پسرِ بعضی از مادران

در فیلم «پسر بعضی مادران»، گروهی از زندانیان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند با اعتصاب غذا جان خود را به خطر می‌اندازند تا به طبقه‌بندی دولت بریتانیا از آنها به عنوان مجرم در مقابل اسیران جنگی اعتراض کنند. کتلین کویگلی (هلن میرن) و آنی هیگینز (فیونولا فلانگان) با زندانی شدن پسرانشان و تهدید به پیوستن به اعتراض، با چالش‌های خود مواجه می‌شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «پسر بعضی از مادران» صحبت کنند. آیا صحنه‌های خشونت‌آمیز به روایت موثر داستان کمک کردند؟ آیا این صحنه‌ها تکان‌دهنده یا هیجان‌انگیز بودند؟ چرا؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز، حساسیت کودکان نسبت به خشونت را کاهش می‌دهد؟
• دربارهٔ «درگیری‌ها» در ایرلند شمالی صحبت کنید. قبل از دیدن این فیلم چه چیزی در مورد آن می‌دانستید؟ آیا این فیلم شما را تشویق کرد تا بیشتر بدانید؟ چگونه با کودکان در مورد خشونت، جرم و جنایت و جنگ صحبت کنیم؟
• آیا هر کدام از شخصیت‌ها شجاعت، پشتکار و خودکنترلی را نشان دادند؟ چرا این‌ها نقاط قوت شخصیتی خوبی هستند؟ با وجود این ویژگی‌ها، چرا برخی افراد ممکن است آن‌ها را به عنوان الگو نبینند؟
• درباره زبان به کار رفته در فیلم بحث کنید. آیا ضروری به نظر می‌رسید یا اغراق‌آمیز؟ چه تاثیری بر فیلم داشت؟

والدین باید بدانند که فیلم «پسرِ برخی مادران» یک درام قدرتمند است که بر اساس اعتصاب غذای واقعی در سال 1981 در ایرلند شمالی توسط اعضای ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) در اعتراض به دولت بریتانیا ساخته شده است. این فیلم شخصیت‌های داستانی و افراد کلیدی واقعی از هر دو طرف را در هم می‌آمیزد، از جمله بابی سندز (جان لینچ) رهبر اعتصاب غذای واقعی. فیلم شامل خشونت جنگ شهری، رفتار ظالمانه با زندانیان و صحنه‌های ناراحت‌کننده‌ای از مرگ افراد در اعتصاب غذا است. تمرکز بر مادران دو مرد، کتلین کوئیگلی (هلن میرن) و انی هیگینز (فیونولا فلانگان)، نگاهی احساسی به داستان می‌دهد و درد احساس‌شده توسط خانواده خارج از زندان را برجسته می‌کند. شخصیت‌ها پایداری، خودکنترلی و شجاعت را برای دفاع از ارزش‌ها و باورهای خود نشان می‌دهند. علاوه بر اعتصاب غذا، زندانیان از یک اعتراض «کثیف» صحبت می‌کنند که در آن مدفوعشان بر روی دیوارهای سلول‌ها مالیده می‌شود. فیلم شامل زبان قوی و مکرر است، از جمله کلمات «لعنتی» و «س--ت»، و باسن برهنه یک مرد به‌طور مختصر نشان داده می‌شود. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند و در محیط‌های اجتماعی الکل مصرف می‌کنند. دو زن مست می‌شوند و بعد از جشن، می‌رقصند. در اعتصاب غذای واقعی، 10 مرد جان باختند و نام و سن آن‌ها در انتهای فیلم فهرست شده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این درام تاریخی بر تاثیر اعتراضات اعتصاب غذای زندانیان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در سال ۱۹۸۱ بر دو خانواده زندانیان در ایرلند شمالی تمرکز دارد. در فیلم «پسرِ برخی مادران»، میرن در نقش بی‌طرفِ بیوه‌ای با سه فرزند که تلاش می‌کند در میان «درگیری‌ها» دوام بیاورد، عالی ظاهر شده است. وقتی پسرش به اتهام تلاش برای قتل دستگیر می‌شود، دیگر نمی‌تواند از مشکلات سیاسی کشورش دوری کند. فیلم هیچ چیز را پنهان نمی‌کند. دولت بریتانیا و رهبران آن به‌عنوان افرادی بی‌رحم و سنگدل به تصویر کشیده شده‌اند، و هیچ‌کدام به اندازه تام هالندر در نقش فارنسورث نیستند. فیلم‌های مستند از نخست‌وزیر وقت بریتانیا در این زمینه، تکان‌دهنده است. درحالی‌که فیلم «گرسنگی» داستان را با جزئیات هولناک و بدون هیچ‌گونه اغماضی روایت می‌کند، «پسرِ برخی مادران» روایتی اندکی آسان‌تر اما همچنان آزاردهنده از دوره‌ای ناامیدکننده از تاریخ ایرلند و بریتانیا است.