«تصرف»

در فیلم «تِیک»، یک سازمان تروریستی احتمالی قصد دارد یک ساختمان اداری خالی در پاریس را بمب‌گذاری کند تا پیامی را منتقل کند. آنها از دختری بی‌گناه به نام زوئی (شارلوت لو بون) برای این کار استفاده می‌کنند، اما او وقتی یک گروه نظافت را داخل ساختمان می‌بیند، منصرف می‌شود. در حالی که او در مورد حرکت بعدی خود فکر می‌کند، یک جیب‌بر آمریکایی به نام مایکل (ریچارد مدن) کیف او را می‌دزدد، و بمب در نزدیکی یک ساختمان آپارتمانی منفجر می‌شود. مامور سیا به نام بریار (ادریس البا) جیب‌بر را دستگیر می‌کند و تصمیم می‌گیرد که او راست می‌گوید؛ او از وجود بمب خبر نداشت. بریار و مایکل با هم همکاری می‌کنند تا زوئی را پیدا کنند و در نهایت بفهمند پشت این نقشه چه چیزی وجود دارد. در همین حال، این انفجار به مهاجران نسبت داده شده است و با نزدیک شدن به روز باستیل، معترضان خشمگین به خیابان‌ها می‌آیند تا ایستادگی کنند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم "تِیک" صحبت کنند. چه میزان از این خشونت برای پیشبرد داستان ضروری است؟ کدام صحنه‌ها جدی‌تر به نظر می‌رسیدند و کدام‌ها بیشتر برای ایجاد هیجان طراحی شده بودند؟ چگونه فیلم بین این دو تمایز قائل می‌شود؟»
• «آیا ممکن است بمب‌گذاری‌های تروریستی، رسانه‌های اجتماعی و اعتراضات به‌گونه‌ای مهندسی شوند که فعالیت‌های مخفیانه‌ی دیگر را بپوشانند؟»
• آیا شخصیت‌های اصلی الگو هستند؟ چگونه می‌توانند «قهرمان» باشند در حالی که ویژگی‌های منفی زیادی دارند؟
• «در این فیلم با برهنگی چگونه برخورد شده است؟ آیا به‌صورت مثبت یا منفی به آن نگاه می‌شود؟ واکنش‌ها نسبت به آن چگونه است؟»

«والدین باید بدانند که فیلم "تِیک" (The Take) یک اکشن/مهیج با بازی ادریس البا و در پاریس (که در ابتدا با نام "روز باستیل" شناخته می‌شد) است. این فیلم بر مفهومی اندیشمندانه متمرکز است: استفاده از یک حمله تروریستی و اعتراضات بعدی برای پوشش دادن به جرم دیگری، اما اجرای آن ضعیف است. خشونت زیادی در فیلم وجود دارد، از جمله استفاده فراوان از اسلحه و تیراندازی، خون و مرگ، مبارزه و کتک‌کاری، انفجار و موارد دیگر. محتوای جنسی شامل نمایش زن بدون بالاتنه و برهنه از پشت برای چند لحظه طولانی است. همچنین صحنه‌های بوسیدن وجود دارد. الفاظ زشت شامل چند بار استفاده از کلمات "ف-ک" و "مادر ف-ر" و همچنین "ش-ت" و "احمق" است. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند و اشاره‌ای به "مست شدن" وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شام خانوادگی سینمایی" ثبت‌نام کنید.»

«این فیلم مهیج با ایده‌ای قوی و مرتبط شروع می‌شود—استفاده از یک حمله تروریستی تقلبی برای پنهان کردن جرم دیگر—اما روایت ضعیف داستان به‌سرعت آن را به اثری فراموش‌شدنی و کم‌اهمیت تبدیل می‌کند. فیلم "تِیک" (عنوانی کلیشه‌ای که بر عنوان اصلی "روز باستیل" ترجیح داده شده) به‌خوبی افزایش خشم، تظاهرات، گزارش‌های خبری و طوفان‌های رسانه‌های اجتماعی را به تصویر می‌کشد که به یک قیام تمام‌عیار منجر می‌شود. تصور اینکه افراد بی‌وجدان از این آشوب برای منحرف کردن توجه از جرم دیگری استفاده کنند، ترسناک است، اما چندان غیرواقعی نیست.»اما فیلم‌نامه‌ای که توسط اندرو بالدوین و جیمز واتکینز نوشته شده، بیش از حد بر کلیشه‌های تکراری و بی‌روح متکی است، مانند قهرمانان ناهماهنگ و ناهمگونی که با اکراه با هم تیم می‌شوند و مدام با هم بحث می‌کنند، یا خیانت ناگهانی و «غافلگیرکننده» که به‌قدری ناشیانه نشان داده می‌شود که اصلاً غافلگیرکننده نیست. علاوه بر این، واتکینز، که کارگردانی فیلم ترسناک «زن سیاه‌پوش» را به‌خوبی بر عهده داشت، در اینجا از حرکات تند دوربین و تدوین نامناسب استفاده می‌کند که هیجان‌های فیلم را از بین می‌برد و آزاردهنده می‌شوند. از جنبه‌های مثبت، ادریس البا در نقش جاسوس بسیار قدرتمند ظاهر می‌شود و این می‌تواند به‌عنوان یک تست خوب برای بازی در فیلم‌های جیمز باند آینده در نظر گرفته شود.