پادشاهان

سریال کینگز در مارس ۱۹۹۱ با نمایش دراماتیک مرگ لاتاشا هارلینز آغاز می‌شود، که در جنوب مرکزی لس آنجلس در درگیری با صاحب یک فروشگاه کره‌ای کشته شد. صاحب فروشگاه به اشتباه فکر کرد او در حال دزدی یک بطری دو دلاری آب‌میوه پرتقال است و در نهایت او را از پشت سر به ضرب گلوله کشت. از آن‌جا، داستان بر روی میلی (هالی بری)، یک مادر ظاهراً سرپرست متمرکز می‌شود که هشت فرزند چندفرهنگی را از نوزادان و نوپایان تا نوجوانی به نام جسی (لامار جانسون) بزرگ می‌کند. میلی دو نوجوان دیگر به نام‌های ویلیام (کالان واکر) و نیکول (راشل هیلسون) را نیز به خانه می‌آورد، که هیچ‌کدام جای دیگری برای ماندن ندارند. سپس، در ۲۹ آوریل ۱۹۹۲، بعد از تبرئه افسران درگیر در کتک زدن رادنی کینگ، خشونت به شکل شورش درمی‌آید. میلی، با کمک همسایه عجیب و غریب خود، اُبی (دنیل کریگ) - تنها مرد سفیدپوست در فیلم که پلیس نیست - سعی می‌کند در هرج و مرج پیش رو همه بچه‌هایش را پیدا کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم‌ها صحبت کنند. تا چه حد این صحنه‌ها واقع‌گرایانه هستند؟ فیلم‌سازان از چه تکنیک‌هایی برای خلق خشونت‌های واقع‌گرایانه در مقابل خشونت‌های فانتزی استفاده می‌کنند؟ کدام یک تاثیر بیشتری دارد؟
• فیلم چگونه با مسائل نژادی/نژادپرستی و بی‌عدالتی‌های اجتماعی/قانونی برخورد می‌کند؟ داستان فیلم در سال ۱۹۹۲ اتفاق می‌افتد، اما آیا هنوز هم مرتبط به نظر می‌رسد؟ دلایل متعددی که منجر به شورش‌های ۱۹۹۲ شد، چه بود؟
• کدام شخصیت‌ها را به عنوان الگو در نظر می‌گیرید؟ چه نقاط قوت شخصیتی و مهارت‌های زندگی را به نمایش می‌گذارند؟

والدین باید بدانند که کینگز اولین فیلم انگلیسی‌زبان دنیز گمزه ارگوون، کارگردان ترک-فرانسوی است (فیلم قبلی او، مستنگ، نامزد جایزه اسکار شد). این فیلم در سال ۱۹۹۲ در جنوب مرکزی لس‌آنجلس و در جریان شورش‌ها اتفاق می‌افتد و داستان یک مادر سرپرست (هالی بری)، هشت فرزندش (به‌ویژه نوجوانان) و همسایه‌اش (دنیل کریگ) را در خلال آشوب‌ها روایت می‌کند. انتظار خشونت فراوان، از جمله اسلحه و چاقو، و همچنین تصاویر آرشیوی از درگیری‌ها، غارت و کتک‌خوردن رادنی کینگ را داشته باشید. همچنین الفاظ زشت و تند (از جمله اف و اس) و نوشیدن الکل (حداقل یک بار به‌طور افراطی)، سیگار کشیدن و صحنه‌های شهوانی/صریح (شامل برهنه‌گی جزئی، بوسیدن، ناله و غیره) وجود دارد. خانواده‌هایی که نوجوانان بزرگ‌تر دارند و این فیلم را می‌بینند، موضوعات زیادی برای بحث دارند، به‌ویژه در مورد زمینه تاریخی فیلم و ارتباط آن با زمان حال. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اگرچه پتانسیل کشف آشوب شورش‌های لس‌آنجلس از زاویه‌ای غیرمعمول وجود داشت، اما درام دنیس گمز ارگوون بیشتر سردرگمی است تا آشکارسازی. کینگز (اشاره‌ای به هر دو رودنی کینگ و مارتین لوتر کینگ جونیور) به‌خصوص ناامیدکننده است وقتی در نظر بگیرید که چه شاهکار بی‌نظیری موستانگ ارگوون بود. گاهی اوقات وقتی فیلم‌سازی از کشوری دیگر داستانی منحصراً آمریکایی را روایت می‌کند، تعادلی ظریف لازم است، و در این مورد، صرف نظر از میزان پژوهشی که ممکن است در آماده‌سازی انجام شده باشد، به نظر نمی‌رسد ارگوون بداند چطور به موضوع بپردازد.در لحظاتی از فیلم پادشاهان، داستان فیلم بیشتر از اینکه درباره شورش‌ها باشد، به یک کمدی-درام عاشقانه آشفته بین یک مادر مجرد زیبا اما تحت فشار و همسایه عجیب و غریب و الکلی او که عادت به راه رفتن برهنه در خانه‌اش دارد، شباهت پیدا می‌کند. به گونه‌ای، در آستانه یکی از شورش‌های مهم در تاریخ آمریکا، این فیلم زمان نشان دادن رؤیای شهوانی میلی با حضور اوبی را دارد. در همین حال، دو پسر نوجوان بزرگ‌تر تحت مراقبت میلی هر دو عاشق نیکول، همکلاسی بی‌خانمان و بی‌باک که جسی به خانه می‌آورد، می‌شوند. سپس گروهی از بچه‌های پیش‌دبستانی و خواهر و برادرهای سنین مدرسه ابتدایی ماجراجویی شبیه به ماجراهای کوچولوهای بازیگوش دارند: غارت لباس‌ها و اسباب‌بازی‌های جدید و سپس ایستادن در حالی که مدیر یک رستوران برگر کینگ از جمعیت می‌خواهد بمب‌های بطری پرتاب نکنند و به یادشان می‌آورد که چقدر منوی رستوران را دوست دارند. مانند کل فیلم، این سکانس آزاردهنده، گیج‌کننده و سورئال است. بهتر است مخاطبان این داستان را رد کنند و مستقیماً مستند جان ریدلی به نام «بگذار بیفتد» را تماشا کنند.