایی در مورد مبارزه برای چیزی که درست می‌دانید و هرگز امید را از دست ندادن وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

روش‌های انقلابی بسیاری وجود دارد که می‌توانید داستان مبارزه‌ی مردم با وحشیگری و نسل‌کشی دلخراش را روایت کنید، اما این فیلم از آن‌ها استفاده نمی‌کند. این فیلم با نیت خوب اما با احساسات و ناآگاهی از لحن، دست و پا بسته است و از انتخاب خود برای روایت این لحظه‌ی وحشتناک در تاریخ از طریق یک عشق دوران کودکی رنج می‌برد. این نه تقصیر آیرونز است و نه بارکس -- اجراهای آن‌ها، همانند استامپ، سرشار از شور و احساس است.در عوض، سازندگان فیلم برداشت تلخ (هم کارگردان و هم نویسندگان) بیش از حد به صدای راوی تکیه کرده‌اند که از ارزش داستان‌گویی می‌کاهد و آن را از پویایی تهی می‌کند. آنها باید تراژدی را به عنوان مرکز فیلم قرار می‌دادند، نه رمانس را -- اگر می‌خواستند شاهد این دوره تاریک در تاریخ باشند، بهتر بود تاریخ را به صورت مستقیم روایت می‌کردند. این فیلم را ببینید تا در مورد هولودومور، که همه باید در مورد آن بدانند، اطلاعات کسب کنید، اما نه به خاطر هنر آن.