نیک کانن تقدیم می‌کند: مدارهای کوتاه

نیک کانن کمدین در مجموعه نیک کانن پرزنتس: شورت سیرکیتز، به سبک کمدی‌های دیو چاپل شو اجرا می‌کند. این مجموعه شامل مجموعه‌ای از اسکیچ‌های کمدی کوتاه است که عمدتاً بازیگران آفریقایی-آمریکایی در آن حضور دارند و همزمان با شوخی با کلیشه‌های نژادی، آن‌ها را به چالش می‌کشد. به عنوان مثال، در یکی از اسکیچ‌ها، قاضی دادگاه مردمی به نام قاضی «مو» دلارز حضور دارد که با زنجیرهای طلای سنگین و دندان‌های طلایی آراسته شده و مثل یک قواد مغرور راه می‌رود. در دادگاه او، مردی از زنی به دلیل خودداری از برقراری رابطه پس از پرداخت شام گران‌قیمت شکایت می‌کند. در اسکیچ دیگری، از رپرهایی که آهنگ‌هایشان بیشتر از بی‌ربطی و بی‌معنایی تشکیل شده است، به تمسخر گرفته می‌شود. دوربین یک تقلیدکننده لوداکریس را دنبال می‌کند که در حال فیلمبرداری ویدیویی برای یک آهنگ کاملاً بداهه است که در نهایت به قدری عادی و معمولی می‌شود که خنده‌دار می‌شود: «دارم تلفن می‌زنم! دارم تاکسی می‌گیرم! هی، تاکسی!»

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد کلیشه‌های نژادی و طنز بحث کنند. مشاهده کلیشه‌ها در برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌ها چگونه بر بینندگان تأثیر می‌گذارد؟ آیا این اثرات بسته به اینکه آیا یک درام یا کمدی تماشا می‌کنید متفاوت است؟ چرا یا چرا نه؟ اثرات منفی کلیشه‌ها چیست؟ آیا اثرات مثبتی هم وجود دارد؟ آیا بحث در مورد نژاد و کلیشه‌های نژادی را دشوار می‌دانید؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که نوجوانان احتمالا به این نمایش کمدی مخصوص بزرگسالان به دلیل حضور نیک کانن، ستاره آن، علاقه‌مند خواهند شد. اما این نمایش حاوی بسیاری از اشارات جنسی و الفاظ رکیک است. اغلب اسکیچ‌ها شامل زنانی با پوشش کم در نقش‌های جنسیت‌زده (مانند هواداران، زنان بی‌بندوبار، اسکورت‌های لال و غیره) هستند؛ یکی از اسکیچ‌ها در مورد مردی است که از زنی به دلیل امتناع از برقراری رابطه جنسی شکایت می‌کند. برخی از بخش‌ها شامل خشونت هستند (برای مثال، مردی که یک رستوران را می‌گیرد و با اسلحه تهدید به کشتن مشتریان می‌کند)، اما واضح است که این صحنه‌ها برای خنداندن تماشاگران طراحی شده‌اند. کلیشه‌های نژادی مانند مرد سیاه‌پوست مجرم، رپر شرور، هوچی ماما، زن سفیدپوست متکبر و موارد دیگر به وفور وجود دارند، اما آنها نیز برای ایجاد اثر کمدی استفاده می‌شوند.

بازیگران Short Circuitz استعداد دارند، اما نمایش‌های آن‌ها از نظر انتقاد اجتماعی تند و تیز مثل کارهای چاپل نیست، که باعث می‌شود نتیجه‌ی کم‌رضایت‌تری داشته باشد. اما بینندگان بالغی که می‌توانند ارزش شوخی با یک گروه بدون باور کردن کلیشه‌ها را درک کنند، ممکن است از طنز بی‌پرده‌ی کنون لذت ببرند و در این معامله چند خنده‌ای هم بکنند.